• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Co matki powinny wiedzieć o wychowywaniu chłopców

Wbrew popularnej bajce, chłopcy nie są robieni ze ślimaków, śniegów i psich ogonów. Niemniej jednak fundamentalne różnice między chłopcami a dziewczynkami istnieją i mogą znacząco wpływać na sposób wychowywania synów. O ile ojcowie korzystają z doświadczenia własnej płci, tyle matki mogą czuć brak wiedzy o chłopiectwie.

Potrzeby fizyczne

Różnice biochemiczne – niższy poziom serotoniny i oksytocyny – sprawiają, że chłopcy nie mogą zostać tak spokojni jak dziewczynki. Chłopcy wydają się w ciągłym ruchu, bo ich mózgi są tak skonstruowane. Ta skłonność do gwałtownej zabawy czasem wiąże się z kosztem. CDC donosi, że chłopcy są około dwa razy częściej diagnozowani z ADHD.

Umiejętności werbalne

Fizjologia mózgu chłopców też się różni. Hipokamp rozwija się wolniej u chłopców, co oznacza, że nieznacznie zapadają za dziewczynkami w rozwoju werbalnym i innych kategoriach sensorycznych: wzrok, słuch, pamięć, węch, dotyk. To może przyczyniać się do tego, że chłopcy 5-krotnie częściej są diagnozowani z zaburzeniami z spektrum autyzmu, według CDC.

Integracja wzrokowo-przestrzenną

Wielu twierdzi, że chłopcy lubią puzzle, klocki, narzędzia, a dziewczynki – lalki, herbatki, przebieranki. Te stereotypy mają pewne naukowe uzasadnienie. Zero to Three wskazuje, że w 3. roku życia mózgi chłopców są lepiej rozwinięte do nawigacji, jak elementy pasują do siebie i odnoszą do przestrzeni wokół.

Wskazówki

Matki chłopców zyskują na pozwoleniu im na jak najwięcej ruchu. Niestrukturyzowany czas na świeżym powietrzu jest niezbędny. Jednak, jak zauważa Zero to Three, mózg wczesnodziecięcy jest niesamowicie plastyczny i rodzice mają szansę pomóc chłopcom nadrobić wolniejsze obszary rozwoju. Matki powinny też starać się angażować chłopców w rozmowy jak najwięcej i, oczywiście, czytać im wiele książek.

Zastrzeżenie

Łatwo wpaść w stereotypy płci: chłopcy biegają dziko, dziewczynki siedzą cicho. To jedynie ogólne różnice. Są oczywiście chłopcy bardzo werbalni, wolący siedzieć cicho niż bawić się gwałtownie i głośno. Mama wie, co najlepsze dla swojego chłopca, i musi pamiętać, że jego życie to kombinacja natury i wychowania.