Niska tolerancja na frustrację u dzieci – 9 sprawdzonych sposobów na budowanie odporności

Przyczyny | Objawy i skutki | 9 sprawdzonych sposobów na poprawę tolerancji na frustrację u dzieci

Co to jest niska tolerancja na frustrację

Posiadanie niskiej tolerancji na frustrację (LFT) to niezdolność do regulacji swoich emocji w obliczu przeciwności, utraty kontroli lub zablokowanych celów. Dzieci z niską tolerancją na frustrację zazwyczaj wykazują drażliwość, wybuchy emocji lub hystericzniaki, gdy coś idzie nie tak.

Te dzieci często brakuje im regulacji emocjonalnej. Ze względu na swoją dysregulację emocjonalną, są często nieporozumiewane jako silnowolne, wyspojone lub wymagające. Efektem jest to, że wielu z nich nie otrzymuje potrzebnej pomocy w rozwoju właściwych umiejętności radzenia sobie i regulacji.

Niska tolerancja na frustrację u dzieci – 9 sprawdzonych sposobów na budowanie odporności

Przyczyny

Niektóre niemowlęta frustrują się łatwiej niż inne ze względu na wrodzony temperament. Łatwo frustrowane niemowlęta mają tendencję do bycia mniej uwagowymi i bardziej aktywnymi. Używają mniej skutecznych strategii samoregulacji do regulacji swojej reaktywności emocjonalnej.

Frustracja to złożona reakcja emocjonalna. Powstaje z interakcji wielu obwodów mózgowych zaangażowanych w regulację emocjonalną. Naukowcy odkryli, że u niektórych dzieci z LFT występują deficyty w tych obwodach nerwowych.

Dzieci uczą się, jak samoregulować się przez koregulację z rodzicami w wczesnym dzieciństwie. Ciepłe, wrażliwe rodzicielstwo jest silnie skorelowane z regulacją emocji maluchów.

Wspierający rodzic może dać pocieszenie i wsparcie dzieciom przeżywającym frustrujące lub przerażające wydarzenia. Karne i surowe rodzicielstwo może jednak pogorszyć agresję i dysregulację emocjonalną dziecka.

Choć obecność niskiej tolerancji na frustrację niekoniecznie wynika z złego wychowania, może przyczynić się do jej pogorszenia.

Objawy i skutki

Niemowlęta, które łatwo się frustrują, wykazują wzorzec negatywnych emocji i niepokoju wobec nowości.

Pokazują więcej fizycznych objawów frustracji, takich jak uderzanie lub kopanie, i więcej zachowań skupionych na frustracji. Te dzieci mają niższy próg niepokoju. Mogą być postrzegane jako kapryśne, głośno samouspokajające się i nietolerancyjne na zmiany. Mniej negatywnych spustów wystarczy, by te niemowlęta płakały bardziej.

Starsze dzieci z LFT mają przewlekłe, skrajne trudności w radzeniu sobie z frustracją. Mogą mieć hystericzniaki nieadekwatne do wieku rozwojowego. Taki dzieci mają tendencję do bycia niesprawnymi. Krytyka, porażka i presja są dla nich trudniejsze do przepracowania.

Dzieci z LFT są zazwyczaj postrzegane jako buntowne lub wybuchowe, bo mają większą tendencję do bycia agresywnymi, antyspołecznymi i demoralizowanymi. Są też bardziej skłonne do słabych wyników w szkole z powodu problemów behawioralnych i mniejszych umiejętności społecznych.

Reakcje rodziców na te dzieci są zazwyczaj mniej wspierające i responsywne. W sytuacjach stresujących, surowa dyscyplina lub brak responsywności może nasilać złość i frustrację.

Jak pomóc dzieciom poprawić tolerancję na frustrację

Toleruj niską tolerancję na frustrację swojego dziecka

Gdy dziecko ma pełny zawał z powodu drobnych rzeczy, trudno dorosłym o empatię. Możemy nawet uwierzyć, że ich buntowne zachowanie jest celowe.

Jednak ważne, byśmy zostali spokojni i pokazali im jak my radzimy sobie ze swoją frustracją.

Regulacja emocji to nie coś, z czym się rodzi. Dzieci uczą się budować tolerancję na frustrację przez obserwację dorosłych regulujących swoje.

Musimy im pokazać, jak to robić w życiu, nie tylko rozmawiać o tym.

Używaj ciepłego i responsywnego wychowania

Ciepły i responsywny styl wychowania pozwala dzieciom rozwijać bezpieczne przywiązanie do rodziców. Pomaga dzieciom nauczyć się regulować swoje emocje.

Ciepło w wychowaniu jest też kojarzone ze zdrowym rozwojem mózgu u dzieci i młodzieży.

Syntonizuj się z ich frustracją

Aby dzieci nauczyły się regulacji emocjonalnej, muszą przeżyć to sami. Problem w tym, że dzieci nie rodzą się z samoregulacją, więc musimy im pomóc w przeżyciu tego doświadczenia.

Emocjonalna syntonia to jeden z najszybszych i najskuteczniejszych sposobów na pomoc zestresowanym dzieciom w regulacji ich układów nerwowych.

Syntonia oznacza wyrażanie tych samych emocji co dziecko przez słowa, wyrazy twarzy i język ciała, ale w kontrolowany sposób, by dziecko widziało, że je rozumiesz.

Np. możesz zmrużyć oczy i powiedzieć w nieco napiętym tonie: „Jesteś tak zdenerwowany, bo nie możesz otworzyć pudełka”.

Ten empatyczny gest to proces koregulacji, który jest kluczowy w budowaniu tolerancji na frustrację u dzieci.

Przygotuj i ćwicz na potencjalną frustrację

Bycie rozczarowanym może być bardzo frustrującym doświadczeniem. Jeszcze bardziej frustrujące, gdy się go nie spodziewasz.

Niektóre dzieci z bardzo niską tolerancją na frustrację mogą mieć trudności nawet z samą myślą o byciu rozczarowanym. Lepiej adresować to z góry, niż gdy prawdziwa sytuacja uderzy ich nieoczekiwanie.

Dziecko, które nie potrafi kontrolować ani znosić swojej gwałtownie rosnącej frustracji, nie potrafi myśleć racjonalnie o swoich działaniach. Może nie mieć pojęcia, jak sobie z tym poradzić w danej chwili.

Jeśli ostrzeżesz dziecko o czymś, co może je zdenerwować, i przećwiczycie radzenie sobie z tym, mogą one lepiej kontrolować się w upałem momentu.

To nie zadziała z dnia na noc. Budowanie tych regulujących obwodów nerwowych w mózgu dziecka wymaga mnóstwa ćwiczeń. Kontynuuj ćwiczenia z nimi i wspieraj ich naukę.

Ucz umiejętności rozwiązywania problemów

Niemożność osiągnięcia celów, połączona z poczuciem bezsilności, prowadzi do frustracji. Proaktywne podejście do rozwiązywania problemów może zmniejszyć frustrację u dzieci.

Pomóż im znaleźć różne sposoby na stworzenie innego wyniku mimo frustrującej sytuacji. Podaj im przykłady czasów, gdy Ty lub inni mieli podobne zmagania i pokonali je.

Obserwuj znaki głodu lub zmęczenia

Niektóre dzieci mogą być bardziej skłonne do frustracji w okolicach godziny obiadu z powodu głodu.

Według badania, dzieci, którym dawano cukier przy trudnych zadaniach, rzadziej frustrowały się.

Trening emocjonalny

By zapobiec przyszłym zawałom u starszych dzieci, trenuj dziecko w zarządzaniu frustracją. Porozmawiaj z nim o emocjach, gdy jest spokojne. Pozwól im mówić o uczuciach i uważnie słuchaj. Dyskusja o emocjach z dziećmi zamiast ich odrzucania może pomóc im rozwinąć samoregulację.

Trening emocjonalny od rodziców uczy dzieci rozpoznawać swoje emocje i daje im strategie radzenia sobie ze stresującymi sytuacjami.

Trening rodzicielski

Badania pokazują, że łączenie treningu umiejętności rozwiązywania problemów dla dzieci z treningiem zarządzania rodzicielskim daje istotnie lepsze rezultaty w pomaganiu dzieciom w radzeniu sobie z frustracją.

Trening zarządzania rodzicielskim skupia się na praktykach wychowawczych, interakcjach rodzic-dziecko i kontyngencjach, które mogą wspierać zmiany behawioralne u łatwo frustrowanych dzieci.

Psychoterapia i pomoc medyczna

Niska tolerancja na frustrację to częsty objaw u dzieci z ADHD (Zaburzenie nadpobudliwości z deficytem uwagi) lub zaburzeniami z spektrum autyzmu.

Niektóre z nich mogą przeżywać skrajne emocje w trudnych sytuacjach. Aby poprawić ich umiejętności regulacji emocjonalnej, takie dzieci mogą wymagać interwencji medycznej.

Jeśli upośledzenie u dzieci istotnie wpływa na ich jakość życia lub ich rodzin, rodzice mogą szukać pomocy u specjalistów medycznych i zdrowia psychicznego.


Previous:

Next: