Jak opiekować się dzieckiem z wadą wzroku

Rodzicielstwo dziecka z wadą wzroku to dodatkowe wyzwania. Niezależnie od tego, czy wada jest wrodzona, wywołana chorobą czy urazem oka, czy dziecko jest całkowicie niewidome – konieczne specjalne środki opieki. Stopień utraty wzroku determinuje, ile środków potrzeba i jak drastyczne. Rozmawiaj dogłębnie z oftalmologiem dziecka, by zrozumieć stopień wady, co to oznacza praktycznie i jak najlepiej sprostać specjalnym potrzebom.

Potrzebne rzeczy

  • Okulary korekcyjne lub zatyczka na oko
  • Leki
  • Lampy lub dimery
  • Rzep
  • Ocieplenie/ochraniacze
  • Skrzynia na zabawki lub pojemniki

Instrukcje

  1. Zapewnij dziecku okulary lub zatyczkę, jeśli zaleca okulista. Ścisłe przestrzeganie zaleceń co do noszenia. Podawaj przepisane leki. Wczesne stosowanie często poprawia wzrok i zapobiega dalszej degeneracji.

  2. Zangażuj specjalistę ds. orientacji i mobilności. Ci fachowcy uczą dziecko adaptacji do wady wzroku i poruszania się w trudnym do zobaczenia świecie. Takie szkolenie, jak najwcześniej, pomaga dziecku radzić sobie jak najlepiej i osiągać pełny potencjał.

  3. Współpracuj z terapeutą zajęciowym, jeśli dziecko wykazuje defensywność dotykową lub niechęć do eksploracji dotykiem. Nie zmuszaj do interakcji fizycznej z rzeczami, których nie chce – dziecko musi mieć kontrolę nad stymulacją sensoryczną.

  4. Dodaj więcej światła w domu, jeśli dziecko lepiej widzi przy jaśniejszym oświetleniu. Zainstaluj dimery, jeśli dziecko korzysta z kontroli jasności. Unikaj gwałtownych zmian oświetlenia między pokojami – spójne oświetlenie i rolety.

  5. Przyklej małe, fakturowe markery (np. kawałki rzepu) na ścianach przy schodach i innych miejscach, naucz dziecko, gdzie są. To pomoże jej orientować się, przesuwając dłoń wzdłuż. Zapobiegnie wypadkom.

  6. Rozmawiaj z dzieckiem w sposób konwersacyjny o tym, co się dzieje, by czuło się włączone i miało wskazówki. Używaj języka opisowego.

  7. Trzymaj drzwi szaf, szafek, pokoi albo w pełni otwarte, albo w pełni zamknięte – ułatwia nawigację, zapobiega urazom.

  8. Zabezpiecz rogi mebli, drzwi szafek i inne potencjalne źródła urazów ochraniaczami.

  9. Pilnuj, by podłogi były zawsze wolne od przeszkod. Przejścia wolne, przedmioty z podłóg. Jeśli masz dywany – bez zakręconych rogów i zapadek. Unikaj częstego przesuwania mebli (stoliki, pufy, krzesła). Jeśli dziecko waha się przechodzić duże otwarte przestrzenie, wyznacz łatwe ścieżki wzdłuż ścian.

  10. Zapytaj dziecko, czy potrzebuje pomocy, zanim ruszysz z ratunkiem. Potrzebuje szansy na samodzielne radzenie sobie, ale musi wiedzieć, że ktoś godny zaufania jest blisko.

  11. Przestrzegaj rutyn dla znajomości i komfortu. To drobne: zawsze najpierw lewy but, i większe: stały porządek czynności przed snem.

  12. Orienteruj dziecko, odnosząc się do położenia rzeczy względem części ciała. Nie: „Widelec jest przed tobą”. Ale: „Widelec jest na krawędzi stołu przed twoją lewą ręką”.

  13. Przechowuj zabawki i inne przedmioty, do których dziecko chce mieć dostęp, w jednym konkretnym, łatwo dostępnym miejscu. Zwracaj tam, gdzie dziecko wie, że są. Skrzynia lub pojemniki na niskich, stabilnych półkach. Użyj brajla lub innych metod oznakowania fakturowego do identyfikacji zawartości.

Previous:

Next: