10 rzeczy, których rodzice nie powinni mówić do dzieci

Przynajmniej raz w życiu każdy z nas powiedział coś dziecku, czego żałował. Ale jak nasze słowa wpływają na nasze dzieci? Nawet jeśli czujesz, że twoje dzieci rzadko słuchają, możesz być pewien, że usłyszą, gdy wypowiesz coś, czego nie powinieneś. Staraj się nie mówić dzieciom rzeczy, które sprawią, że poczują się mało ważne lub które mają na celu zranienie ich uczuć. Według klinicznego raportu opublikowanego w lipcu 2012 w Pediatrics, znęcanie się psychiczne może być tak destrukcyjne dla fizycznego, psychicznego i emocjonalnego zdrowia dzieci jak niektóre rodzaje znęcania się fizycznego.

Porównywanie

Jednym z największych błędów, jakie może popełnić rodzic, jest porównywanie dziecka do kogo innego w negatywny sposób. Porównywanie rodzeństwa, na przykład, to jeden z najszybszych sposobów na rozwijanie rywalizacji i zazdrości wśród dzieci. Pierwsze zdanie, które należy unikać, to „Dlaczego nie możesz być jak twój brat lub siostra?”. Staraj się traktować dzieci jako unikalne jednostki. Drugie, unikaj porównywania dziecka do jego przyjaciół. „Dlaczego on nie potrafi robić tego, co Tim?”, możesz pomyśleć. Nie mów tego głośno. Dzieci są w trakcie budowania tożsamości, a ich samoocena jest łatwo uszkadzalna, gdy nie czują się tak dobrze jak ich rówieśnicy. Trzecie, unikaj porównywania dziecka do siebie lub drugiego rodzica. Pytanie „Dlaczego nie możesz być bardziej jak ja lub tata?” szybko daje dziecku uczucie, że nie jest dość dobre.

Bagatelizowanie

Rodzice często bagatelizują swoje dzieci, gdy są zmęczeni, zirytowani, rozpraszani lub zajęci. Czwarte zdanie, którego powinieneś unikać, to „Zejdź”. Oczywiście, nie zawsze chcesz dzieci wokół siebie. Ale zamiast kategorycznie ich odsyłać, powiedz: „Potrzebuję chwili samotności. Możesz zagrać w pokoju teraz, a później spędzimy czas razem?”. Piąte zdanie do unikania to „Przestań marnować mój czas”. Dzieci muszą czuć, że ich pomysły są ważne. Powiedz: „Zainteresowana jestem tą rozmową. Porozmawiajmy podczas obiadu”. Szóste, staraj się nie mówić „Nie obchodzi mnie to”. To stwierdzenie implikuje, że nie cenisz myśli ani uczuć dzieci. Jeśli zrobiłaś stek na obiad i twierdzą, że im nie smakuje, możesz być zestresowana. Powiedz im, że rodzina dzisiaj je steka, i zrób kompromis, pytając, co wolicie jutro. Siódma nieodpowiednia uwaga to „Wszystko jedno”. Rodzice nie lubią, gdy dzieci używają tego słowa do nich, więc powinni modelować poprawne zachowanie i nie używać go wobec dzieci.

Upokarzanie

Rodzicy mają prawo czasem drwić swoje dzieci. Ale kiedy drwienie staje się krzywdzące lub nadmiernie kondescencyjne? Ósme zdanie, którego nie powinieneś mówić, to „Przestań być płakalską”. Żadne dziecko nie lubi czuć się upokarzone. Dzieci na pewno nie chcą być postrzegane jako młodsi niż są. Dzieci nie zawsze mogą kontrolować swoje emocje, i nie powinny być za to krytykowane. Dziewiąta nieodpowiednia uwaga rodzica to „Co jest z tobą nie tak?”. Sprawianie dzieciom gorszego samopoczucia nie pomoże im zbudować samo kontroli ani sprawić, że będą twardsze; zrobi to odwrotnie.

Nazywanie po imieniu

Tak jak mówimy dzieciom, by nie nazywali ludzi po imieniu, nie powinniśmy nazywać po imieniu swoich dzieci. Dziesiąty błąd to obrażanie dzieci słowami. Jeśli twoje dziecko zrobi coś nierozsądnego, nie nazywaj go głupim. Unikaj używania „głupi”, „pestka” czy nawet „zły chłopiec”. Dzieci wchłaniają obrazy. Nazywanie po imieniu ma mało szans na poprawę negatywnego zachowania. Zamiast tego wyjaśnij, że zachowanie jest złe, nie dziecko – i porozmawiaj o tym, dlaczego zachowanie jest nieakceptowalne, by dziecko mogło się nauczyć.

Previous:

Next: