• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Sztuka balansowania między remediacją a adaptacją czytania

Sztuka balansowania między remediacją a adaptacją czytania

Często ignorowane w naszej chęci nauczania czytania jest rzeczywistość, że wiele dzieci, zwłaszcza starszych uczniów, znajduje się w sytuacji, w której nie mają czasu, by nauczyć się czytać lepiej. Muszą dostać do informacji zamkniętej w okładkach książek, w jak najkrótszym czasie, by zaliczyć klasę. Wiem, że mój sukces jako student miał mało wspólnego z remediacją czytania – przeszedłem studia „czytając” znacznie ponad 5 książek w tygodniu z funkcjonalnym tempem czytania w dwunastym percentylu. Jak to zrobiłem? Prosto: nauczyłem się odłożyć w side pomysł bycia „lepszym” czytelnikiem i poświęciłem czas i energię na naukę, jak być mądrejszym, bardziej efektywnym czytelnikiem. Nauczyłem się balansować remediację czytania z adaptacjami i alternatywnymi podejściami do czytania.

Mym celem nie jest opracowanie metody nauczania czytania, ale pomoc w uwydatnieniu Twojego dziecka do czytania „mądrzej” i rozwoju zindywidualizowanych podejść do czytania. Poniżej przedstawiam fundamentalne zasady, które pomogą Ci poruszać się tą cienką linią między remediacją a adaptacją czytania. Znalezienie właściwego balansu między tymi dwoma często konkurencyjnymi ideami sprawi różnicę w sukcesie Twojego dziecka.

Zasada #1: Prawo malejących zwrotów

Jedną z najtrudniejszych rzeczy w pomaganiu dziecku z czytaniem jest wiedza, kiedy przestać uczyć czytania i zacząć obejść problem adaptacjami. Nie ma jednolitej odpowiedzi; prawo malejących zwrotów może pomóc znaleźć balans. To prawo naruszamy ucząc czytania ciągle. Jest to prosta zasada ekonomiczna: gdy podejmujesz działanie, ocenisz jego jakość i czy powtórysz je, patrząc na to, jak duże zyski są w relacji do czasu zainwestowanego. Najlepsze działania dają dobre zwroty za umiarkowany czas. Gdy Twoje zwroty zaczynają maleć w stosunku do czasu, naruszyłeś prawo malejących zwrotów – czas zrobić coś innego. Np. poświęcasz 3 godz. tygodniowo na ortografię. Po tygodniu wyniki wzrastają o 20%. To świetne wykorzystanie czasu. Jeśli jednak poświęcisz 20 godz. tygodniowo i wyniki wzrosną o 2%, to naruszasz prawo malejących zwrotów.

Moja mama dobrze rozumiała to prawo w czytaniu – w drugiej klasie codziennie wyciągała mnie na godzinę z zajęć. Próbowałem rysować słowa w piasku, budować je z klocków, tańczyć interpretacyjnie, by wpchnąć słowa do głowy, ale czytanie nie poprawiło się znacząco biorąc pod uwagę czas. Więc mama zdecydowała, że lepiej zabierze mnie na lunch! Morala: gdy nie masz zwrotów z remediacji, które uzasadniają czas, albo zwroty drastycznie maleją – zmień co robisz, przestań remediować, zacznij adaptować czytanie.

Zasada #2: Przyjmij gotowość do czytania

Każdego ranka, gdy byłem w drugiej klasie i zmagałem się z nauką czytania, mama czytała mi książkę Leo the Late Bloomer. W tej książce Leo, lwiątko, nie umie czytać jak reszta przyjaciół. Ale w końcu dogania ich i kwitnie. Narracja o późnym kwitnięciu to nie fikcja – to powszechnie akceptowany fakt w środowiskach akademickich, że dzieci osiągają „gotowość do czytania” w różnym wieku, podobnie jak przechodzą inne etapy rozwoju w różnym czasie. Przyjmij to, jeśli Twoje dziecko zmaga się z czytaniem, powiedz mu, że to OK, będziesz nad tym pracować i masz wiarę, że, jak Leo i Jon Mooney, zakwitnie we własnym czasie.

Zasada #3: Pozwól dzieciom wybierać, co czytają

W moich podróżach po kraju ciągle słyszę, że بعض dzieci nie mogą (lub nie chcą) czytać szkolnych podręczników, ale spędzają godziny w domu czytając komiksy lub poradnik DMV do egzaminu na prawo jazdy. Te dzieci nie udowadniają ani nie kłamią o swojej zdolności czytania tego, co lubią, ani o trudnościach z czytaniem tego, co nie lubią; po prostu są bardziej zdolne do czytania tego, co sami wybierają. Intuicyjnie dotykają czegoś, co nazywa się uczeniem pragmatycznym – prostą ideą, że ludzie chętniej uczą się czegoś, co ma dla nich sens. Okazuje się, że dzieci znacznie chętniej angażują się w czytanie i stają się lepszymi czytelnikami, jeśli pozwolisz im wybierać książki. „Zobacz, Spot biegnie” to nie zabawa dla nikogo.

Zasada #4: Obal mit czytania

Istnieje mit w naszym społeczeństwie, że czytanie jest synonimem inteligencji – w mojej szkole wszyscy wiedzieli, że grupa czytelników „blue bird” (można by nazwać grupę strusiów) to „głupa grupa”. Bardzo ważne jest pomyśleć, jak to mogło wpłynąć na Twoje dziecko, zwłaszcza jeśli pracujesz z nastolatkiem lub uczniem szkoły średniej. Wiele dzieci, ja włączony, ma zakorzeniony strach przed czytaniem, bo byli śledzeni akademicko (te grupy czytelników to ścieżki!) i zdefiniowani jako gorsi, bo mieli problemy z czytaniem. Wielu uczniów przyjmowało tożsamość „blue bird” w trzeciej klasie i rezygnowało z czytania i szkoły. Musisz aktywnie to adresować u dziecka. Musisz powiedzieć im, że to, jak byli traktowani, było błędne – że często najbardziej utalentowani dzieci mają problemy z czytaniem.

Ponadto, nawet pracując ze studentami, którzy radzą sobie z czytaniem, musisz im pomóc zrozumieć mit, że dobrzy uczniowie czytają wszystko na zajęciach, od okładki do okładki. Rzeczywistość to, że najlepsi studenci na studiach nie czytają wszystkiego; uczą się przeglądać i adaptować ilość czytania. Najlepszy sposób na zabicie mitów o czytaniu to po prostu bycie szczery z dziećmi. Powiedz im, że nie ma normy w czytaniu.

Z tymi czterema zasadami, oto co robić dalej:

• Sprawdź różne podejścia do czytania.
• Znajdź pytania prowadzące i sposoby rozmowy z dzieckiem o tym, co przeczytało.
• Naucz dziecko dobrych nawyków czytania.

Do strony głównej czytania