• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Jak sprawdzić, czy jesteś rodzicem helikoptera?

Czy jesteś rodzicem helikoptera, czy znasz kogoś, kto jest? Podczas gdy większość dorosłych zgadza się, że ważne jest, aby być zaangażowanym w życie dziecka, wielu twierdzi, że dziecku należy dać miejsce, aby po prostu było dzieckiem. Oto, jak stwierdzić, czy jesteś rodzicem helikoptera.

Co to znaczy być rodzicem helikoptera

Termin „rodzice helikoptera” jest często używany do określenia grupy rodziców, którzy angażują się w praktykę nadmiernego rodzicielstwa. Rodzice helikopterów są oskarżani o obsesję na punkcie edukacji swoich dzieci, bezpieczeństwa, zajęć pozalekcyjnych i innych aspektów życia ich dzieci.

Krytycy przyglądali się rodzicom helikopterów za nadopiekuńczość swoich dzieci i za to, że nie zaszczepili im poczucia niezależności i postawy „potrafię”. Od niemowlęctwa do college'u rodzice helikopterów są tak zaangażowani w życie swoich dzieci, że ich kariery i własne zainteresowania zwykle schodzą na dalszy plan lub są całkowicie porzucane. Rodzice helikopterów są również oskarżani o nadmierne programowanie swoich dzieci i nie pozwalanie im na samodzielną zabawę i odkrywanie.

Rodzice helikopterów bronią swoich praktyk rodzicielskich, mówiąc, że dbają tylko o bezpieczeństwo i edukację swoich dzieci.

Zauważają również, jak są dumni z tego, że są tak zaangażowani w życie swoich dzieci. Jest prawdopodobne, że rodzice-śmigłowce istnieją od początku rodzicielstwa, ale praktyka nadmiernego rodzicielstwa pojawiła się w latach 90. XX wieku. Mniej więcej w tym czasie rodzice byli bombardowani wiadomościami o porwaniach dzieci, rywalizacji akademickiej i, ostatecznie, rywalizacji w globalnej gospodarce.

Oczywiście te historie przerażały rodziców. Chcą chronić swoje dzieci przed wszystkimi niebezpieczeństwami na świecie. Chcą również, aby ich dzieci miały wszelkie dostępne im możliwości i by się wyróżniały. Stworzyło to środowisko, w którym niektórzy rodzice stali się (co wydaje się niektórym) nadopiekuńczymi i zbyt zaniepokojeni osiągnięciami swoich dzieci. Czasami może to być postrzegane jako przeoczenie prawdziwego szczęścia dziecka lub zbytniego doprowadzania go.

Gdzie można znaleźć rodziców helikopterów

Rodzice helikopterów są powszechni w młodszych klasach. Są również obecni w gimnazjach, szkołach średnich, a nawet na poziomie uniwersyteckim. Praktyka nadmiernego rodzicielstwa starszych dzieci może okazać się dla dzieci kłopotliwa. Starsze nastolatki i młodzi dorośli często desperacko szukają niezależności i oderwania się od swoich rodzin.

W pewnym momencie Twoje dziecko osiąga pewien wiek, kiedy prawie każdy rodzic musi przyznać, że musi odpuścić.

Niektórzy rodzice decydują się dać swoim dzieciom większą swobodę w gimnazjum i liceum, ponieważ wykazują wzrost osobistej odpowiedzialności.

Może to być proces stopniowy, a przy każdej dobrej decyzji nastolatka przyznaje się mu większą swobodę. Jest to naturalny postęp, który pozwala im powoli uczyć się, co to znaczy być dorosłym i dokonywać własnych wyborów w życiu.

Swobodny zasięg a nadmierne rodzicielstwo

Rodzicielstwo na wolnym wybiegu to sprzeciw wobec nadmiernego rodzicielstwa. Rodzice z wolnego wybiegu wierzą, że dzieci uczą się najlepiej, gdy wolno im popełniać błędy, spędzać czas samotnie i mieć mniej zobowiązań społecznych. Dzieci z wolnego wybiegu zazwyczaj spędzają dużo czasu na zabawie i odkrywaniu, bez nadzoru rodziców lub dorosłych lub mikrozarządzania.

Podobnie jak w przypadku rodziców helikopterów, rodzicielstwo na wolnym wybiegu może doprowadzić do skrajności. Dom z kilkoma zasadami i bez zajęć może prowadzić do słabych wyników w szkole, utraty cennych możliwości towarzyskich lub popadania w kłopoty. Eksperci prawdopodobnie będą dyskutować o korzyściach i konsekwencjach nadmiernego rodzicielstwa i rodzicielstwa na wolnym wybiegu przez jakiś czas. To pozwala rodzicom znaleźć równowagę odpowiednią dla ich rodzin.

Według wszelkiego prawdopodobieństwa większość dzieci prawdopodobnie będzie świetnie lub bardzo dobrze radziła sobie ze stylem rodzicielskim, który znajduje się gdzieś pośrodku.

Jeśli od czasu do czasu mają możliwość zabawy, odkrywania i po prostu być dzieckiem, dziecko może rozwijać swoją indywidualną osobowość i zainteresowania. Rodzice mogą pomóc pielęgnować zainteresowania dziecka i znaleźć zajęcia, w które mogą być zaangażowani razem bez nadmiernego planowania.

Oczywiście bezpieczeństwo dziecka jest troską każdego rodzica i wątpliwe jest, aby którykolwiek ze stylów rodzicielskich miał o to kłótnię. Celem wszystkich rodziców jest uszczęśliwianie dzieci i bezpieczne, niektórzy po prostu podchodzą do tego w inny sposób.