• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Co plan podatkowy GOP oznacza dla opieki nad dziećmi?

(Aktualizacja: 15 listopada)

Na kampanii i w Białym Domu Donald Trump obiecywał „ulgę podatkową dla rodzin z wydatkami na opiekę nad dziećmi i bliskimi”. Jego córka, doradca Ivanka Trump, podkreślała, że każda reforma podatkowa musi adresować opiekę i urlopy rodzicielskie. Do tej pory plany były nieścisłe.

2 listopada, po miesiącach negocjacji, Republikanie w Izbie Przedstawicieli przedstawili szczegóły oczekiwanej od dawna rewizji kodeksu podatkowego za 1,5 biliona USD – największej od czasów Reagana. Plan obejmuje zmiany od odliczeń hipotecznych po stawki podatku korporacyjnego, wciąż musi przejść Izbę. Republikanie w Senacie 9 listopada złożyli własny plan. (Jeśli oba przejdą, obie izby dogadają się na kompromisie przed końcem roku.) Szczegóły mogą drastycznie się zmieniać – i już się zmieniły. Ale po raz pierwszy GOP opisało wizję ulgowania opiece dziecięcej i rodzinnej.

Centrum planu Izbowy („Tax Cuts and Jobs Act”) to rozszerzenie ulgi na dziecko z 1000 na 1600 USD rocznie. Obecnie pełna ulga przysługuje osobom zarabiającym do 75 000 USD lub małżeństwom do 110 000 USD. W planie Izbowym 1600 USD dostępne byłoby dla singles do 115 000 USD i par do 230 000 USD.

Plan Izbowy wprowadza też nową ulgę 300 USD za każdą osobę w gospodarstwie, niebędącą dzieckiem – w tym podatnika i podległych niebędących dziećmi (np. studentów). Te 300 USD mogłyby służyć też opiece senioralnej, ale wygasają w 2023 r. Plan Senacki ma tę samą ulgę, ale 500 USD za osobę.

Kwota rozszerzenia jest mniejsza niż proponowali niektórzy Republikanie. „Plan reformy podatkowej Izbowy to tylko punkt wyjścia” – tweetnął sen. Marco Rubio. „Przyrost 600 USD nie realizuje naszego i celu POTUSA pomagania pracującym rodzicom”. Rubio proponował rozszerzenie do 2000–2500 USD na rodzinę. (Demokratka Linda Sanchez proponowała 3600 USD dla rodzin z dziećmi do 6 r.ż., ale poprawka upadła.) 15 listopada Senat przyjął propozycję Rubia.

W planie Senackim ulga na dziecko skacze do 2000 USD. Obecnie dotyczy dzieci do 16 r.ż., Senat rozszerza do 17-latków. Największa różnica: ulga dostępna dla rodzin zarabiających do 1 mln USD rocznie (wersja Izbowa: 110 000 USD). Krytycy twierdzą, że to korzyść głównie dla bogatych, bo ulga jest tylko częściowo refundowalna – niskodochodowe rodziny nie kwalifikują się do pełnej kwoty. „Baltimore Sun” pisze, że plan Senacki „nieznacznie zwiększa ulgę, ale wyklucza biedne rodziny z części korzyści, pomagając tym, którzy zarabiają do 1 mln USD”.

Jaki jest plan GOP na Ulgę Podatkową na Opiekę nad Bliskimi (CDCTC)?

Oba plany zachowują CDCTC. Ale Izbą ma w zamiarze likwidować elastyczne konta wydatkowe na opiekę (Dependent Care FSA), pozwalające płacić za opiekę przedopodatkowymi środkami. Początkowo „Sacramento Bee” donosiło o likwidacji. Później Izbą przywróciło konta – ale tylko na 5 lat, po czym znikałyby.

Obecnie CDCTC (nie mylić z ulgą na dziecko) pozwala odliczyć do 2100 USD od podatku na pokrycie kosztów opieki. Kwalifikacja: podatnik lub małżonek pracuje, szuka pracy lub studiuje na pełen etat. Można zaliczyć wydatki do 3000 USD (jedno dziecko) lub 6000 USD (dwoje+). Krytycy wskazują, że CDCTC jest nierestitucyjna – rodziny niskodochodowe, płacące mały lub żaden podatek, mają ograniczoną korzyść.

Elastyczne konta (FSA) pozwalają odłożyć do 5000 USD przedopodatkowo na opiekę (przedszkole, nianka – przy przestrzeganiu przepisów). Plan Izbowy likwiduje je po 5 latach. Plan Senacki zachowuje zarówno CDCTC, jak i FSA – bez 5-letniego limitu.

Co plan GOP oznacza dla rodzin?

Wciąż za wcześnie by stwierdzić, czy rodziny średniej klasy i pracujące zyskają – szczegóły wciąż płyną, a efekt zależy od zysków i strat w innych częściach kodeksu (odliczenia hipoteczne, progi podatkowe itp.). Republikanie z Izwy, w tym Paul Ryan i Kevin Brady, twierdzą, że przeciętna amerykańska rodzina (2+2, dochód 59 000 USD) zaoszczędzi 1182 USD rocznie.

Potwierdza to analiza „Wall Street Journal” tuż po planie Izbowym.

Przed planem Izbowym Center for American Progress twierdziło, że „nawet znaczące zwiększenie ulgi na dziecko nie zrekompensuje strat wielu pracujących rodzin w ogólnym planie Trampa. Będzie daleko od spełnienia obietnicy uczynienia opieki dostępną”. Twierdzą też, że plan Izbowy „likwiduje odliczenia podatkowe dla firm oferujących opiekę pracownikom”.

Według Center on Budget and Policy Priorities, w planie Senackim samotna matka z dwoma dziećmi na minimalnym wynagrodzeniu zyska 75 USD nowych ulg, a para z dwoma dziećmi i dochodem 1 mln USD zaoszczędzi ponad 3000 USD:

Czy jest demokratyczny plan dostępnej opieki?

Według regulaminu Kongresu Republikanie mogą przełożyć reformę bez głosów Demokratów. W wrześniu Demokraci Senatu zaprezentowali konkurujący plan: „Child Care for Working Families Act”, który zamiast ulg podatkowych rozszerza federalne dofinansowanie przez Child Care Development Block Grant. Trzy cele:

• Żadna rodzina zarabiająca do 150% mediany dochodu stanowego nie płaci więcej niż 7% dochodu na opiekę.
• Uniwersalny dostęp do wysokiej jakości przedszkoli dla wszystkich 3- i 4-latków, zwiększenie środków na Head Start dla całodennego, całorocznego pre-K.
• Poprawa wynagrodzeń i szkoleń kadr opieki.

Plan Demokratów dołącza do wcześniejszego parteiwspólnego planu z lipca 2017 r. (Kevin Yoder R-KS i Stephanie Murphy D-FL) – PACE Act. Również skupia się na reformie podatkowej, ale inaczej: czyni CDCTC refundowalną (może dać zwrot podatku niskodochodowym), podnosi stawkę ulgi do 50% wydatków (z 35%), zwiększa limit FSA z 5000 na 7500 USD. Yoder twierdzi, że to lepiej pomaga rodzinom niższej i średniej klasy. „Koszty przedszkoli i żłobków potroiły się w 25 lat, a kod podatkowy nie zmienił się” – pisze w „The Hill”.

Badania potwierdzają: inwestycje w dostępną, jakościową opiekę małych dzieci są opłacalne i dochodowe. Jak pisała Clair Cain Miller w „New York Times”, zwrot z inwestycji w mądry politykę opieki mierzy się kilkoma wskaźnikami: „Największy efekt gospodarczy dla rodziców i dzieci – nawet wnuków. Największy pozytywny wpływ na zatrudnienie i pensje kobiet. Szczególnie pomocne dla rodzin niskodochodowych – wypycha pokolenia dzieci w stronę wyższych zarobków, lepszych prac, zdrowia, wykształcenia, mniejszego przestępstwa”.

Mimo to opieka pozostaje ciężarem. Nasze najnowsze Badanie Kosztów Opieki, cytowane przez Chucka Schumera, pokazuje, że prawie 1/3 rodzin (32%) wydaje 20%+ rocznego dochodu na opiekę. Perspektywa: CDCTC limituje wydatki na 6000 USD rocznie, a dane Care.com pokazują, że średni koszt przedszkola to ok. 10 468 USD rocznie za niemowlę i 9733 USD za malucha – w dużych miastach prawie podwójnie.

„Opieka to konieczność, ale tak droga, że, jak opłaty za studia, trzyma rodziny w nocy przy myślach: jak to opłacimy?” – powiedział Schumer. „Rodziny nie powinny rujnować się, rezygnować z karier czy oszczędności, by dzieci miały jakościową opiekę i naukę prowadzącą do sukcesu”.