Gdy pisma uczniów uruchamiają alarmy szkolne

Gdy pisma uczniów uruchamiają alarmy szkolne

Horror historia wylądowała kanadyjskiego nastolatka w areszcie
Niewidomy 16-latek nie miał historii przemocy. Mimo to, horror, który napisał o wysadzeniu szkoły, sprawił, że lądował za kratami.

Kanadyjski nastolatek przeżył Boże Narodzenie, Nowy Rok i swoje urodziny w młodzieżowym areszcie, co wywołało oburzenie obrońców praw obywatelskich i sławnych autorów. Choć został uwolniony, jego aresztowanie ponowiło debatę o prawie ucznia do wolności słowa a prawie szkoły do prewencji przemocy.

„Chyba nikt nie wiedział, że wstał o 5:00 i otworzył kluczem jedne z tylnych drzwi” – pisał w opowiadaniu „Skręcony”. „Miał w torbie 13 paczek C-4 (wybuchowe) i zapalnik.”

Niewierny uczeń, nowy w Tagwi Secondary School w wiejskiej miejscowości w wschodniej Ontario, został drągany po przeczytaniu opowiadania, a potem groził „odwetą”, wedle mediach. Został aresztowany, mimo że policyjna obława w jego domu nie wykazała arsenału broni czy wybuchowych. Kanadyjskie Stowarzyszenie Obrony Praw Obywatelskich nazwało aresztowanie „niepokojącym”.

„Oczywiście chciałabym, żeby mój syn pisał o motylach albo kwiata zamiast o wysadzaniu szkoły” – powiedziała matka, Jul Johnson, The Boston Globe. „Ale powinien mieć wolność wyboru stylu pisania… Nigdy nie wtrącano Stephena Kinga do więzienia za pisanie dziwnych historii.”

King wydał krótką wypowiedź: „To odwieczny zwyczaj wtrącania ludzi do więzienia lub biczowania ich za wyobraźnię.” Choć bestsellerowy autor horrorów nigdy nie lądował w areszcie za fikcję, ci, którzy pracują z problematycznymi nastolatkami, wskazują, że kluczowa różnica polega na tym, że King nie jest uczniem piszącym w czasie, gdy szkoły w Ameryce Północnej są w stanie wysokiego gotowości, wciąż w strachu przed kolejną masakrą jak w Columbine.

Psychiatrzy patrzą inaczej

Czy kanadyjscy urzędnicy i policja przezewidzieli? Czy ostrożność jest uzasadniona biorąc pod uwagę historię?

„Nie można każdego dziecka, który pisze fantastyczną historię, wrzucić do więzienia” – uzasadnia dr Arnie Kerzner, psychiatra dziecięcy i rodzinny z okolic Bostonu. „Z drugiej strony, każdy nastolatek piszący taką historię powinien przejść serię ocen.”

„Dziecko piszące o wysadzeniu szkoły wysyła sygnał dymny” – uważa dr Jacqueline Olds, psychiatra dziecięca z McLean Hospital w Belmont. „To może być część normalnego zachowania nastolatków, ale bez oceny psychiatrycznej nie wiesz.”

Gdy gewalczy tekst lub ilustracja trafia na papier, Olds mówi, że prawdopodobieństwo, że dziecko faktycznie przejdzie do czynów przemocy, rośnie – choć wciąż jest małe.

„Kluczowe pytania: jak bardzo to dziecko czuje się outsiderem i jak bardzo ujawniło skłonność do zemsty?” – pyta Olds. Zwraca uwagę, że młodzi zabójcy częściej ujawniają plany przyjaciołom lub nauczycielom niż dorośli seryjni zabójcy.

Obaj Kerzner i Olds zgadzają się, że przed ekspulsją i obławami, uczeń powinien przejść staranne screeningi: rozmowę z nauczycielem („Czy motyw twojej historii to coś, co kiedykolwiek wyobrażałeś sobie zrobienia?”), ocenę poradnika, spotkanie z rodzicami, ocenę psychiatryczną z zewnątrz. Kerzner uważa, że wiele szkół wyрабоtało protokoły, choć nie uniwersalnie, co ilustruje sprawa kanadyjska.

„To straszne, bo szkoły są teraz w panice, chcą wykluczyć dziecko bez sieci bezpieczeństwa usług, by ostatecznie go przywrócić” – żałuje Olds, dodając, że ekspulsja ucznia cząstego outsidera może prowokować gniew, a nie go rozpraszać.

Kerzner mówi, że mimo obaw rodziców o wpływ mediów – czy to makabryczna fikcja, czy jawne programy TV – emocjonalnie zdrowi nastolatkowie mało prawdopodobnie piszą o wysadzaniu szkół lub mordowaniu kolegów dla szoku. Olds zgadza się: „W wieku 9–10 lat większość dzieci ma poczucie, co jest ‚poza granicą‘.”