Tantrumy u maluchów

Prawie wszystkie dzieci mają tantrumy (ataki gniewu) w wieku malucha. Tantrumy to naturalne u dzieci zbyt młodych, by wyrazić złość i frustrację słowami. To normalna część rozwoju, najczęstsze w wieku 2–3 lat.

Tantrumy: od narzekania i płaczu po krzyki, kopanie, uderzanie i zatrzymywanie oddechu.

Dzieci mogą rzucać się na podłogę, sklepać zęby, kopać, uderzać, bić pięścią. Te wybuchy emocji uwalniają energię i przyciągają uwagę.

Chłopcy i dziewczynki – oboje tantrumy. Temperament dziecka też ma znaczenie.

Niektóre dzieci naturalnie łagodne i pozytywne, inne – bardzo aktywne, intensywne, uparte – mogą mieć gorsze tantrumy.

Tantrumy częstsze, gdy dziecko jest zestresowane, chore, nastrójowe, zmęczone lub żyje w stresującym domu.

Przyczyny tantrumów

Tantrumy = dziecko przytłoczone uczuciami. Potrzebuje twojej pomocy.

W pewnym stopniu tantrumy to poszukiwanie uwagi. Często gdy dzieci są zmęczone, głodne, niezręczne i chcą uwagi rodziców/opiekunów.

Frustracja – dzieci frustrują się, zwłaszcza gdy nie dostają tego, co chcą. To nieunikniona część życia, uczą się, jak ludzie, przedmioty i ich ciała działają.

Słaba komunikacja werbalna – tantrumy powszechne, gdy dzieci uczą się mówić i rozumieją więcej, niż potrafią wyrazić.

Autonomia – dzieci chcą niezależności i kontroli. Gdy próbują coś (np. otworzyć pojemnik) i nie udaje im się – to może być za dużo.

Unikanie tantrumów

Nie zawsze da się uniknąć. Ale możesz zmniejszyć szansę: unikaj stresu, identyfikuj i przewiduj triggery, mów o emocjach. Pomysły na pozytywne zachowania:

Nagradzaj i chwal konkretne dobre zachowanie – upewnij się, że maluch dostaje uwagę, gdy się dobrze zachowuje. Chwal za to konkretne zachowanie.

Wybory – daj dziecku trochę kontroli i wyborów w drobiazgach. To może zaspokoić potrzebę niezależności i odstraszyć tantrumy.

Zachęcaj do słów – zachęcaj do używania słów zamiast krzyku.

Redukuj pokusy – trzymaj rzeczy, których nie chcesz, by dziecko dotykało, z dala i z zasięgu. Nie zawsze możliwe, zwłaszcza poza domem.

Rozpraszaj – wykorzystaj krótki uwagi malucha: zmień środowisko, aktywność, zaoferuj inny przedmiot.

Wspieraj sukcesy – ustaw dziecko na sukces w zabawie/nauce nowego zadania. Zabawki odpowiednie do wieku. Zacznij od prostego, potem trudniejsze.

Znaj granice dziecka – jeśli wiesz, że zmęczone/chore – nie najlepszy czas na supermarket czy wizytę u znajomych.

Reagowanie na tantrum

Możesz zareagować ignorowaniem lub strategią time-out:

  • Zostań spokojny – nie komplikuj problemem własnym gniewem. Głębokie, wolne oddechy, myśl jasno.
  • Nie gniewaj się i nie sięgaj po klapsy/uderzenia.
  • Ignoruj wybuch, jeśli nie zagraża dziecku/innym, ale zostaw w zasięgu wzroku, by dziecko nie czuło się porzucone.
  • W miejscach publicznych lub gdy dziecko zagraża sobie – weź je i zabierz do cichego, bezpiecznego miejsca na uspokojenie.
  • Rozpraszaj inną aktywnością lub zmianą miejsca.

Po tantrumie

Nie nagradzaj dziecka po tantrumie ustępowaniem do żądań. To tylko udowodni, że tantrum zadziałało. Zamiast tego pochwal za odzyskanie kontroli.

Dzieci mogą czuć się wrażliwe po tantrumie, wiedząc, że zachowanie nie było mile widziane. To czas na przytulas i pewność, że kochasz je, niezależnie od wszystkiego.

Kiedy szukać pomocy profesjonalnej

Większość dzieci wyrośnie z fazy tantrumów do 5 lat. Jeśli tantrumy stają się częstsze, intensywniejsze, destrukcyjniejsze – może to sygnalizować większy problem: stres, problemy rodzinne, zdrowotne, rozwojowe.

Konsultuj lekarza lub zadzwoń do Pregnancy Birth and Baby 1800 882 436, jeśli:

  • tantrumy częstsze, silniejsze, dłuższe
  • dziecko raní siebie/innych lub niszczy mienie
  • zatrzymuje oddech i omdlewa, lub ma padaczkę
  • tantrumy towarzyszą częstym koszmarom, skrajnemu nieposłuszeństwu, cofaniu treningu toaletowego, bólowi głowy/brzucha, odmowie jedzenia/snu, skrajnemu lękowi, ciągłemu złośliwości, przyklejaniu do rodziców
  • tantrumy trwają po wejściu do szkoły podstawowej
  • boisz się, że możesz dziecku zaszkodzić lub jesteś na granicy cierpliwości.

Previous:

Next:

  • 4 sposoby na zachęcanie dziecka do niezależności
    4 sposoby na zachęcanie dziecka do niezależności
    Jednym z problemów matek wszędzie jest prosta prawda: zazwyczaj łatwiej zrobić coś samemu niż prosić o pomoc dziecko. W efekcie mamy na barkach większość obowiązków domowych, co jest jedną z przyczyn, dlaczego upadamy z zmęczenia, gdy słońce zachodz
  • Rozwój biospołeczny w pierwszych dwóch latach życia dziecka
    Rozwój biospołeczny w pierwszych dwóch latach życia dziecka
    Od urodzenia do drugiego roku życia dziecko wykazuje cechy, które na pozór wydają się proste, a jednak zachwycają i napełniają dumną. To zupełnie normalne – nie inaczej psychologia rozwojowa tak intensywnie bada, jak dochodzą do tych zmian psychiczn
  • Mama w ciąży odrzuca porady macochy, bo nie jest „macierzyńską matką”
    Mama w ciąży odrzuca porady macochy, bo nie jest „macierzyńską matką”
    Gdy jesteś w ciąży, może się wydawać, że każdy na świecie chce dać Ci poradę rodzicielską. To nie niezwykłe, by być irytowanym nagłym nalotem wskazówek, trików i babańcinych plotek rzucanych przez rodzinę i przyjaciół. Ale unikalny powód, dla którego