Pracujące kobiety wciąż robią znacznie więcej pracy domowej niż pracujący mężczyźni
Nie ma wątpliwości, że trudno pracować i zarządzać domostwem jednocześnie, ale jeśli jesteś kobietą z pełnym etatem, możesz odkryć, że masz jeszcze więcej szans w przeciągu, niż uświadomiłaś sobie. Wyniki najnowszego Amerykańskiego Badania Użycia Czasu (American Time Use Survey – ATUS) Biura Statystyki Pracy pokazały, że kobiety pracujące na pełen etat wciąż zatracają większość prac domowych, w tym czynności takie jak sprzątanie i przygotowywanie posiłków, zakupy i usługi oraz opieka nad dziećmi i członkami domostwa – co pochłania 21 godzin co tydzień. A mężczyźni, którzy biorą się za prace domowe? Spędzają na nich o 7 godzin mniej tygodniowo niż kobiety.
ATUS, pokazujący średni czas w 2018 r., jaki Amerykancy poświęcili pracy, czynnościom domowym i aktywnościom rekreacyjnym i sportowym, odkrył te zdumiewające dane, a także:
-
Tylko ok. 20% mężczyzn pracujących na pełen etat robi jakiekolwiek prace domowe, takie jak sprzątanie czy pranie, w ogóle, w porównaniu do 49% kobiet pracujących na pełen etat.
-
Pracujące kobiety poświęcają prawie dwa razy więcej czasu niż mężczyźni – 0,70 vs 0,32 godziny dziennie – na opiekę nad dziećmi lub innymi członkami domostwa.
Same liczby są frustrujące, ale jeszcze bardziej frustrująca jest rzeczywistość, że niewiele się zmieniło. W 2019 r. wielu z nas lubi myśleć, że małżeństwa i partnerstwa są bardziej równe, ale życie w nowoczesnych domostwach nie jest tak różne od tego sprzed ponad 100 lat. W 2008 r. ekonomistka Valerie A. Ramey przeprowadziła badanie nad zmianą ról kobiet od 1900 r. W 1900 r. kobiety poświęcały średnio 27 godzin na prace domowe. W 2019 r. ta liczba spadła zaledwie o 6 godzin. To ledwo równość.
Patrząc na liczby, nie dziwi, że tyle kobiet czuje się zestresowanych, zmęczonych i przytłoczonych. W ostatnich latach pojęcie „obciążenia umysłowego” – niewidzialnej pracy wkładanej w planowanie wizyt, pamiętanie wydarzeń, tworzenie list zadań i zarządzanie całym domostwem – stało się wiralem, częściowo dlatego, że kobiety są tak wyczerpane. Temat ten zainspirował serię książek, w tym z tego roku „All The Rage” Darcy Lockman i „The Mental Load” Emm. Esej z 2017 r. w Harper’s Bazaar na ten temat został udostępniony niemal milion razy.
Oczywiście są partnerzy i ojcowie, którzy kroczą do przodu i robią więcej niż pokolenia poprzednie. Ale zmiana dzieje się w tempo ślimaka, a w niektórych przypadkach tacy partnerzy mogą faktycznie utrudniać sprawy. W 2008 r. badanie Uniwersytetu Michigan wykazało, że posiadanie męża tworzy, średnio, ok. 7 dodatkowych godzin prac domowych tygodniowo dla kobiet. Natomiast posiadanie żony oszczędza mężczyznom godzinę prac domowych co tydzień.
Zwalczanie nierówności w domu prawdopodobnie wymaga więcej niż sporządzenie szczegółowej listy zadań domowych lub prośbę partnera o wyniesienie śmieci. Wymaga to, by partnerzy w relacjach traktowali prace domowe i opiekę nad dziećmi jako odpowiedzialności równe i byli bardziej myślenni w dzieleniu obciążenia i oferowaniu wsparcia nawzajem. Dwadzieścia jedna godzin prac domowych tygodniowo to de facto praca na pół etatu, a ostatnią rzeczą, której zajęte kobiety potrzebują, to wymuszone dodatkowe zajęcie jako sprzątaczka, kucharz osobisty i domyślna opiekunka dla całej rodziny.
Previous:Rodzice tak intensywnie wysyłają SMS-y do dzieci na lekcjach, że szkoły wprowadzają zakazy telefonów
Next:Płuca nastolatka zawiodły z powodu wapowania – co każde dziecko (i rodzic) musi wiedzieć
-
Bycie dziadkiem lub babcią to jeden z największych błogosławieństw na świecie. Masz szczególną więź z wnukami bez konieczności martwienia się o rodzicielskie odpowiedzialności. Jesteś tam, by dawać poczucie bezpieczeństwa, wsparcie i miłość, pomagać
-
Grupy i kluby dla dzieci i młodzieży oferują wiele korzyści. Pomagają dzieciom nawiązywać przyjaźnie i ćwiczyć umiejętności społeczne z dorosłymi i rówieśnikami. Uczą nowe umiejętności i pozwalają realizować ulubione hobby. Budują poczucie kompetencj
-
Jako rodzice, wszyscy chcemy wychowywać szczęśliwe, samodzielne, dobre, napalone i niezależne dzieci. Aby to zrobić, często czujemy, że musimy ciągle robić więcej – kupować wszystkie edukacyjne zabawki z listy, zapisywać je na wiele zajęć pozalekcyjn





