• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

13 oznak ataków paniki u dzieci i sposoby radzenia sobie z nimi

Ataki paniki u dzieci są powszechne, ale jest to stan uleczalny. Podczas ataków paniki można zaobserwować objawy fizyczne, takie jak przyspieszone bicie serca i trudności w oddychaniu z nagłymi epizodami strachu. Jednak w większości przypadków nie będzie żadnych rzeczywistych czynników powodujących ten strach i może się rozpocząć bez żadnych niepokojących oznak. U dzieci napady paniki mogą trwać od kilku minut do godzin, dlatego zaleca się zasięgnięcie pomocy medycznej w celu rozpoczęcia psychoterapii od wczesnych etapów. Czytaj dalej, aby poznać objawy, przyczyny, czynniki ryzyka i leczenie napadów paniki u dzieci.

Objawy napadu paniki u dzieci

Atak paniki zwykle zaczyna się nagle, bez żadnych niepokojących oznak ani objawów. Te epizody mogą się zdarzyć w nocy lub w ciągu dnia. Niektóre dzieci mogą mieć częste ataki, podczas gdy inne mogą mieć sporadyczne epizody.

Oznaki i objawy związane z atakiem paniki mogą obejmować:

1. Pocenie się
2. Krótki oddech
3. Dreszcze lub drżenie
4. Szybkie bicie serca
5. Uderzenia gorąca
6. Ból w klatce piersiowej
7. Ból brzucha
8. Ból głowy
9. Mdłości
10. Osłabienie
11. Krzyk
12. Płacz
13. Hiperwentylacja (szybkie oddychanie) lub ciężki oddech

Objawy mogą trwać kilka minut, a dzieci mogą czuć się zmęczone lub często spać po ustąpieniu objawów. Dzieci mogą zachowywać się oderwane od rzeczywistości i często mówią, że czują, że umrą lub zwariują. Dziecko może zacząć unikać czynników i sytuacji powodujących panikę.

Oprócz dramatycznej prezentacji klinicznej ataki paniki zwykle nie wymagają wizyty w nagłych wypadkach. Jednak nieleczone dzieci z zaburzeniami paniki mogą prowadzić samotne zachowania i mogą nie chcieć chodzić do szkoły lub spotykać się z ludźmi.

Jeśli Twoje dziecko często ma ataki paniki, umów się na wizytę u pediatry lub lekarza rodzinnego. Ważne jest, aby udać się do lekarza w celu postawienia właściwej diagnozy.

Przyczyny ataków paniki u dzieci

Dokładna przyczyna ataków paniki lub zaburzeń paniki nie jest znana. Następujące czynniki mogą odgrywać rolę w rozwoju zaburzeń lękowych.

• Genetyka
• Stres
• Zmiany funkcji mózgu

Charakter lub temperament dziecka może również odgrywać ważną rolę w rozwoju zaburzeń lękowych i lękowych. Dzieci, które są bardziej wrażliwe na stres i negatywne emocje, mogą mieć zwiększone ryzyko wystąpienia zaburzeń paniki. Kilkoro dzieci może mieć reakcje paniki wywołane pewnymi sytuacjami stresu emocjonalnego, takimi jak praca domowa w szkole, strach przed karą ze strony rodziców lub nauczycieli itp.

Diagnoza napadu paniki u dzieci

Musisz szczegółowo wyjaśnić epizody paniki dziecka. Lekarze mogą zadać kilka pytań, aby zidentyfikować wszelkie wyzwalacze lub fobię związane z atakami paniki. Mogą również przeprowadzić badanie fizyczne i zamów kilka testów, aby wykluczyć schorzenia, które mogą przypominać atak paniki.

Jeśli nie ma dowodów na inne choroby fizyczne, Twój lekarz może skierować Twoje dziecko do psychiatry. Szczegółowa analiza przeprowadzona przez psychiatrę może pomóc w zdiagnozowaniu zaburzeń zdrowia psychicznego, które doprowadziły do ​​ataków paniki. Zaburzenia zdrowia psychicznego, takie jak zaburzenie obsesyjno-kompulsywne lub zespół lęku społecznego, to kilka przykładów stanów, które mogą powodować ataki paniki. 

Leczenie napadu paniki u dzieci

Ataki paniki u dzieci i młodzieży można leczyć za pomocą leków i terapii behawioralnej.

• Leki: Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) to klasa leków przeciwdepresyjnych, która jest często preferowanym wyborem leczenia. Benzodiazepina to kolejna grupa stosowanych leków. Mogą jednak powodować sedację i senność, a zatem mogą nie być preferowanym wyborem leczenia dla dzieci. Lekarz zdecyduje o leku i wystawi długoterminową lub krótkoterminową receptę na podstawie wieku dziecka, nasilenia ataku paniki i jego nawrotu.

• Terapie behawioralne: Terapie poznawczo-behawioralne mają na celu uświadomienie dzieciom realistycznych i nierealistycznych myśli, które prowadzą do ataków paniki. Pomoże im przezwyciężyć lęki. Terapia zabawowa lub psychoterapia mogą być przydatne w przezwyciężaniu lęków w dzieciństwie.

Dzieci z nawracającymi i częstszymi epizodami mogą wymagać rozpoczęcia terapii lekowej przed terapiami behawioralnymi.

Naturalny lek na niepokój u dzieci

Dzieci korzystają z terapii behawioralnych i leczenia od ekspertów bardziej niż z naturalnych środków. Aby uzyskać lepsze wyniki, potrzebne jest wsparcie i zachęta rodziców i opiekunów. Rodzice mogą pracować nad unikaniem wszelkich wyzwalaczy ataków paniki.

Poniższe modyfikacje stylu życia i opieka domowa mogą również pomóc w radzeniu sobie z objawami napadu paniki u dzieci.

• Techniki relaksacyjne: Możesz nauczyć swoje dziecko kilku technik relaksacyjnych, takich jak głębokie oddychanie i joga. Mogą one zminimalizować stres i pomóc dziecku zachować spokój.

• Aktywność fizyczna: Zachęcaj dziecko do angażowania się w sport i zajęcia, takie jak taniec i sztuki walki. Ćwiczenia mogą pomóc zmniejszyć stres.

• Wystarczający sen: Dobry głęboki sen jest ważny dla dobrego samopoczucia fizycznego i psychicznego.

Możesz także dołączyć do niektórych grup wsparcia rodziców zajmujących się atakami paniki u dzieci. Może to pomóc w radzeniu sobie ze stresem i innymi trudnościami spowodowanymi stanem Twojego dziecka.

Suplementy ziołowe i suplementy diety stosowane w leczeniu zaburzeń paniki nie są monitorowane przez amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków (FDA). Jeśli chcesz używać takich produktów, skonsultuj się z pediatrą w celu uzyskania porady na temat ich bezpieczeństwa i skuteczności.

Rodzaje ataków lękowych u dziecka

Poniżej przedstawiono typowe rodzaje ataków paniki w oparciu o ich przyczyny.

1. Nieoczekiwany (nieoczekiwany) atak paniki: Są to ataki paniki bez żadnej wewnętrznej lub zewnętrznej przyczyny ani wyzwalacza. Może wystąpić w dowolnym momencie i w każdej sytuacji.

2. Sytuacyjne (wskazane) ataki paniki: Są to ataki paniki, które pojawiają się w wyniku narażenia na określone rodzaje stresu lub sytuacji. Mogą być przewidywalne i można im zapobiegać, unikając wyzwalaczy. Dzieci zwykle mogą doświadczać ataków paniki podczas kłótni rodzinnych, egzaminów lub w sytuacjach towarzyskich. 

3. Sytuacyjne predyspozycje do ataków paniki: Jest to atak paniki wywołany przez określone sytuacje, ale nie zawsze może wystąpić. Ten rodzaj ataku paniki może również wystąpić przed lub po sytuacjach wyzwalających, ale nie w trakcie sytuacji. Na przykład dziecko może mieć ataki paniki przed lub po egzaminach szkolnych, ale nie może wpadać w panikę podczas pisania egzaminu.

Lęk napadowy to rodzaj zaburzenia lękowego. Istnieje wiele innych rodzajów zaburzeń lękowych w dzieciństwie, ściśle związany z zaburzeniami paniki.

4. Uogólnione zaburzenie lękowe :Jest to zaburzenie polegające na nadmiernym zmartwieniu lub niepokoju o pewne rzeczy, takie jak wyniki w nauce, przyjaźń lub sytuacje rodzinne, które mogą powodować zmęczenie, bezsenność, napięcie mięśni itp.

5. Zaburzenie lęku separacyjnego: Jest to strach przed oddzieleniem od rodziców lub opiekunów i może spowodować, że dziecko odmówi pójścia do szkoły. Zaburzeniu temu mogą towarzyszyć objawy fizyczne, takie jak nudności lub ból głowy. Ta forma niepokoju jest bardziej powszechna u małych dzieci niż starszych dzieci.

6. Wybiórczy mutyzm :Jest to odmowa dziecka mówienia w pewnych sytuacjach. Można to zaobserwować u dzieci w wieku szkolnym. Przykładem tego stanu jest sytuacja, gdy nadmiernie gadatliwe dziecko w domu lub w innych wygodnych sytuacjach staje się niewytłumaczalnie ciche w szkole.

7. Fobia szczególna :Niektóre dzieci mogą odczuwać intensywny strach lub niepokój w związku z pewnymi sytuacjami lub przedmiotami. Ten rodzaj strachu nazywa się fobią. Strach przed niektórymi zwierzętami, wodą, wysokościami, igłami, zamkniętymi przestrzeniami, głośnymi dźwiękami itp. to przykłady fobii specyficznych.

8. Zaburzenie paniki: Jest to zaburzenie lękowe z nawracającymi atakami paniki bez żadnych czynników powodujących strach lub zmartwienie. 

9. Zaburzenie lęku społecznego: Jest to rodzaj zaburzenia lękowego ze skrajnym lękiem przed interakcjami społecznymi lub występami w grupach rówieśniczych lub klasie. Dziecko z tym zaburzeniem może płakać, lgnąć do dorosłych, marznąć i odmawiać mówienia w sytuacjach, które wywołują niepokój.

Ataki paniki i ataki lęku mogą mieć podobne objawy. Jednak niepokój to nadmierne zamartwianie się pewnymi nieuchronnymi wydarzeniami, takimi jak choroba, wyniki w nauce, egzaminy, spóźnienie do szkoły, praca domowa itp.

Nadmierny lęk może powodować ataki lękowe, w tym fizyczne objawy niepokoju, zmęczenia, braku snu lub często próbuje unikać sytuacji. Może to trwać dłużej lub być chroniczne.

Napady paniki u dzieci w nocy

Ataki paniki w nocy nazywane są nocnymi atakami paniki. Jest to nagłe budzenie się ze snu ze strachem i fizycznymi objawami bez prawdziwych bodźców lękowych. Dzieci z nocnymi atakami paniki mogą również mieć epizody dzienne. Objawy są również podobne do ataków występujących w ciągu dnia. Epizody paniki w nocy mogą trwać kilka minut, ale dziecko może potrzebować czasu na uspokojenie się i ponowne zaśnięcie.

Nocne ataki paniki nie są niebezpieczne ani nie wymagają leczenia w nagłych wypadkach. Możesz upewnić się, że nie ma fizycznych przyczyn, które mogłyby wywołać atak paniki w nocy. Jeśli podejrzewasz, że dziecko ma jakiś problem, poszukaj natychmiastowej pomocy medycznej.

Ryzyko i komplikacje związane z atakiem paniki u dzieci

Zaburzenia paniki mogą wystąpić u dzieci, ale mogą występować częściej w okresie nastoletnim i dorosłym. Istnieje również kilka innych czynników, które mogą zwiększać ryzyko ataków paniki wśród dzieci.

• Ataki paniki lub zaburzenia paniki u członków rodziny i bliskich krewnych
• Śmierć lub choroba rodziców, rodzeństwa, opiekunów lub osób im bliskich
• Oddzielenie od obojga rodziców lub jednego rodzica z powodu rozwodu lub z innych powodów
• Przemoc fizyczna lub seksualna
• Uraz fizyczny

Kłótnie wśród rodziców i narodziny nowego rodzeństwa to tylko niektóre z powodów, które mogą sprawić, że dziecko poczuje się ignorowane, co zwiększa ryzyko ataków paniki.

Nieleczone ataki paniki mogą prowadzić do pewnych powikłań, takich jak:

• Depresja
• Zaburzenia lękowe
• Myśli samobójcze i samobójstwa
• Nadużywanie alkoholu
• Nadużywanie substancji

Atak paniki może również ingerować w relacje osobiste i może spowodować oderwanie się dziecka od społeczeństwa. Na dłuższą metę fobie i zaburzenia psychiczne mogą nasilać zachowania konfliktowe.

Większość rodziców może po prostu usunąć dziecko z sytuacji, które powodują ataki paniki. Może jednak uwrażliwić dziecko na takie sytuacje i zaostrzyć ataki paniki. Zamiast tego zapytaj dziecko, co sprawia, że ​​czuje się zaniepokojony lub przestraszony w określonych sytuacjach i wyjaśnij, jak przezwyciężyć problem. Jeśli poradnictwo dla rodziców nie działa, należy niezwłocznie zasięgnąć porady lekarskiej.