Czujki dymu – montaż i konserwacja

Czujki dymu – montaż i konserwacja

Szansa na przeżycie pożaru rośnie dwukrotnie, jeśli masz działający czujnik dymu.

Większość stanów wymaga czujników dymu w nowych i istniejących domach, ponad 90% domów ma przynajmniej jeden. Wczesne ostrzeżenia to główna przyczyna spadku śmiertelności w pożarach.

Niestety, wiele domów ma czujniki niesprawne – tu leży zagrożenie: ok. 90% zgonów dzieci w pożarach dzieje się w domach bez działających czujników.

Opowieści ze strefy bezpieczeństwa

Historia czujników dymu, z Kampanii NBEZPIECZNE DZIECI: W latach 20. kupiec morski pompował powietrze z pokładu do szklanej skrzynki. Gdy zamroziła się – był pożarz. Dzisiejsza technologia opiera się na koncepcji z lat 30. szwajcarskiego lekarza, który odkrył, że prąd nie przepływa przez zadymione powietrze. Jego system włączał alarm, gdy powietrze w komorze zadymiło. Dzisiejne alarmy aktywują się, gdy dym przerwie prąd lub wiązki światła.

Niektóre domy mają za mało czujników lub źle rozmieszczone. Czujniki powinny być na każdym piętrze i blisko sypialni – wystarczająco blisko, by obudzić w nocy. Montuj na suficie lub na ścianie 15–30 cm pod sufitem.

Jeśli czujnik daje fałszywe alarmy – np. w kuchni przy przypalonym toście, w łazience od pary – nie odłączaj go. Najpierw wyczyść wg zaleceń producenta. Jeśli nadal dzwoni – przenieś w pobliże.

Konserwacja czujników dymu

Baterie wymieniaj rocznie lub gdy pisk sygnalizuje słabą baterię. Testuj co miesiąc.

Stowarzyszenie Ochrony Przeciwpożarowej (NFPA) zaleca wymianę czujnika po 10 latach, nawet jeśli testy miesięczne pokazują sprawność. Przez tyle lat czujniki tracą czułość i ostatecznie zawodzą. Badanie na skalę kraju wykazało, że gdy zawodzą, robią to gwałtownie. Skoro czujniki kosztują od ok. 30 zł, to mała cena za pewność, że alarm uratuje życie.

Czujniki dymu muszą być czyste. Pył, pajęczyny, owady obniżają czułość. Odkurzaj okazjonalnie lub postępuj wg instrukcji producenta.

Przewodnik po gadżetach

Oprócz czujników dymu, każdy dom powinien mieć detektory tlenku węgla – ostrzegają przed bezwonnym, śmiertelnym gazem emitowanym przez zaniedbane piece i inne urządzenia spalające paliwo. Zobacz: Cichy zabójca: tlenek węgla.

Co kupować

Dwa typy czujników: jonizacyjne i optyczne (fotoelektryczne). Jonizacyjne szybciej wykrywają pożary płomieniowe z mało dymu, optyczne – dym z readniącego pożaru (np. w tapicerce). Każdy typ daje odpowiednią ochronę. Dla pewności niektórzy kupują oba typy lub urządzenie kombi. Cokolwiek kupisz, musi spełniać normy niezależnego laboratorium (np. Underwriters Laboratories – UL) i nosić to znak.

Różnice w zasilaniu: większość na baterie, nowe domy – zasilane z sieci (hardwired). Te z sieci mogą być połączone w system – gdy jeden dzwoni, inne też. Krajowy kod alarmowy przeciwpożarowy wymaga zasilanych z sieci i połączonych czujników w nowych budynkach. Czujniki z sieci muszą mieć zasilanie awaryjne bateryjne, by awaria prądu nie wyłączyła ich.