• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Strachy dzieci

P Nasza córka we wrześniu skończy osiem lat i przez ostatnie cztery tygodnie miała obawy przed snem i nie chce, aby mój mąż lub ja wychodzili z pokoju, dopóki nie zaśnie. Czasami kładziemy się z nią i szybko zasypia. Innym razem nie jest śpiąca i nie śpi tylko po to, by być z nami.

Nie chcemy, żeby schodziła do pokoju rodzinnego, bo chce tam zasnąć. Mówimy jej, żeby weszła do swojego pokoju, a ona szaleje, mówiąc, że się boi. To wyszło znikąd. Nie wiemy, co z nią zrobić. Potrzebuję czasu dla siebie w nocy.

Obawy mogą pojawić się w każdym wieku, pozornie bez ostrzeżenia. Odkąd ten pojawił się tak nagle, możesz chcieć dowiedzieć się, czy było jakieś nieprzyjemne wydarzenie. Przeprowadzka do nowego domu, historia w wiadomościach, oglądanie przerażającego programu telewizyjnego lub filmu, rozłąka z rodzicami przyjaciela, choroba lub śmierć w rodzinie – wszystko to może wywołać nowe lęki przed snem.

Porozmawiaj ze swoją córką o tym, co sprawia, że ​​się boi. Nie martw się, jeśli nie może ci powiedzieć, ponieważ może nie wiedzieć lub może nie być w stanie wyrazić tego słowami. Zapytaj ją, czego się boi, że się stanie. Zapewnij ją, że będziesz w korytarzu w pokoju rodzinnym i zapytaj, co jej zdaniem może się stać, gdy siedzisz blisko. Omówienie możliwości pomoże ci lepiej zrozumieć strach i uspokoić ją, że straszne rzeczy się nie wydarzą.

Możesz zrobić kilka bardzo podstawowych rzeczy, aby pomóc jej przez to przejść. Pomóc może nowa lampka nocna do jej pokoju, pozostawienie otwartych drzwi przy włączonym świetle w przedpokoju lub łazience albo pozostawienie przyciemnionego światła w jej pokoju. Możesz dać jej specjalną latarkę, którą może sama włączyć, aby w razie potrzeby sprawdzić swój pokój.

Twoja córka musi być w stanie sama zasnąć. Zapewnij ją, że będziesz blisko, że przyjdziesz, jeśli będzie cię potrzebować i że masz pewność, że pokona ten strach. Nie umniejszaj jej za to; prawdopodobnie pamiętasz, jak realne były twoje lęki, gdy byłeś młody. Nie zapomnij pochwalić ją rano po udanej nocy.

Wiele dzieci potrzebuje stałej rutyny, a różne pory snu i pobudki w lecie są dla nich trudne. Po rozpoczęciu szkoły i przywróceniu jej rutyny może to być łatwiejsze. Może również wychwytywać potrzebę czasu dla siebie. Zapewnij ją, że jest dla ciebie ważna.

Jeśli żadne z powyższych nie działa i trwa to przez kilka miesięcy, możesz poprosić szkolnego pedagoga lub pediatrę swojej córki o skierowanie do terapeuty w celu uzyskania dalszej pomocy.