• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Jak uniknąć wypalenia w domuśkolnictwie – porady mamy dla mam

Jak uniknąć wypalenia w domuśkolnictwie – porady mamy dla mam

Przeładowana Mama
Tak, istnieje jedna wada domuśkolnictwa. Czy dotyka to wszystkich? Czy niektóre mamy są bardziej narażone na wypalenie niż inne? Jak radzić sobie, a co ważniejsze, jak to zapobiec? Aby to dowiedzieć się, zapytałam moją drużynę ekspertów – kilkadziesiąt mam domuśkolących – czy doświadczają wypalenia, i jak z nim radzą. Ich odpowiedzi mogą Was zaskoczyć.

Prawie każda mama domuśkoląca, z którą rozmawiałam, w pewnym momencie znalazła się "na końcu swoich sił". Organizatorka domuśkolnictwa Nancy Plent (Unschoolers Network) ujęła to najlepiej: "Większość z nas jest autorami własnego stresu. Chcemy, by wszystko było idealne i szło zgodnie z harmonogramem, wszyscy w rodzinie szczęśliwi cały czas... no cóż, życie po prostu nie działa tak gładko." Mimo to, dla mam domuśkolących to konieczne, by rzeczy w domu "działały gładko". Dom to jednocześnie nasze miejsce pracy i miejsce rodziny. Kiedy coś zakłóca to środowisko, mogą powstać kłopoty.

Objawy wypalenia
Mamy, z którymi rozmawiałam, dyskutowały różne objawy:
· Łatwe płaczenie
· Brak cierpliwości
· Przejedanie się lub brak apetytu
· Przewyższona reakcja na drobne kwestie
· Podejmowanie nieracjonalnych decyzji

Często nie macie poczucia priorytetów, to, co zwykle Was nie rusza, nagle robi to – i w wielkim stylu. Jedna mama opisała swoje wypalenie: "Po prostu chciałam, by wszyscy (w mojej rodzinie) poszli precz!"

Przyczyny
Mamy domuśkolące raportują, że szczególnie mocno czują "nieprzemieszczalne" – te sytuacje w życiu, na które nie mamy wpływu:
· Choroba
· Nowe dziecko
· Dodatkowa odpowiedzialność
· Nowa praca
· Przeprowadzka
· Zmiana rutyny

Potem są stresujące okoliczności, które możecie kontrolować: Nadmiar zaplanowanych aktywności, nierzeczywiste oczekiwania, sztywne trzymanie się programu nauczania, brak wsparcia i zbyt wiele zobowiązań. Krótko mówiąc, próba bycia domuśkolną "Super Mamą". Zaskakująco, rozwiązania czynników stresowych zarówno tych w naszej kontroli, jak i poza nią, są bardzo podobne.

Co możecie zrobić

Większość mam zgodziła się, że wypalenie, choć nieprzyjemne i trudne, niekoniecznie jest złą rzeczą. To sygnał, że coś musi się zmienić, i szybko. Autorka książek o domuśkolnictwie Micki Colfax (Homeschooling for Excellence) doradza rodzicom o wypaleniu: "Jeśli czujecie stres, robicie za dużo. Przytnijcie. Rozluźnijcie się. Czas jest po Waszej stronie." Oprócz tej rady, spróbujcie tych wskazówek:

1. Obniżcie oczekiwania.

Moja 82-letnia mama złamała miednicę w tym roku i przeprowadziła się do nas. Było bardzo stresujące utrzymać naszą rutynę i opiekować się starszym rodzicem. Zorganizowane uczenie było niemal niemożliwe. Na szczęście zobaczyłam "wypalenie" na horyzoncie i puściłam wszelkie pomysły formalnego uczenia. Przez ponad dwa miesiące nie robiliśmy nic, co przypominało naukę w szkole. Obserwowanie, jak moje dwie dziewczyny uczą się opieki nad babcią i rosnącej miłości między pokoleniami, była cenniejszą lekcją niż cokolwik, co mogłabym ich nauczyć.

Obniżone oczekiwania dotyczą wszystkich tych sytuacji nieprzemieszczalnych. Prace domowe mogą poczekać; kanapki na kolację to w porządku. Dzieci uczą się, obserwując rodziców. Gdy widzą, jak radzicie sobie z trudnymi sytuacjami, uczą się czerpać z własnej wewnętrznej siły. Cokolwiek georganiowane nauki dzieci pominą ten miesiąc, mogą nadrobić w przyszłym miesiącu, a nawet w przyszłym roku, jeśli to konieczne.

2. Bądźcie elastyczni.

Jeśli coś nie działa, bądźcie gotowi spróbować czegoś innego. Pamiętajcie: Nie powinno być łez z żadnej strony. Jeśli napięcie rośnie, odłóżcie cokolwiek robicie (lub myślicie o robieniu) i idźcie do parku, na lodowisko, albo na rowerową wycieczkę. Zagrajcie w grę planszową albo przeczytajcie razem zabawną książkę. Pamiętajcie, dlaczego domuśkolnicie: Macie wolność wyboru, czego, kiedy i gdzie Wasze dzieci się uczą. Dziś złośliwe dziecko będzie jutro chętnym uczniem, jeśli pozwolicie na trochę przestrzeni, gdy konflikty pojawiają się w domuśkolnictwie.

3. Zmieńcie styl nauczania.

Dr. Raymond Moore, autor Home School Burnout, uważa: "Najczęstszą przyczyną (wypalenia) jest używanie konwencjonalnych, 'pakietowych' programów nauczania, trzymających matkę i dzieci przy książkach przez godziny dziennie." Odtwarzanie szkoły w domu to błąd, który wielu domuśkolników popełnia. W przypadku młodszych dzieci to może oznaczać katastrofę.

Mary Pride (The Big Book of Home Learning) sugeruje zadawanie sobie pytań: "Czy przesadzam? Czy zamieniam proste tematy w zbyt fantazyjne? Czego mogę się pozbyć? Czy w ogóle muszę to robić? Czy moje dziecko jest zbyt młode na ten przedmiot? Czy powinnam dać mu przerwę? Czy są inne warte rzeczy, których chcielibyśmy się uczyć lub robić i wrócić do tego później?" Potem przeczytajcie cokolwiek Johna Holt. Zacznijcie od Teach Your Own lub How Children Learn.

4. Ograniczcie zaplanowane aktywności.

Mamy domuśkolące planują za dużo aktywności pod przykrywką "społecznego" ich dzieci. To ostatecznie produkuje złośliwe dzieci i zmęczoną mamę. Debra Newby napisała o zjawisku Super Mamy i zdecydowała: "Moja nowa filozofia to mówienie nie do dobrych rzeczy, i tak do wielkich rzeczy." Inne mamy zaproponowały, by pozwolić dzieciom wybrać dwie aktywności i odpuścić resztę.

5. Szukajcie wsparcia.

Tatusie domuśkolni odgrywają dużą rolę w łagodzeniu lub eliminowaniu wypalenia domuśkolnego, z jednym zastrzeżeniem: Muszą im to powiedzieć! Prawie każda mama się zgadzała – tatusie nie zauważyli zakresu trudności mamy. To samo było często przyczyną dodatkowego stresu. Więc nie trzymajcie oddechu czekając, aż partner złagodzi bremię – powiedzcie mu dokładnie, co czujecie i co chcecie lub potrzebujecie, by zrobił. Moja grupa mam zgłosiła, że tatus pomagał, zabierając dzieci na dzień (poza domem, oczywiście!) i przejmując trochę więcej odpowiedzialności, podczas gdy mama się regenerowała.

Tata pracuje nadgodziny lub niedostępny? Dołączcie do grupy wsparcia domuśkolnego. Ja też znalazłam pomoc i wsparcie, dołączając do grup e-mailowych domuśkolnych – są grupy na każde możliwe zainteresowanie.

Ostateczne sugestie

Pamiętajcie, by planować czas dla siebie, płacąc komuś za opiekę nad dziećmi, jeśli to konieczne. Staram się wstawać o 6 rano, by mieć ciszę. Czasem czytam, ćwiczę, przeglądam pocztę, piszę do przyjaciół. To pomaga wyczyścić mój umysł zanim zacznie się nasz zajęty dzień.

Nauczcie się odróżniać to, co jest istotne, od tego, co można odłożyć na później. Znajcie swoje priorytety i starajcie się trzymać ich. Kiedy Wasze dzieci dorastają i stają się bardziej niezależne, domuśkolnictwo staje się łatwiejsze. (Wierzcie mi na słowo!) Najważniejsze, pamiętajcie, że te "trudne" czasy są tylko tymczasowe.

Sukces przyjdzie, gdy ostatecznie zdaicie sobie sprawę, że kierunek tej przygody domuśkolnictwa zależy od Was. Nie chodzi o to, co robią dzieci w szkole lub co teściowa mówi, by Wasze dzieci powinny się uczyć, ale to, co Wy i Wasza rodzina zdecydowaliście, że będzie Waszą ścieżką edukacji. To jest nauka w wolności. I gdy tam dotrzecie (mi zajęło to kilka lat), "przeładowana mama" będzie tylko wspomnieniem.

Zmartwieni, że Wasz nastolatek przeżywa wypalenie? Sprawdźcie 5 Ostrzegawczych Znaków Wypalenia Nastolatka.