Jak uczyć dzieci odpowiedzialności

Odpowiedzialność to naukowane zachowanie. Częścią rodzicielstwa jest nauczanie dzieci odpowiedzialności. Dawanie im zadań i wymierzenie odpowiedzialności doprowadzi do odpowiedzialnych dorosłych.

Instrukcje

  1. Zdefiniuj odpowiedzialność. To to, za co jesteśmy odpowiedzialni. W kolejnych krokach zmień słownictwo: z „obowiązek” na „odpowiedzialność”, z „lekcje domowe” na „odpowiedzialność” itd. To pomaga dziecku uświadomić sobie termin i skojarzyć zadania z nim.

  2. Znajdź coś, za co dziecko będzie odpowiedzialne. Można zacząć wcześnie. Daj codzienny obowiązek domowy. Dopasuj do wieku. Na początku przypominaj, ale gdy zacznie robić to samo – chwal za odpowiedzialne zachowanie.

  3. Im starsze dziecko, tym więcej odpowiedzialności. Będą mieć własne: lekcje, buty do gimnastyki w dni zajęć. Potem auto i godzina powrotu.

  4. Nagradzaj za dbanie o odpowiedzialności. Wypad do parku, naklejka, pół godziny dłużej po godzinie powrotu – cokolwiek, co normalnie robisz, ale teraz DLA odpowiedzialności. Wymierzaj odpowiedzialność za zaniedbanie: odbierz czas zabawy, dopóki nie zrobią swoich zadań. Niech poniosą naturalne konsekwencje braku odpowiedzialności. Nie woź lekcji czy butów do szkoły, jeśli zapomniały. To ich odpowiedzialność.

  5. Bądź modelem dobrej odpowiedzialności. Dzieci uczą się od najlepszych nauczycieli – swoich rodziców.

  • Czym jest niania na pół etatu i czy jej potrzebujesz?
    Niezależnie, czy musi płynnie mówić po hiszpańsku, czy gotować jak Iron Chef – każda rodzina ma listę „must-have” dla nowej opiekunki lub nianii. Czego wiele rodzin nie realizuje: często szukają zupełnie innego typu opiekuna! Wiesz, że opiekunka (ba
  • Jak rozmawiać z dziećmi w każdym wieku o trudnych tematach
    Przez Caroline Knorr Jednym z najtrudniejszych zadań rodzicielstwa jest rozmawianie z dziećmi o trudnych tematach. Trudno wyjaśnić, gdy misiu Teddy zostaje zjedzony przez pralkę. Albo jak im zaginął rower w szkole. Wydaje się niemożliwe ująć w słowa
  • 21 rodziców dzieli się koszmarną rzeczywistością życia z maluchami
    Maluchy, ludzie. Czyż nie są najsłodsze? Uroczy sposób, w jaki siadają na huncwiach, by grać. Przecudne sposoby, w jakie wypowiadają słowa. Ich ciulko-miękkie pocałunki! Ale, bądźmy realni. MALUCHY TO SZALEŃCY. Jak, faktycznie, możliwe, że próbują na