Jak reagować na kradzież u dziecka – poradnik dla rodziców
Kradzież to zachowanie, które zazwyczaj niepokaja rodziców, niezależnie od wieku dziecka. Jest niepokojące, gdy dziecko bierze rzeczy, do których nie ma prawa, bez zgody. Czy kradzież u dzieci prowadzi do poważniejszych problemów z kradzieżą?
Czy małe dzieci rozumieją, że kradzież jest zła?
Niekoniecznie. W rzeczywistości wiele małych dzieci bierze rzeczy bez pytania, bo rozwojowo nie rozumieją granic: co jest ich, a co innych. Do 3–5 roku życia branie czegoś, co przyciągnęło uwagę dziecka, nie powinno być traktowane jako kradzież. Z nauczaniem dzieci zazwyczaj zaczynają rozumieć, że kradzież jest zła w wieku przedszkolnym lub klas 1–3. Wtedy zaczynają realizować, że ludzie faktycznie posiadają rzeczy i branie bez zgody jest nieodpowiednie.
Dlaczego dzieci kradną?
Dzieci mogą kraść z wielu powodów. Ważne jest rozważenie wielu potencjalnych przyczyn, by odpowiednio zareagować. Np. jeśli dorosły nie nauczył dziecka, że kradzież jest „zła” – podejście będzie inne niż gdy dziecko kradnie by przyciągnąć uwagę lub zbuntować się.
- Czasami dzieci kradną z impulsywności, nie myśląc o konsekwencjach.
- Czasami kradzież to forma niegrzeczności by przyciągnąć uwagę dorosłego.
- Niestety, czasami dzieci obserwują kradzież u innych i podążają za tym modelem.
- Niektóre dzieci nie nauczyły się od troskliwego dorosłego, że kradzież jest zła.
- Dzieci doświadczające przemocy i zaniedbania mogą kraść, bo skradziony przedmiot daje im poczucie komfortu.
- Inne kradną „dla frajdy”.
- Niektóre kradną, by wpasować się w grupę rówieśników ceniącą to zachowanie (presja grupy).
- Niektóre kradną jako bunt przeciwko autorytetowi.
- Niektóre dla poczucia niezależności.
- Starsze dzieci mogą kraść, by kupić alkohol lub narkotyki.
Jak rodzice mogą reagować na kradzież?
Rodzice mogą reagować, ucząc dziecko, co to kradzież i że jest zła.
Gdy zachowanie wystąpi, jeśli to możliwe, rodzic powinien sprawić, by dziecko oddało skradziony przedmiot i przeprosiło za zabranie. Naprawienie krzywdy u osoby, od której skradzono, pomaga zrozumieć, że kradzież ma konsekwencje. Nie tylko pomaga dziecku uznać kradzież za złą, ale to okazja do nauki empatii.
Rodzice znowu powinni wyjaśnić, że kradzież jest zła i nieodpowiednia. Możesz być skuszony, by przejść do porządku dzień, zwłaszcza gdy jest „zrozumiała” przyczyna, np. zazdrość rodzeństwa, które dostało więcej. Pamiętaj: nie tylko uczysz nie kraść, ale pomagając zrozumieć, że kradzież jest zła – budujesz zaufanie do innych.
W większości przypadków, gdy dzieci są łapane na kradzieży, bezpośrednia interwencja powinna skorygować problem. Może być konieczne wielokrotne przypomnienie małym dzieciom, że branie cudzych rzeczy jest złe i krzywdzące.
Dodatkowo rodzice i nauczyciele powinni modelować uczciwe zachowanie, by dzieci miały pozytywne modele w domu i szkole.
Spokój, fermość i docenianie dobrego zachowania
Ważne jest bycie spokojnym w rozmowie z dziećmi o kradzieży. Spokój i fermość zawsze zalecane nad krzykiem lub surowymi konsekwencjami u małych dzieci.
Doceniaj uczciwe zachowanie dzieci i chwal ich dobre decyzje.
Gdy kradzież się powtarza
W rzadkich przypadkach dziecko może kontynuować kradzież mimo korekty. Wtedy konieczne może być nasilanie konsekwencji. Np. dziecko oddaje przedmiot i traci uprawnienie na pewien czas. Jeśli zachowanie trwa – konsekwencje stają się coraz poważniejsze: domowy areszt, odebranie rozrywki. Można też nakazać dodatkowe prace domowe. Możesz pomyśleć o innych konsekwencjach logicznych najlepiej pasujących do Twojego dziecka.
Jeśli problem się utrzymuje – może być konieczna pomoc profesjonalna. Poradnik szkolny lub psycholog szkoły zazwyczaj pomaga w konsultacjach i strategiach interwencyjnych.
Spróbuj zrozumieć, dlaczego Twoje dziecko kradnie
Rozmowa z dzieckiem może dać wgląd w przyczyny kradzieży. Otwarte pytania zachęcają do rozmowy. Zostań spokojny. Choć OK jest pokazać niezadowolenie z zachowania – unikaj wstydzenia dziecka, bo chcesz, by otworzyło się szczero. Powiedz: „Powiedz mi, dlaczego ukradłeś te pieniądze. Co planowałeś z nimi zrobić?”. Takie rozmowy pomagają dziecku otworzyć się i ujawnić trudności. Gdy dowiesz się, dlaczego kradł – będziesz bardziej w stanie pomóc mu wybrać uczciwe sposoby rozwiązywania problemów zamiast kradzieży. Spróbuj traktować epizod kradzieży jako moment nauczania.
-
Unikalne imiona dzieci są w tej chwili w pewnym sensie normą. Nie jest niezwykłe słyszenie o dzieciach nazwanych Abcde (wym. „ab-si-di”) albo Tesla i Lucyfer. Ale zazwyczaj, gdy mówimy o rodzicach wybierających niezwykłe imiona dla swoich dzieci, mó -
Szukasz ulubionych (a jednocześnie prostych) aktywności z maluchami? Te pomysły skupiają się na umiejętnościach i zainteresowaniach odpowiednich dla wieku, a najlepszy sposób na ich czerpanie radości to pozwolenie dzieciom na prowadzenie zabawy, pod -
U małych dzieci przeziębienia i kaszle to dość ikoniczne duo, przy czym pierwsze zazwyczaj ustępuje drugiemu. Ale czasem kaszel, który następuje po wirusie, po prostu nie brzmi dobrze u rodziców i opiekunów. Prawdopodobna przyczyna? Krupówka. „Krupów
