6 przyczyn nadliczbowych zębów (hiperdoncji) u dzieci i opcje leczenia

Hiperdoncja u dzieci to rzadki stan, w którym w jamie ustnej rosną dodatkowe zęby. Zazwyczaj dzieci mają 20 zębów mlecznych (pierwotnych), podczas gdy dorośli mają 32 zęby stałe. W miarę jak dzieci rosną, zęby mleczne są stopniowo zastępowane przez zęby stałe. Niektóre dzieci mogą dostać dodatkowe zęby na górnej lub dolnej szczęce, zwane zębami nadliczbowymi. Mogą one być stałe lub mleczne, w zależności od tego, kiedy się pojawią.

Hiperdoncja to problem rozwojowy, a wskaźnik występowania u dzieci wynosi 3,8%. Wskaźnik występowania jest dwukrotnie częstszy u chłopców niż u dziewcząt. Przeczytaj ten artykuł, aby poznać przyczyny, typy i skutki hiperdoncji u dzieci.

Typy hiperdoncji

Zęby nadliczbowe można sklasyfikować na podstawie ich kształtu i lokalizacji.

Poniżej znajduje się klasyfikacja oparta na kształcie.

  • Stożkowate: Ten ząb jest mały i kłówkowaty (szersza baza i already węższy wierzchołek) z normalnymi korzeniami.
  • Grzbietowate: Ten ząb ma kształt beczki i prymitywny korzeń. Często występuje w parach.
  • Dopełniające (eumorficzne): Można to opisać jako duplikację zęba. Ząb dopełniający jest podobny do zęba w pobliżu niego.
  • Odontom: Ten ząb nie ma zdefiniowanego ani regularnego kształtu. Wygląda bardziej jak niezorganizowana i rozproszona masa tkanki zębowej.

Poniżej są typy dodatkowych zębów nadliczbowych oparte na lokalizacji.

  • Meziodens: Ząb dodatkowy znajduje się między dwoma ścinaczami środkowymi. Jest to najczęstszy typ zęba dodatkowego.
  • Paramolar: Ząb tłusty dodatkowy lub ząb dodatkowy rośnie po stronie policzkowej lub podniebiennej (w stronę tyłu ust) do jednego z zębów tłustych.
  • Distomolar: Ząb rośnie tyłowo lub distalnie (za) trzecim zębem tłustym.
  • Parapremolar: Dodatkowy ząb rośnie w obszarze przedtłustych.

Dodatkowe zęby mogą pojawić się jako pojedynczy ząb, a także jako wiele zębów. Jednak wiele zębów dodatkowych rzadko się zdarza i jest głównie związane ze stanami takimi jak rozszczep wargi lub podniebienia i zespół Gardnera.

Objawy hiperdoncji u dzieci

Głównym objawem jest wzrost dodatkowego zęba lub zębów w pobliżu zęba pierwotnego lub stałego. Twoje dziecko może nawet skarżyć się na dodatkowy ząb w ustach. Lekarz może określić typ zębów nadliczbowych, badając lokalizację i morfologię (kształt) dodatkowego zęba lub zębów.

Przyczyny hiperdoncji u dzieci

Przyczyny hiperdoncji nie są dobrze zrozumiane. Jednak stan ten został powiązany z czynnikami, w tym stanami genetycznymi, tendencjami rodzinnymi i nadaktywną blaszką zębową (częścią inicjującą tworzenie zębów).

  1. Dysplazja kostkowo-czaszkowa: Ten stan genetyczny wpływa na rozwój kości i zębów. Osoby z dysplazją kostkowo-czaszkową często wykazują rozwój zębów nadliczbowych i retencję zębów mlecznych.
  1. Rozszczep wargi i podniebienia: Ten stan jest wadą wrodzoną i występuje, gdy warga lub podniebienie dziecka (górna część ust) nie formuje się prawidłowo w trakcie ciąży. Powoduje to otwór we wargach górnych i prawdopodobnie prowadzi do hiperdoncji.
  1. Zespół Gardnera: To rzadka choroba genetyczna powoduje wielokrotne guzy wielokowe i różne typy guzów (łagodnych i złośliwych). Ta choroba może zwiększać ryzyko rozwoju zębów nadliczbowych, wraz z innymi problemami stomatologicznymi.
  1. Zespół Ehler-Danlosa: Ta genetyczna grupa zaburzeń wpływa na tkanki łączne podporujące naczynia krwionośne, skórę, kości i inne narządy. Ten stan może powodować luźne stawy i inne stan zagrażające życiu. Anomalie stomatologiczne to jeden z wielu objawów tego stanu.
  1. Zespół Downa: To stan genetyczny, w którym jednostka ma dodatkowy chromosom numer 21. Ten zespół charakteryzuje się wyraźnymi rysami twarzy, niepełnosprawnością intelektualną (łagodną do umiarkowanej) i wadami wrodzonymi, w tym prawdopodobieństwem wystąpienia hiperdoncji.
  1. Zespół Fabry'ego-Andersona: To dziedziczne zaburzenie powoduje gromadzenie się określonego typu tłuszczu w komórkach ciała. Może powodować kilka znaków i objawów, takich jak hiperdoncja, ból w dłoniach i stopach, ciemnoczerwone plamy na skórze, utrata słuchu i zmniejszona zdolność do pocenia.

Jak diagnozuje się hiperdoncję?

Zęby nadliczbowe wykrywa się przez rentgen i badanie jamy ustnej. Praktycy opieki zdrowotnej mogą również dokładnie ocenić historię rodzinną i medyczną, wraz z badaniem klinicznym. Obecność zębów nadliczbowych może zostać podejrzewana, jeśli nie ma wyrostu zębów stałych.

Leczenie hiperdoncji u dzieci

Wczesna diagnoza i odpowiednie leczenie są konieczne, aby uniknąć powikłań w przypadku hiperdoncji. Opcje leczenia mogą się różnić w zależności od lokalizacji i typu zębów nadliczbowych i ich wpływu na zęby lub tkanki sąsiednie. Opcje leczenia obejmują.

  1. Ekstrakcja lub usunięcie: Klinicy mogą zasugerować ekstrakcję lub usunięcie zęba nadliczbowego w następujących przypadkach.
    • Istnieje powiązana z nim powikłanie.
    • Występuje opóźnienie w wyroście zęba stałego.
    • Istnieje zwiększone ryzyko infekcji, ponieważ dodatkowe zęby mogą utrudniać utrzymanie higieny jamy ustnej.
    • Występuje niedostosowanie, wypaczenie lub rotacja sąsiedniego zęba.
    • Dodatkowe zęby powodują problemy estetyczne (wygląd) lub funkcjonalne.
  1. Terapia endodoncyczna (kuracja kanałów): Jeśli ząb nadliczbowy zrosł z zębem stałym, to lekarz może zalecić leczenie kanałowe.
  1. Obserwacja kliniczna lub częsta obserwacja: W niektórych przypadkach lekarze mogą nie usuwać zęba nadliczbowego, ale trzymać go pod obserwacją do momentu wyrostu zębów sąsiednich. Jeśli dziecko nie ma problemów, takich jak ból, i nie ma ryzyka przyszłych powikłań, jak infekcja, to lekarz może pozwolić na pozostawienie dodatkowego zęba lub zębów w jamie ustnej.

Powikłania związane z hiperdoncją u dzieci

Powikłania zębów nadliczbowych obejmują.

  1. Niepowodzenie wyrostu: Ząb nadliczbowy lub dodatkowy ząb interferuje z normalnym wyrostem zęba stałego.
  1. Wypaczenie lub rotacja: Ząb nadliczbowy może powodować wypaczenie lub rotację zęba stałego.
  1. Przetłoczenie: Wzrost dodatkowych zębów powoduje przetłoczenie, powodując problemy estetyczne lub funkcjonalne.
  1. Diastemy: Te dodatkowe zęby mogą również tworzyć lukę lub przestrzeń między zębami (zazwyczaj w zębach przednich górnej szczęki).
  1. Rozwój torbieli odontogenicznych: Zęby nadliczbowe mogą powodować powstawanie torbieli szczękowych lub guzów.
  1. Rezorpcja korzeni sąsiednich (sąsiednich) zębów: Choć rzadko, zęby nadliczbowe mogą powodować rezorpcję korzeni (rozkład prowadzący do utraty) sąsiednich zębów.
  1. Wyrost w jamie nosowej: Czasami dodatkowy ząb może wyrosnąć w jamie nosowej i może być widoczny jako biała masa w obszarze nosa.

Hiperdoncja u dzieci nie jest powszechnym stanem. Może prowadzić do problemów z mową, żuciem i estetyką. Dentysta Twojego dziecka zdiagnozuje stan ten głównie podczas regularnych kontroli stomatologicznych. Badanie fizykalne może pomóc dentyście zdiagnozować obecność zębów nadliczbowych. Stan ten może biegnąć w rodzinach. Jeśli jest ząb, który ciągle dnie w język lub policzki, zaleca się wizytę u dentysty tak szybko, jak to możliwe. Ekstrakcje zębowe są najlepszym leczeniem w większości przypadków.

Previous:

Next: