Zachowanie dzieci po wypisie ze szpitala
Pobyt w szpitalu to stresujące doświadczenie dla dziecka, niezależnie od tego, jak drobna lub duża była procedura. Gdy dziecko wraca do domu, możesz westchnąć z ulgą, ale możesz odkryć, że dziecko, które dobrze radziło sobie w szpitalu, rozwijaje emocjonalne i behawioralne problemy po powrocie, albo to, które było niepewne i przerażone, staje się jeszcze bardziej. To normalne, by dzieci po pobycie w szpitalu wykazywały nasione stresu.
Regresja
Wiele dzieci reaguje na pobyt w szpitalu regresją behawioralną po powrocie do domu. Maluch, który już chodził na noiteczkę, może robić wylotki, a to, które odzwyczaiło się od sssania kciuka, może do niego wrócić. Staraj się nie denerwować z powodu drobnych cofnięć w samodzielności lub umiejętnościach. Dziecko może czuć się zmienione lub inne po szpitalu i może bać się próbować nowych rzeczy lub robić to, co lubiło wcześniej, według Szpitala Dzieci w Arkansas. Uspokój je, że jest zdolne i wystarczająco silne, by robić nowe rzeczy i być dużym chłopcem/dziewczynką, ale nie krytykuj zachowań regresyjnych, zaleca Intermountain Primary Children's Medical Center.
Lęk rozdzielny
Częste jest u dzieci lęk przed rozdzieleniem się od opiekunów po pobycie w szpitalu. Daj dziecku pewność, że nie opuścisz go w żadnym momencie bez wcześniejszego powiadomienia. Nie obiecuj niemożliwych rzeczy, np. że nigdy go nie opuścisz ani że nigdy nie będzie musiał wrócić do szpitala. Choć kuszące jest pozwolenie mu spać z Tobą lub dać inne przywileje, których zwykle nie ma, trzymaj się rutyny jak najbardziej. Przestrzeganie rutyny daje mu pewność, że życie wraca do normy, wyjaśnia Szpital Dzieci w Arkansas.
Strach
Wiele dzieci rozwija w szpitalu konkretne strachy, w tym strach przed personelem szpitalnym lub strach przed śmiercią, nawet jeśli nie było poważnie chore. Zachęcaj dziecko do nazywania strachów, jeśli jest wystarczająco duże. Wiele dzieci powyżej 6. roku życia zaczyna martwić się śmiercią i chorobami, nawet jeśli nie było niedawno hospitalizowanych, według HealthyChildren.org. Książki o pobytach w szpitalu lub chorobach mogą pomóc dziecku radzić sobie ze strachem. Czytanie o strachach postaci daje mu otwarcie do rozmowy o własnych niepokojach. Słuchanie historii o hospitalizacjach pomaga dziecku przetworzyć doświadczenie i przejść przez strachy. Plastyczne prace też pomagają dzieciom dotknąć strachów i je rozwiązać.
Złość
Wiele dzieci jest nadmiernie "grzecznych" w szpitalu, nie protestując przy trudnych lub bolesnych procedurach. Ale gdy dziecko wraca do domu i czuje się bezpiecznie, cała jego złość może wybuchnąć. Zachęcaj go do wymalowywania złości lub gry w nią z lalkami lub innymi zabawkami. Nie pozwalaj na zachowania, których nie pozwalałbyś przed hospitalizacją, np. bijenie. Musi wiedzieć, że zasady rodzinne wciąż obowiązują i że jest wystarczająco zdrowy, by im przestrzegać. Zmiany behawioralne po wypisie mogą trwać do 4–6 tygodni, donosi Intermountain Primary Children's Medical Center. Jeśli trwają dłużej, porozmawiaj z pediatrą o korzyściach terapii.
-
Maluchy są zbyt małe, by same radzić sobie w mieście. Możesz pomóc im rozwinąć umiejętności samoochrony i ostrożności, ale też musisz ponosić odpowiedzialność za ich bezpieczeństwo. Nie pomaga powiedzieć maluchowi „nigdy nie rozmawiaj z obcymi”, bo
-
Nie ma większego zadowolenia niż zagryzienie świeżo zebranych owoców jagodowatych. Kupowanie ich w sklepie to nie to samo co zbieranie na farmie – tu naprawdę się pracuje! Czerwiec to początek sezonu na jagody – świetna aktywność, którą dzieci pokoch
-
Niezależnie od Twojej postawy wobec dzieci i czasu przed ekranem, duża szansa, że Twoje dziecko skończyło na konsumpcji więcej mediów niż zwykle w zeszłym roku. Niezależnie od tego, czy Twój przedszkolak maratonowo oglądał „Peppa Pig” podczas Twoich





