• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Córka źle traktuje zwierzęta

Bardzo martwię się o moją 4,5-letnią córkę. Ma ataki gniewu. Dziś uderzyła naszego 9-tygodniowego szczeniaka w głowę plastikową zabawką, bo „gonil jej piłkę i gryzł ją”. Nie mogła uwierzyć własnym oczom, gdy to widziała. Mamy szczeniaka od kilku tygodni i to już drugi raz. Razem szczeniak ją zdenerwował, rzuciła go na ziemię i kopnęła. Mąż był w szoku. Czy pozbyć się szczeniaka?

Córka jest naszym jedynym dzieckiem. Jest bardzo upolowana zabawkami, ubraniami i ludźmi, którzy ją kochają. Codziennie dostaje przytulasy i pocałunki od całej wspaniałej rodziny. Po prostu nie rozumiem, dlaczego tak się zachowuje. Gdy miała 3 lata, mieliśmy kota na krótko, aż uciekł. Nie dziwię mu się. Nasza córka nieustannie wkładała go do szuflad, rzucała na ziemię, ciągnęła za ogon i my nieustannie tłumaczyliśmy jej, dlaczego to złe. Dziś płakała i płakała i mówiła, że nie chciała zranić szczeniaka, ale po prostu nie wiem, co myśleć.

Porady

Myślę, że Twoja córka zademonstrowała, że nie potrafi powstrzymać się od krzywdzenia lub bycia niemiłą dla kotów i psów, przynajmniej do tej pory. Niektóre małe dzieci wystraszają lub ranią zwierzaki, przytulając je za mocno lub zachwiając nimi za nogi, ale ich celem w przytulaniu czy zachwianiu było okazanie afekcji lub zabawa ze zwierzakiem. To nie wydaje się być przypadkiem zachowania Twojej córki wobec byłego kota i obecnego szczeniaka.

W wieku 4,5 roku nie ma jeszcze w pełni rozwiniętego sumienia, ale na pewno wie, że gdy kopnie, sprawia ból. Wie to z doświadczenia i z tego, co wyjaśniłaś jej o bijatyce i kopaniu innych/zwierząt.

Miałbym musieć wiedzieć o córce znacznie więcej, by nawet zaryzykować zgadnięcie, dlaczego źle traktowała zwierzęta, które mieliście. Z tego, co wspomniałaś o jej byciu „upolaną” i dożywianej, może nie jest gotowa na to, co może postrzegać jako konkurenta o całą tę afekcję i uwagę. I waham się, by nawet to zgadywać.

Co jest jasne, to jej bilans w relacjach ze zwierzętami. Dwie propozycje: 1. Eksperymentuj przez krótki czas, sprawiając, by była odpowiedzialna za kochanie szczeniaka i chwaląc ją za dobrą robotę (o ile tak robi), z komentarzami typu: „Chłopie, on wydaje się kochać cię bardziej niż kogoś innego. Myślę, że dlatego, że jesteś do niego taka miła.” Będziesz musiała pilnować jej blisko, by chronić szczeniaka. 2. Znajdź nowy dom dla szczeniaka, bo córka nie wie, jak powstrzymać się od bycia niemiłą dla zwierząt w domu.

Jeśli zobaczysz dowody na to, że jest niemiłą dla zwierząt w innych sytuacjach, skonsultuj się z terapeutą dziecięcym. Nie chcę brzmić alarmująco, ale każde dziecko, które celowo i wielokrotnie próbuje zranić zwierzęta, potrzebuje pomocy.