Przygotowanie do przedszkola: nauka pisania imienia
Przygotowanie do przedszkola: nauka pisania imienia
Krok po tworzeniu znaków to pisanie liter, tworzenie symboli rozpoznawalnych dla Ciebie i Twojego dziecka. Małe dzieci często robią największe postępy w pisaniu liter swojego imienia przed nauką jakichkolwiek innych. Jak wspomniano w sekcji o rozpoznawaniu imienia, małe dziecko jest zainteresowane pisaniem własnego imienia, bo ma dla niego znaczenie i czuje ogromną dumę, gdy potrafi napisać je sama.
Czego Twoje dziecko powinno wiedzieć
Gdy Wasze dziecko w wieku przedszkolnym dobrze opanuje rozpoznawanie imienia i tworzenie znaków, powinno:
- Zacząć pokazywać zainteresowanie pisaniem liter swojego imienia
- Umieć zidentyfikować każdą literę swojego imienia
- Zacząć próbować pisać każdą literę swojego imienia, zwłaszcza pierwszą
Jak możecie pomóc
Nauka pisania imienia może i powinna odbywać się w tempie dziecka, ale są rzeczy, które możecie zrobić, by to wspierać.
- Przechowuj wydrukowane imię dziecka w widocznych miejscach w domu i zachęcaj je do zauważania liter. Dziecko może nawet zapytać, jak napisać swoje imienie. Wykorzystaj to jako okazję do demonstrowania i zachęcania do próby pisania.
- Jak wspomniano wcześniej, stwórz centrum pisania (wyznaczone miejsce do kolorowania, pisania i tworzenia) dla dziecka. Przechowuj tam różnorodne narzędzia do pisania i papier. Dodaj karteczkę z wyraźnie wydrukowanym imieniem dziecka do centrum pisania do szybkiego odniesienia. Kiedykolwiek potrzebuje małej pomocy w przypomnieniu, jak wyglądają litery w jej imieniu, przypomnij, by wyciągnęła karteczkę i na nią spojrzała.
- Bądź modelem pisania imienia. Niech dziecko widzi, jak piszesz jej imię i zaproś do pomocy przy rzeczach takich jak kartki urodzinowe, walentynki i kartki podziękowania. Pamiętaj, by wzorować imię dziecka w poprawnej formie: wielka litera na początku, potem same małe litery.
- Zachęcaj dziecko do pisania swojego imienia na rysunkach, obrazach, zdjęciach i innych rzeczach, które zrobiła, zanim je powiesisz na lodówce lub odłożysz w teczce. Nie bądź zaskoczony, jeśli poprosi Cię o zrobienie tego za nią – po prostu zachęcaj do napisania co najmniej pierwszej litery imienia i stopniowo dodawaj kolejne litery z czasem.
Na koniec zawsze szukaj sposobów na sprawienie, by proces pisania był ciekawszy i kreatywniejszy. Na przykład, wsyp małą ilość soli do pokrywki od pudełka na buty lub nałóż małą ilość farby na tacę, a następnie zaproś dziecko do pisania w soli palcem wskazującym lub w farbie patyczkiem higienicznym. Zobacz te dwa linki dla dodatkowych informacji o pisaniu w soli (www.teachpreschool.org/2012/03/writing-in-salt) lub pisaniu w farbie na tacy (www.teachpreschool.org/2011/09/paint-and-write-boards-for-preschoolers).
Refleksja, korekta, powrót
Jeśli już zaczęłaś portfolio znaków dziecka, możesz teraz dodać próbki pisania imienia. Przeglądaj próbki w czasie i zwracaj uwagę na postępy. Nie oczekuj znaczących postępów w krótkim czasie, ale szukaj konsekwentnego wysiłku w czasie. Choć powinnaś kontynuować wzorowanie poprawnego pisania imienia, nie martw się, jeśli dziecko pisze litery imienia w losowej kolejności, lustrzanie lub umieszcza każdą literę w losowych miejscach na kartce. Na tym etapie procesu pisania imienia szukasz dowodów na to, że dziecko wie, jakie litery są w jej imieniu i próbuje je wydrukować – niezależnie od tego, w którą stronę idzie imię.
Previous:Zestaw przyborów do zadań domowych: porządek i oszczędność czasu
Next:Moje błędy w nauczaniu domowym: lekcje dla nowych rodziców
-
Całkiem sporo pytało mnie, gdzie mogą znaleźć duże biustonose – do karmienia, macierzyńskie i po prostu duże w ogóle. Jako dama o obfitych proporcjach, pomyślałam, to dobra rzecz do wyjaśnienia, więc zapytałam was, gdzie kupujecie duże trzymacze i ot
-
Nie da się zignorować faktu: przyszłe pokolenia dorastają z coraz większą technologią. Jest wszędzie, nie da się przed nią uciec. Trzeba więc ustalać granice i zasady, by dzieci mogły bezpiecznie eksplorować. Niektórzy rodzice zakazują całą technolog
-
Możesz się zdenerwować, jeśli nauczycielka Twojego dziecka powie Ci, że uderzył innego klockiem lub plunął na kogoś, ale bierz to spokojnie. „To normalne, by 3- lub 4-latek, który zwykle się dobrze zachowuje, zachowywał się nieakceptowalnie – nawet





