Odkrywanie historii: Aktywność „Moja osza czasowa”
Odkrywanie historii: Aktywność „Moja osza czasowa”
Jedną z najtrudniejszych rzeczy do zrozumienia dla dziecka w kontekście historii jest fakt, że w pewnym momencie wszystkie te historyczne wydarzenia były teraźniejszością. Nie mówiąc o tym, że w tamtym czasie ludzie prawdopodobnie nie wiedzieli, że tworzą historię! Twoje dziecko też ma swoją historię oznaczoną ważnymi wydarzeniami. Stworzenie osi czasu „Moje życie” może pomóc mu zobaczyć, że nawet w swoim krótkim życiu dokonało wielkich rzeczy.
Warto pamiętać, że dzieci adoptowane mogą czasami mieć problem z osobistymi osiami czasu, ale możesz dostosować aktywność, by ułatwić ją. Zamiast zaczynać od urodzenia, użyj bardziej ogólnych pojęć „przeszłość” i „teraźniejszość”. Dziecko może wybrać wydarzenia istotne w jego osobistej historii bez presji znajomości szczegółów czasu przed adopcją.
Ćwiczone umiejętności
- Sekwencjonowanie
- Perspektywa historyczna
- Pisanie informacyjne (eksponowanie)
Co będziesz potrzebować
- Długi rolka papieru (lub wiele kart scalonych w jedną ok. 3 metry długości)
- Ołówek
- Filcoły
- Nożyczki
- Taśma klejąca
- Kartki indeksowe
- Linijka
- Zdjęcia dziecka z różnych okresów życia
Co robić
1. Daj dziecku garść kartek indeksowych i powiedz, że pomozesz mu pomyśleć o najbardziej zapalających lub ważnych wydarzeniach w jego życiu. Poproś, by napisało datę urodzenia na pierwszej karcie. Jeśli pamiętasz, jaki to był dzień tygodnia, powiedz to dziecku i niech doda tę informację. To będzie karta startowa, którą może opisać „Urodziłem się!” lub podobnie.
2. Poproś, by pomyślało o innych ważnych wydarzeniach, jak urodzenie rodzeństwa, pierwszy dzień szkoły, pierwsza rodzinna wakacja lub cokolwiek innego, co zapadło w pamięci. Na razie kolejność nie ma znaczenia.
3. Pomóż mu dojść do teraźniejszości, zapisując każde wydarzenie na osobnej karcie z krótkim opisem.
4. Gdy skończy, poproś, by rozłożyło kartki na podłodze lub inną dużą powierzchnię. Niech ułoży wydarzenia od lewej do prawej, zaczynając od dnia urodzenia i kończąc dzisiaj. Może być trudno dziecku przypomnieć się dokładnej dacie. Aby ułożyć poprawnie, może potrzebować Twojej pomocy w ustaleniu, kiedy wydarzenie miało miejsce. Gdy to ustali, niech doda to na karcie, i przypomnij, że przy sekwencjonowaniu musi zwracać uwagę na miesiąc, a nie tylko rok.
5. Gdy kartki są ułożone w linię, pomóż dziecku przejść stare zdjęcia, by znaleźć te pasujące do każdego wydarzenia. Jeśli nie znajdziesz, nie martw się – dziecko może narysować ilustrację.
6. Zebrać kartki i zdjęcia w stos, zachowując kolejność osi czasu.
7. Rozłóż długi kawałek papieru poziomo na twardej, płaskiej powierzchni. Pomóż dziecku narysować linijką i ołówkiem poziomą linię przez środek papieru.
8. Zaczynając od lewej strony, niech dziecko narysuje 2,5 cm pionową linię w górę od linii środkowej, oznaczając dzień urodzenia. Pokaż, jak wpisać datę nad linią i krótki opis dnia lub wydarzenia.
9. Przenieś się na sam koniec papieru i niech dziecko narysuje 2,5 cm pionową linię w górę, oznaczając dzisiaj. Niech wpisze datę, swój wiek i trochę o sobie teraz.
10. Połóż ułożone kartki indeksowe między te dwie daty i poproś dziecko, by narysowało linię dla każdej z nich. Upewnij się, że wpisuje datę i opis każdego „historycznego” wydarzenia.
11. Pomóż mu dopasować i umieścić zdjęcia w odpowiednich miejscach pod linią poziomą. Przyklej zdjęcia.
12. Daj dziecku filcoły, by albo prześledziło już napisane informacje, albo ozdobiło swoją oś czasu.
Previous:Przygotowania do przedszkola: Lęk rozdzielający
Next:Niesamowity wybuchający worek do kanapki – eksperyment chemiczny
-
Dule odgrywają kluczową rolę wspierającą w procesie narodzin nowego życia. Dule porodowe accompagnują kobiety w trudnościach i radościach porodów, natomiast dule poporodowe pomagają mamom i rodzicom w adaptacji do życia z noworodkiem – od karmienia p
-
Chupanie kciuka to lęk wielu rodziców. Maluchy chupają kciuk, bo to uspokaja i daje poczucie bezpieczeństwa. Prawdopodobnie robili to przed narodzeniem i wracają do tego, gdy są zestresowani, zdenerwowani, przerażeni lub chorzy. Mogą też używać tego
-
Usiadanie: to uroczy kamień milowy, który sprawia, że maluch wydaje się przejść od miniaturowej kulki do prawdziwego niemowlęcia w chwili, gdy go opanuje. Samodzielne siedzenie to coś, co prawie wszystkie niemowlęta opanują w odpowiednim czasie, ale





