• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Moje błędy w nauczaniu domowym: lekcje dla nowych rodziców

Moje błędy w nauczaniu domowym: lekcje dla nowych rodziców

Isabel Shaw

Rodzice nowi w nauczaniu domowym dzielą pewne cechy. Chcą zapewnić świetną edukację dzieciom i są gotowi iść na to dodatkową milę. Są jednak bardzo niepewni – jeśli nie przerażeni – drogą nauczania domowego, która czeka ich przed nimi. Wiem z doświadczenia, że ta niepewność może sprawić, by dobrech chęci rodzice popełniali błędz. Dzieląc się kilkoma moimi własnymi, mam nadzieję pomóc innym w ich unikaniu.

Wierzenie w mit „a co z socjalizacją?”

Jako rodziny uczące w domu, wszyscy zostaliśmy zapytani: „A co z socjalizacją?”. Mimo tego, co czytamy codziennie o problemach szkół z przymusem rówieśników, narkotykami, alkoholem, wojnami popularności i promiskuitywnością, wciąż panuje mit, że „socjalizacja” dzieje się tylko w szkole. Oczywiście to fałsz. Faktem jest, że wiele rodzin wybiera nauczanie w domu, by zastąpić typ socjalizacji występującej w dzisiejszych szkołach tą, która dzieje się w szerszym świecie.

Kiedyś wierzyłam w mit socjalizacji. Wczesnym latami wymyśliłam plan, by upewnić się, że moje dzieci będą socjalizowane: dołączyliśmy do trzech grup nauczania domowego, poszliśmy na każdą wycieczkę i aktywność, które planowały, i ustawialiśmy spotkania zabawowe niemal każdego dnia tygodnia. Zrozumiałam, jak głupio postąpiłam, gdy moja córka w końcu zapytała: „Czy nie możemy po prostu zostać w samej naszej grupie na raz?”. Socjalizacja dzieje się naturalnie, gdy Wasze dzieci codziennie wchodzą w interakcje z różnorodnymi ludźmi: lokalnym kupcem, leśnym strażnikiem, bibliotekarzem, dziadkami, rodzeństwem, ludźmi z społeczności, członkami kościoła, rodziną i przyjaciółmi.

Według mojego doświadczenia, dzieci uczeń w domu są zazwyczaj dobrze zsocjalizowane, bo są na co dzień w prawdziwym świecie, wchodząc w interakcje z ludźmi w każdym wieku. Więc tak, dbajcie o to, by Wasze dziecko wchodziło w interakcje z rówieśnikami, ale nie marnujcie czasu i energii na upór w secie socjalizacji.

Porównywanie Waszego dziecka do innych dzieci

Latami nic nie wrzucało mnie w trąconę szybciej niż słyszenie, czego inne dzieci uczą się w szkole. Co tydzień na Harcerkach dziewcząt, rodzice dyskutowali o projektach, zadaniach domowych czy testach. Nauki przyrodnicze, historia, poznanie społeczeństwa… jak mogli się tyle nauczyć? Brzmiało to, jakby byli daleko przed nami.

Pewnego dnia wypożyczyliśmy z biblioteki kilka książek o Indianach Amerykańskich. Przy nas była przyjaciółka córki z Harcerek.

– My przebraliśmy wszystko o Indianach w szkole jesienią – pochwaliła się.

– Super! – odparłam. – Może pomóżesz nam i powiesz, co Ci się najbardziej podobało.

– O, nie pamiętam nic – westchnęła. – Tylko wkułam masę rzeczy na test, a potem wszystko zapomniałam.

Stało się jasne, że tymczasowe zapamiętywanie mnóstwa różnych przedmiotów nie reprezentuje prawdziwej nauki. Dlatego dzieci według doniesień zapominają 80 procent tego, czego nauczyły się w szkole, w czasie wakacji letnich. Nie pozwólcie się oszukać i nie starajcie się konkurować z tym modelem. Uczniowie domowi mają luksus uczenia się we własnym tempie i poświatania tego, co ich interesuje, tak długo, jak chcą. Uczniowie domowi, których znam, zapamięują większość tego, co się uczą, bo interesują się przedmiotem, który badają.

Porównywanie Waszego dziecka do innego dziecka może niepotrzebnie budzić wątpliwości. Uczcie się rozpoznawać osiągnięcia Waszego dziecka za to, co są: unikalne dla niego lub niej. Wiecie, że Wasze dziecko może i będzie uczyć się, gdy będzie gotowe, a to doświadczenie będzie bogate i satysfakcjonujące.

Wydawanie zbyt dużej ilości pieniędzy na pakiety programów nauczania

Tradycyjni nauczyciele muszą używać efektywnej metody, która przekazuje ustalone bloki informacji każdego dnia grupom 20 lub 30 uczniów. Program nauczania jest w tym ustawieniu żywotny. Ale w domu, to naprawdę niekonieczne.

Kiedy jesteście nowi w nauczaniu domowym, łatwo wpaść w pułapkę kupienia całego pakietu programu nauczania dla dziecka (zobacz: Wybór programu nauczania domowego). Wtedy czujecie presję, by ukończyć sugerowane aktywności dla wszystkich przedmiotów każdego dnia i nadmiernie się martwicie, gdy Vy i Wasze dziecko zostajecie w tyle. Reagując na Twój stres, Wasze dziecko może przestać współpracować, a problem nasila się.

Używanie pakietu programu nauczania nie jest jedynym sposobem nauczania dziecka, ale wielu rodziców nie zdaje sobie z tego sprawy, dopóki nie wydadzą setek, a czasem tysięcy dolarów. Nie dziwi, że często widzi się używane programy na sprzedaż na konferencjach nauczania domowym lub na listach mailingowych. Ogłoszenie zazwyczaj określa program jako „jak nowy” lub „nigdy nie używany”. Nie stawajcie jednymi z tych rodziców. Zaoszczędźcie pieniądze i wydajcie je na ładny wypoczynek rodzinny.

Nierozpoznawanie, jak Wasze dziecko uczy się najlepiej

Bądźcie otwarci na wszystkie style uczenia się w nauczaniu domowym. Moje aktywne dziecko nauczyło się większości lekcji na placu zabaw: liczenie, nauki przyrodnicze, a czasem nawet pisownię (kochała pisać w piasku). Uczyłyśmy się objętości używając pustych pojemników w wannie, wysokości i odległości, gdy wspinała się na drzewa, i miar, gdy budowała domek na drzewie. Nigdy nie umiała usiąść w spokoju, kochała, gdy czytałam jej, gdy tańczyła i skakała po podłodze.

Moja starsza córka woli zostać sama. Zbieramy mnóstwo książek z biblioteki, a ona może spędzać dni na pochłanianie informacji. Zainteresowuje się tematem i skupia na nim przez miesiące, często ucząc w trakcie nowej umiejętności. Gdy opanowuje temat, szybko odkrywa nową pasję i przechodzi dalej.

Obie moje córki uczą się, ale w zupełnie innych sposób. Nie ma dobrego ani złego sposobu nauczania domowego, ale są metody, które mogą nie pasować do Waszego dziecka. (Zobacz: Nauka nie jest one-size-fits-all.) Może to potrwać trochę czasu i prób i błędów, by ustalić, jaki program nauczania domowego najlepiej spełnia potrzeby Waszego dziecka, ale wysiłek jest wart. Zauważycie, że Wasze dziecko jest podekscytowane nauką, a Wasza rola w nauczaniu domowym stanie się łatwiejsza.

Próba zrobienia zbyt wielu rzeczy

Próba zrobienia zbyt wielu rzeczy to błąd, który wciąż popełniam. Wkładam tak dużo czasu i energii w aspekty edukacyjne i społeczne nauczania domowego, że końcowo zaniedbuję siebie lub innych, o których dbam.

Micki Colfax, autorka Homeschooling for Excellence, ostrzega uczniów domowych przed tym problemem: „Jeśli czujecie stres, robicie za dużo. Odpuśćcie, zmieńcie plan; spróbujcie czegoś innego, nawet jeśli ‚inne’ oznacza nic nie robię.”

Dla wielu z nas, ta rada to bilet, którego potrzebujemy, by zwolnić, zrelaksować i traktować doświadczenie nauczania domowego jako ekscytującą podróż, a nie trudne zadanie lub obowiązek.

Błędy są często naszymi najlepszymi nauczycielami. Rodzicielstwo i nauczanie domowe dały mi okazję do popełnienia sporo z nich! Mam jednak nadzieję, że teraz jesteście uzbrojeni, by unikać tych, które tu zarysowałam.