Ustalanie zasad, gdy dziadkowie opiekują się wnukami: jak unikać pułapek

Dziadkowie mogą być najgodniejszymi zaufaniem opiekunkami. Ale czasem, gdy mama lub tata opiekuje się wnukiem, pojawiają się problemy emocjonalne i logistyczne. Oto pięć pułapek do unikania, gdy dziadkowie opiekują się dziećmi.

Dlaczego ustalanie zasad jest ważne, gdy rodzice lub teściowie opiekują się dziećmi

Czasem trudno postawić granice własnym rodzicom. Ale wyjaśnienie oczekiwań na początku sesji opieki lub w trakcie regularnego układu zagwarantuje sukces. Lepiej powiedzieć, jak chcesz, by dziecko było opiekowane, niż żałować, że nie zrobiłaś tego.

Dziadkowie powinni wiedzieć, kiedy dzieci jedzą i śpią, oraz jakie zasady panują w rodzinie: limit TV, przekąski, wyjścia, dyscyplina.

Np. jeśli dziadkowie zawsze namawiają do przycięcia włosów – powiedz „bez fryzur” przed wyjściem.

Możesz też zapisać oczekiwania. Dziadkowie mogą nie przestrzegać wszystkich zasad, bo to dziadkowie. Ogranicz zasady do tych, o których najbardziej zależy Ci lub dotyczących bezpieczeństwa. Zbyt wiele wytycznych trudno zapamiętać. Nie chcesz, by czuli się niedowierzająco.

Pomyśl dwukrotnie, zanim zbyt rygorystycznie wymuszisz zasady

Teraz, gdy masz zasady, musisz nauczyć się, kiedy puścić. Jak w każdej relacji – musisz ufać, że dziadkowie szanują Twoje granice rodzicielskie i spełnią oczekiwania.

Jeśli wrócisz i ubrania dzieci są w bałagan lub zabawki postawione nie tam – pomyśl dwukrotnie, zanim interweniujesz. Fakt, że dziadkowie zrobili to inaczej, nie znaczy, że źle.

Weź głęboki oddech i pamiętaj, jak wdzięczna jesteś, że dziadkowie pomogli.

Jeśli wpadniesz w tę pułapkę, dziadkowie mogą zacząć Ci zazdrościć, a opieka stanie się mniej przyjemna. Nie chcesz ich tak zdenerwować, byś musiała szukać nowej opieki.

Jeśli dzieci są u babci – powinny przestrzegać zasad babci. Dziadkowie wychowali Cię lub Twojego partnera dobrze, prawda? Ufaj, że szanują Twoje życzenia i bądź wyrozumiała. To uczy dzieci szacunku do starszych.

Jak zdecydować, czy płacić dziadkom za opiekę

Zanim zabawa w opiekę stanie się poważnym zobowiązaniem, porozmawiaj o zaangażowaniu rodziców/teściowych. Jeśli omówicie obawy i dogadacie się w kwestiach – unikniecie problemów później. Odpowiedzcie na pytania: czy zapłacisz dziadkom? Kto organizuje i płaci za zajęcia/wyjazdy?

Jeśli opiekują się dzieckiem codziennie, płacenie stawia relację na bardziej profesjonalnym poziomie i podkreśla powagę zobowiązania.

Ostatnich chwilowe anulowania mogłyby zagrozić Twojej karierze – są inne sposoby oszczędzania.

Z drugiej strony, omówcie implikacje finansowe płacenia dziadkom, np. podatek od nianii (nanny tax). Może bardziej opłacalne: płacenie za zakupy, paliwo, wyjazdy, wakacje niż gotówka.

Jako część dyskusji omówcie też dni choroby i anulowania. Ustalcie z góry: jaki termin odwołania? Co, jeśli zachoruje dziecko lub dziadek?

Nie kłóć się z dziadkami przed dziećmi

Nasi rodzice znają nasze guziki, bo je zainstalowali. Czasem my też drażnimy ich. Ale ostatnią rzeczą, jaką chcesz, jest wrzucenie dzieci w środek dekady trwającej walki o władzę z mamą lub tatą.

Kiedy kontaktujesz się z dziadkami jako opiekunami, traktuj ich tak jak każdego odpowiedzialnego dorosłego powierzonego opiece dzieci. To znaczy: bez subtelnych obraźliwych uwag, nawiązań do dawnych kłótni. Unikaj zdań zaczynających się od: „Zawsze…”, „Nigdy…”, „Nienawidzę, gdy…”.

Jeśli masz szczególnie trudną relację z rodzicem (lub teściem) – rozważ rezygnację z tej osoby jako opiekuna. Może po prostu być zbyt skomplikowane.

Trzymaj dziadków w kontakcie (wiedzy)

Rodzice i teściowie mogą dobrze znać wnuki. Ale dzieci szybko się zmieniają, trudno nadążyć, jeśli nie mieszka się razem.

Zanim wyjdziecie, dajcie dziadkom update o wszystkim, co może wpłynąć na humor lub zdrowie dziecka: problemy ze snem, nadchodząca infekcja, przeskoczony posiłek/przekąska. Dziadkowie mogą nie skojarzyć kapryśnego dziecka z głodem.

Powiedzcie o nowo powstałych strachach: psy, głośne hałasy, pewne historie. Jeśli dziecko ma problem z pożegnaniem – poinformuj o lęku rozdzielania. Nie zapomnij o sprawach szkolnych lub rywalizacji rodzeństwa, by szybko zrozumieli wahania nastroju.