Wierz w opiekunki
Wierz w opiekunki
Zanim mieliśmy dzieci, goście na kolacji dzielili się z nami swoimi zasadami opieki: Z wyjątkiem kilku wieczorów, gdy odwiedzali ich rodzice, para nie wychodziła sama przez pierwsze trzy lata życia dzieci – co daje whopping sześć lat. Ta mama i tata też nie pozwalały swojej półetatowej niance wozić dzieci samochodem. „Nigdy nie żyłibyśmy z sobą, gdyby doszło do wypadku” – powiedziała mama.
Argument „Nieżyłibyśmy z sobą, gdyby...” wzywa mnie do szaleństwa. Jest też lekkomyślny, biorąc pod uwagę, ile mam mówi mi, że w retrospekcji byłyby szczęśliwsze, zdrowsze i bardziej cierpliwe mamami, gdyby zatrudniały opiekunki częściej. „Bałam się tak bardzo” – mówi jedna doświadczona mama, którą znam. „Ale teraz realizuję, że dzieci byłyby w porządku.”
Jak większość mam, codziennie contempluję horror czegoś, co mogłoby stać się jednemu z moich cennych chłopców, i jestem wstrząśnięty nudnościowo realizacją, jak wrażliwe są małe dzieci w czasem chorym i przerażającym światem. Mieliśmy jednak nie móc żyć z sobą, zdecydowali Duke i ja, gdyby nasze małżeństwo upadło z braku uwagi, albo gdyby kacza gorączka sprawiła, że staniemy się wrogo nastawieni do dzieci. Kupiliśmy tani starszy model Volva kombi dla naszej niani, by jechała, bo bawiliśmy się, że nie stać jej na auto z poduszkami powietrznymi i systemami bezpieczeństwa, których wolimy. Uzbrojeni w karty biblioteczne i karnety roczne do ZOO San Diego, Akwarium Scripps, Sea World i mnóstwa muzeów Parku Balboa, nasi dzieci i niania nigdy nie są bez ciekawej zajętości.
Nastolatki-opiekunki mieszczą się w mojej strefie komfortu, bo dzieci z kościoła i sąsiedzi, córki i synowie przyjaciół moich rodziców zawsze opiekowali się mną i moją siostrą. Kilka z tych opiekunek to przyjaciele i role models, z którymi korespondujemy do dziś. Choć to inny wiek i czas, odpowiedzialni i mądry nastolatkowie wciąż są w obfitości, a my mamy przewagę telefonów komórkowych, których nasi rodzice-wyjeżdżający-na-wycieczkę nigdy nie mieli.
Opcje opieki
Nawet jeśli nie możesz przynieść sobie zaufania do nastolatka, nie pozwól, by miesiące i lata minęły bez ustalenia systemu wymiany z przyjaciółmi, lub zbadania kooperatywy w Twoim kościele lub centrum społecznym. Poza regularnymi i wzajemnymi orgasmami, nie ma nic zdrowiejszego, co możesz zrobić dla swojego małżeństwa, niż wyjście raz w tygodniu lub choćby raz w miesiącu z miłością Twojego życia – ahem, to był Twój mąż, nie Twoje dziecko.
Zrozumiałe, by mamy pracujące na pełen etat czuły winę, zostawiając swoje małe podopieczne z opiekunką w weekendy. Więc skróć wyjścia wieczorne, ale zaplanuj romantyczne przygody w domu. Zrób piknik przy świecach w sypialni. Albo wlej wino, rozpal ogień w zewnętrznym kominku i szepcz słodkie nicości – z monitorem dla niemowlęcia w pobliżu.
Nie bądź lekkomyślny w doborze opiekunek, ale nie przesadzaj z ryzykiem też. Zaniedbane małżeństwa i mamy i taty zgłodnieni przyjemności to same w sobie duże ryzyko.
-
Przyjście dziecka do świata to drastyczna zmiana życia. Choć świat patrzy na mamę, partnerzy też muszą poradzić sobie z fali nowych emocji. Oto myśli, które często towarzyszą partnerom – są one powszechne, a wsparcie jest dostępne: „Partnerka nie -
Brytyjska przyszła mama Ruth Abbott przyciągnęła uwagę internetu, organizując specjalną sesję zdjęciową z odkryciem płci z zaskakującym zwrotem akcji: jej celem było odwrócenie trendu i przypomnienie, że płć to jedynie konstrukt społeczny. Przyszła m -
Nawet jeśli dziecko ma rodzeństwo, które „już to przeżyło”, wysłanie malucha do przedszkola po raz pierwszy to wielkie stresowanie. Czy poczuje strach? Czy będzie płakać? Czy zamokrzy się w spodnie?! Pierwszy dzień w przedszkolu to duży dzień pełen
