Nauczanie bezpieczeństwa przedszkolaka
Nauczanie bezpieczeństwa przedszkolaka
Gdy uczysz przedszkolaka zasad bezpieczeństwa, pomoże to, jeśli podasz jasne powody zasad. „Bo tak powiedziałem” może dać pewien stopień posłuszeństwa, ale nie przekona dziecko, by uczynił zasadę swoją. Spróbuj pomóc czteroletniemu zrozumieć, że zasady nie mają na celu psucia zabawy, tylko zapewnienie bezpieczeństwa. Im bardziej sprawiedliwe i rozsądne wydają się zasady dziecku, tym chętniej je przestrzega i przyswaja.
Spróbuj unikać taktik strachu. Powód, dla którego nie chcesz, by dziecko wspinało się na szczyc lusterka, to nie „bo spadniesz, złamiesz szyję i umrzesz”. To „bo jeśli spadniesz, zranisz się”. Jeśli przesadzasz możliwe niebezpieczeństwa, wydarzy się jedna (lub obie) z dwóch rzeczy:
- Stracić wiarygodność. Dziecko odrzuci twoją zasadę, bo na pewnym poziomie rozpoznaje mało prawdopodobne to, co mówisz.
- Dziecko przyjmie to, co mówisz, ale wyrosnie w przekonaniu, że świat jest straszne, z śmiertelnymi zagrożeniami na każdym kroku.
Gdy przedszkolak nie przestrzega zasad bezpieczeństwa, musisz sprawić, by zobaczył, że niebezpieczne zachowanie ma konsekwencje. Jeśli dziecko wbiegnie na ulicę, musisz natychmiast go schwycić i cofnąć, powtórzyć zasadę, wyjaśnić racjonalność (kierowcy mogą go nie zobaczyć) i ostrzec, by nie robił tego ponownie.
Jedno ostrzeżenie to wszystko, co powinieneś wydać. Jeśli dziecko powtórzy niebezpieczne zachowanie, musisz narzucić surowe konsekwencje. Kiedy to możliwe, spróbuj sprawić, by konsekwencja dotyczyła niebezpiecznego zachowania. W przykładzie tym możesz np. sprawić, by wrócił do domu od razu. Pomóż mu połączyć działanie z konsekwencjami. „Mówiłem, że nie możesz biegać na ulicy. To niebezpieczne. Jeśli nie możesz bezpiecznie bawić się na zewnątrz, to nie możesz bawić się na zewnątrz.”
Jeśli nauczysz swoje zasady bezpieczeństwa, jeśli wydają się one sprawiedliwe i rozsądne dziecku, a on rozpozna, że mają na celu nie bycie złośliwym wobec niego, ale ochronę, to prawdopodobnie będzie chętnie je przestrzegać – a nawet przyswajać jako własne. Co zaczyna się jako posłuszeństwo, by ci upodobać, stopniowo staje się identyfikacją z tobą i twoimi zasadami, krytyczną częścią rozwijającego się sumienia.
Głos sumienia
Zapewnienie bezpieczeństwa przedszkolakowi wymaga więcej niż znajomość zasad. Twoje dziecko musi też rozwijać i ufać własnym instynktom co do tego, co bezpieczne, a co nie. Z twoją pomocą musi wykształcić własny wewnętrzny głos, który ostrzega przed możliwym niebezpieczeństwem. Ten głos powstrzymuje dziecko przed wlezieniem do auta obcego lub chodzeniem po krawędzi rzeki. Naucz więc dziecko ufać swoim instynktom. Kiedy usłyszy ten głos, musi na niego posłuchać.
Rehearsal bezpieczeństwa
Jeden ze sposobów doskonalenia instynktów samoobronnych dziecka to ensajowanie sytuacji bezpieczeństwa. Użyj scenariuszy, które pozwalają zamienić te ensajowanie w grę. Spróbuj zmieszać proste problemy bezpieczeństwa z trudniejszymi, które naprawdę chcesz, by dziecko opanowało:
- Co zrobisz, jeśli ktoś, kogo nie znasz, przyjdzie do twojego przedszkola i powie, byś poszedł z nim do domu?
- Co zrobisz, jeśli twoja piłka wylądzie na ulicy?
- Co zrobisz, jeśli nie znajdziesz mnie w supermarketcie?
- Co zrobisz, jeśli zobaczysz trójlatka spadającego z lusterka?
- Co zrobisz, jeśli inne dziecko usiedzie na górze zjeżdżalni i odmówi zjeżdżania?
- Co zrobisz, jeśli upuścisz szklankę z sokiem i szklanka pęknie?
- Co zrobisz, jeśli kolega poprosi cię o zrobienie czegoś, co uważasz za niebezpieczne?
- Co zrobisz, jeśli wykrywacze dymu w twoim domu zadziałają?
Jeśli dziecko wydaje się nie znać odpowiedzi, zaproponuj sugestię – lub pozwól dziecku wybrać z dwóch-trzech alternatyw, które podasz. Nie dziw się, jeśli przedszkolak wymyśli dziwne odpowiedzi:
- „Posmaruję mu masło orzechowe, by się przykleił i nie mógł mnie złapać!”
- „Poczekam, aż auto odkopnie piłkę z powrotem do mnie!”
- „Położę cukierki na dole zjeżdżalni, by dziecko zszedł.”
Spróbuj nie śmiać się z rozwiązania bezpieczeństwa dziecka. Prawdopodobnie nie chce być zabawnym. Zamiast tego pochwal za pomysłowość, zaproponuj lepszą alternatywę i zadaj to samo pytanie następnym razem, gdy zagrasz w grę.
-
Masz bliźniaki, rodzeństwo z urodzinami w tym samym miesiącu lub najlepszych znajomych chcących świętować razem? Wspólne urodziny to świetny sposób na podwojenie radości. „Wspólne urodziny to, gdy bracia, siostry lub przyjaciele z bliskimi datami ma -
Rzeczywiście mało rzeczy budzi większe lęk u nowej mamy niż chore dziecko. Nie byłoby super, gdyby dziecko powiedziało: „Przepraszam, mamo? Boli mnie głowa z powodu gwałtownego zapalenia ucha. Czy mogłabyś dać mi trochę Paracetamolu, by zmniejszyć bó -
Dzieci nie zawsze zachowują się poprawnie – nauka niepisanych zasad społecznych trwa lata. Rodzice odgrywają kluczową rolę w pomaganiu dziecku poruszać się w tym labiryncie. Badania pokazują, że aby dziecko nauczyło się zachowań akceptowanych społec
