Jak budować siłę emocjonalną u dzieci i młodzieży

Pomoc dzieciom w treningu „mięśni emocjonalnych” brzmi skomplikowanie, ale nie jest. Rodzice nie muszą angażować się w skomplikowane treningi ani sięgać po grube podręczniki; wystarczą szczere, partnerskie rozmowy. Przez dyskusje skupione na emocjach dziecka i ich właściwym radzeniu sobie, możesz wzmocnić inteligencję emocjonalną dziecka i pomóc mu skorygować złe nawyki prowadzące do niegrzeczności.

Instrukcje

  1. Unikaj bycia głównym rozwiązywaniem problemów. Oferuj pomoc, gdy dzieci mają problemy emocjonalne, ale tylko gdy jesteś pewien, że potrzebują wsparcia, albo gdy o nie proszą. To szczególnie ważne u nastolatków, którzy zazwyczaj chcą i muszą rozwiązywać problemy sami. Gdy dziecko wpada w trudną sytuację, bądź trenerem, a nie ratującym. Jeśli będą ciągle polegać na rodzicach jako głównych problem-solverach, nigdy nie nauczą się radzić sobie z problemami i emocjami, jakie one rodzą, samodzielnie.

  2. Szanuj emocje dziecka. Daj znać, gdy zrobiło coś źle, ale pozwól poczuć naturalne emocje, nawet te, które zwykle chcesz tłumić, jak gniew czy smutek. To pomaga dziecku zrozumieć, że nieodpowiednie wyrażanie tych emocji – np. uderzanie, hysterie – jest nieakceptowalne. Unikaj fraz: „Dorosnij”, „Nie powinieneś się denerwować” – one atakują emocje.

  3. Skonsultuj się z dzieckiem, jak właściwie wyrazić emocje. Prowadź rozmowę skupioną na emocjach, gdy wyczujesz (rodzice zazwyczaj to czują), że dziecko przeżywa emocje negatywne. John Gottman, psycholog rozwojowy i autor „Wychowywanie dziecka z inteligencją emocjonalną”, opracował technikę „treningu emocjonalnego”, w której rodzic i dziecko dyskutują, jak przekierować emocje w działania. Np. podczas rozmowy z nastolatką o gniewie, możecie wymyślić, jak kreatywnie zamienić gniew w coś produktywnego – pisanie dziennika, malowanie. Kluczem jest pomoc w rozpoznaniu emocji i zatrzymaniu się przed reakcją.

  4. Pochwal dziecko za udział w rozmowie o emocjach. Pokaż, że cenisz możliwość wysłuchania i pomocy w lepszych rozwiązaniach. To nie tylko pokaże dziecku, że wyrażanie emocji jest w porządku, ale też zachęci do inicjowania przyszłych rozmów. U nastolatków to szczególnie ważne, bo wielu wstydzi się dzielić uczuciami z rodzicami. Dzięki okazywaniu wdzięczności tworzysz bezpieczne, otwarte środowisko do dyskusji.

Previous:

Next: