Zachęcanie do samoregulacji zachowania u dzieci

Nauczanie dziecka samoregulacji to jedna z najlepszych umiejętności, jakie możesz w nim wsadzić, bo pomoże mu odnieść sukces w życiu. Istotne jest stawianie granic delikatnie, ale stanowczo, i jasne określanie konsekwencji, jeśli nie zachowuje się w ustalonych parametrach, co pozwoli mu skutecznie powiązać swoje wybory z doświadczonymi konsekwencjami. Ważne jest też, zwłaszcza w wczesnych latach, nagradzanie pozytywnego zachowania, czy to uśmiechem, czy szczególnym przysmakiem.

Wczesne lata

Wczesne lata dziecięce to najlepszy czas na rozpoczęcie technik samoregulacji. Będzie czas, gdy powiesz swojemu maluchu, na przykład, że jest czas na sen, ale on nie jest jeszcze gotowy spać. Ustanowczo powtarzasz, że czas powiedzieć dobranoc. Wtedy zaczyna krzyczeć, płakać i walić się na podłudze, myśląc, że to zmieni Twoją decyzję. To doskonały moment, by twierdzić autorytet rodzicielski, co z kolei pomoże mu zdobyć samokontrolę. Jak sugeruje strona Brenner Children's Hospital, nadanie mu pauzy (time-out) naucz go, że najlepiej podążać za dyrektywą mamy lub taty i iść spać, gdy czas, niezależnie od tego, czy czuje senność.

Gry

Niektóre gry są skuteczne w nauczaniu dziecka samokontroli. Taką grą, którą rekomenduje ekspert dr Gwen Dewar, Ph.D., jest „Czerwone światło, zielone światło”. Gdy dziecko usłyszy słowa „Zielone światło”, dziecko jest wolne, by robić kroki w stronę osoby wołającej te frazy. Gdy usłyszy „Czerwone światło”, ma stać w miejscu, aż prowadzący znowu woła „Zielone światło”. Gdy grupa dzieci gra, pierwsza osoba, która dotrze do prowadzącego, wygrywa. Możesz zagrać podobną grę używając muzyki. Włącz muzykę na kilka minut, w czasie których dziecko może tańczyć i się ruszać. Potem wycisz muzykę, w momencie, gdy ma „zamarznąć”. Gdy znowu włączysz muzykę, może wznowić ruchy.

Poprawa spaniu uwagi

Pomoc dziecku w rozwijaniu tego, co Dewar nazywa „dobrą pamięcią roboczą”, to również istotna część pomocy dziecku w rozwoju samodyscypliny. Pokaż mu serię karteczek. Niech Ci opisze cyfry lub litery, które widzi. Gdy skończysz pokazywać wszystkie karty, niech zapisze każdą cyfrę lub literę, jaką widział, w sekwencji, w jakiej ją pokazałeś. Ćwicz to z nim regularnie. To pomoże mu wzmocnić span uwagi, umożliwiając mu lepsze wyniki w szkole i pomagając, by nie rozchodziło mu się myślenie na lekcji.

Planowanie z wyprzedzeniem

Inną zasadą, którą możesz pomóc dziecku nauczyć, jest planowanie z wyprzedzeniem. Wplantuj tę umiejętność w latach szkolnych. Jeśli nauczyciel dziecka pisze syllabus dla niego, poproś o zobaczenie. Zachęcaj go do czytania, aż go zrozumie. Potem kup mu dzienniczek i namawiaj do notowania, kiedy każdy test lub kolokwium ma miejsce i kiedy każda praca lub referat jest terminowy. Ponadto podkreślaj znaczenie wcześniejszego przygotowania do tych ważnych zadań ocenianych.

Lata nastolateckie

W tym wieku dziecko powinno potrafić analitycznie myśleć o swoich uczuciach przed działaniem. Np. jeśli dziecko jest zestresowane nauczycielem, bo dała mu słabą ocenę z pracy, z której myślał, że pójdzie lepiej z powodu ciężkiej pracy, zachęcaj go do „wystygnięcia” przed prywatną rozmową z instruktorem. Radź, by podszedł z postawą szacunku, a nie konfrontacyjną, grubą lub przemocową. Przypomnij mu o możliwych konsekwencjach ostatnich podejść, które mogą skutkować zawieszeniem, wyłaczeniem, a nawet kłopotami z prawem, jeśli odwróci się na przemoc. Ostrzeż, że to może wpłynąć na jego zdolność do studiowania, szkoły zawodowej lub rynku pracy.

Previous:

Next: