• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Co rodzice muszą nauczyć swoich dzieci

Twój styl wychowawczy

Co rodzice muszą nauczyć swoich dzieci

Kiedy dzieci są bardzo małe, rola nauczyciela może być najbardziej frustrująca. Sprawienie, by dziecko usiadło na tyle długo, by wysłuchać uzasadnioną wykład lub lekcję, jest niemal niemożliwe – zwłaszcza gdy dziecko dopiero poznaje język, a temat lekcji zawiera słowo „nie”! Klaps daje uwagę dziecku – ale tylko na około dwie sekundy. Twoim najwcześniejszym zadaniem jako rodzica jest ustalenie i egzekwowanie granic, których Twoje dziecko potrzebuje, by żyć dobrze i bezpiecznie.

Konieczność granic

Role matki i dziecka można porównać do ról nauczyciela i ucznia. Twoja praca jako mamy to prowadzenie dziecka ku znalezieniu prawdziwego poczucia własnej wartości. Tworzysz bezpieczne poczucie struktury dla dziecka, edukując go lub ją o własnych przekonaniach i wartościach, ale to mądry rodzic, który uczy też dzieci myślenia na własną rękę. To musi zostać zrobione etapami, oczywiście. Nie chcesz nadmiernie upoważnionego małego tyrana rządzącego Twoim domem.

I to, oczywiście, jest wyzwaniem stojącym przed każdym rodzicem, a zwłaszcza mamami: Chcesz utrzymać autorytet w domu, jednocześnie dając dziecku wiedzę i pewność siebie, by ostatecznie podejmowało mądre decyzje we własnym imieniu.

Uczę rozróżniania dobra od zła

Jedną z rzeczy, którym zostajemy powierzeni nauczaniem naszych dzieci, jest różnica między dobrem a złem. Niektórzy uważają, że silne fundamenty religijne zrobią to za nas. Dla wielu ludzi religia jest kluczem do wychowania moralnego. Oprócz jakiejkolwiek struktury, jaką możesz zapewnić przez religię, uważam, że uczy się dobra i zła przez przykład.

Parę pouczających historii

Pokolenie temu rodzice polegali na karze cielesnej, by utrzymać dyscyplinę u dzieci. Dziś rozumiemy, że to podejście nie jest szczególnie skuteczne. Nie daje dziecku żadnego zrozumienia dlaczego jego zachowanie jest złe – uczy go tylko, by nie dało się złapać. I może się groźnie zemścić. Moja mama nauczyła się obu lekcji na własnej skórze.

Kobieca mądrość

Istnieje różnica między dawanie dziecku wolności a pozwalanie na nieodpowiedzialną licencję. Pierwsza zachęca kreatywność i samowyrażenie; druga może zmienić dziecko w prawdziwego małego terrora.

Uwaga Mama!

Czasem nawet najbardziej anty-klapsowa mama jest skuszona, by zrzucić trochę sprawiedliwości na pośladki. Ale to może być niebezpieczne, zwłaszcza dla maluchów. Zbyt łatwo o nie trafienie celu (popochwanej pośladki), a nawet pozornie lekki klaps, który trafia w złe miejsce, może spowodować uraz nerk u małego.

Mój brat był strasznym diabłem, gdy byliśmy mali – fakt, z którego korzystałam do moich niecnych celów wielokrotnie. Było łatwe, bym upewniała się, że mój brat dostaje winę, skoro on miał złą opinię. Na przykład, gdy jechaliśmy z mamą w aucie, mój brat i ja siedzieliśmy na tylnej kanapie. Moim ulubionym zabawą było dawanie mu solidnego klapsa, a potem krzyk: „Larry, przestań mnie bijeć!” Oczywiście, moja mama natychmiast zakładała, że jestem niewinną stroną, więc sięgła z tyłu, by dać Larry'emu w ogólnym kierunku, by przestał mnie bić mnie.

Pewnego dnia mama zabrała mnie i brata do babci. Nigdy nie było tam wiele zabaw dla dzieci, więc spędzaliśmy mnóstwo czasu na męczeniu się nawzajem. Gdy nasze niegrzeczne zachowanie wreszcie stało się zbyt duże, mama straciła cierpliwość i kazała mojemu bratu w nieustanny sposób zachować się. On odparł i uciekł – co w tamtych czasach po prostu nie było tolerowane. Więc mama musiała go gonić, bo niegodziwość nie mogła pozostać bezkarna. Niestety, gdy machnęła ręką w kierunku jego uciekającego tyłu, nietrafiła w cel i uderzyła dłonią w tynkowaną ścianę, złamając jeden z palców. Zdecydowanie nie ten wynik, na który liczyła.

Dobre, że nacisk przesunął się od wychowywania dzieci w strachu przed rodzicami. Jako narzędzie dyscypliny, kara cielesna była najskuteczniejsza w zapewnianiu zapotrzebowania na psychoterapeutów, gdy dzieci dorastały, próbując pogodzić miłość z odrzuceniem. I poprzez zadawanie bólu fizycznego cofamy wszystkie nasze wysiłki, by uczyć dzieci samokontroli i pewności siebie. Kara cielesna złamie duch lub nastawia scenę na bunt w przyszłości.

Dawanie dobrego przykładu

Jak wygląda Twój przykład?

Ponieważ kara jest taką nieskutecznym i nieefektywnym narzędziem nauczania, chcesz opracować coś lepszego do realizacji celów wychowawczych. Nauczanie przez przykład to znacznie skuteczniejsze podejście. Ale to nie łatwe: Musisz poddać własne zachowanie ścisłej kontroli, by upewnić się, że dajesz właściwy przykład dla dziecka. Oto dlaczego:

• Jest bardzo trudne nauczyć dziecko nieprzedszczepności, jeśli Ty sam robisz zniechęcające uwagi o wszystkich ludziach, którzy różnią się od Ciebie.
• Trudno nauczyć dziecko, by nie było snobem, jeśli rozmawiasz o innych jako o gorszych.
• Trudno uczyć dzieci mówienia prawdy, jeśli pokazujesz im, jak łatwo opowiadać tak zwane „kłamstwa dla dobra”, jak ten raz, gdy powiedziałeś, że nie chcesz iść do cioci, bo masz grypę tasmańską.

Dzieci są jak małe naukowcy – a Ty jesteś głównym eksponatem pod ich mikroskopem. Będą modelować swoje zachowanie na Twoim w wielu istotnych sposób. Są bardzo wrażliwe i przyjmą rzeczywistość, którą im pokazujesz, dopóki nie są wystarczająco starze, by formować własne opinie.

Jeśli chcesz, by Twoje dziecko odzwierciedlało Twoje standardy etyczne, przyjrzyj sobie, czy dajesz dobry przykład. To nie oznacza, że musisz być idealny, to tylko znaczy, że musisz być odpowiedzialnym dorosłym, który żyje takim życiem, jakiego oczekujesz od dziecka. Dzieci są wysoce wrażliwe na hipokryzję – natychmiast ją wyłapią, jeśli mówisz jedną rzecz, a robisz inną.

Prowadzenie „Wielkich Rozmów” z dzieckiem

Gdy Twoje dzieci są małe, Twoje problemy wychowawcze będą typu ogrodowego: Uczysz ich szacunku dla innych, pomagasz im zrozumieć wartość współpracy, zachęcasz do robienia zadań domowych na czas. Gdy dorastają, jednak, moralne i etyczne wybory, przed którymi stoją, stają się bardziej złożone, i trudniejsze dla Ciebie, jako mamy, do obsługi. Dwa najbardziej przerażające obszary to seks i narkotyki.

Ale jeśli nie zbudowałaś nawyku otwartego rozmawiania z dziećmi, napotkasz trudności, gdy nadjdzie czas na wielką Rozmowę o Seksie lub Narkotykach i była brana poważnie. Musisz rozmawiać z dziećmi jak najwięcej o trywialnych, pospolitych, pogodowych – cokolwiek jest im aktualnie w głowie. Twoja komunikacja z dzieckiem musi być pielęgnowana non-stop.

I ta pielęgnowanie zapłaci dywidendy, gdy okazuje się konieczne poruszenie wielkich tematów. Jeśli możesz świadomie ich słuchać wystarczająco dużo czasu, by wiedzieć, co mają na myśli, i by czuli się z Tobą związani, uczysz ich, że gdy naprawdę będą Ci potrzebni, mogą przyjść i porozmawiać.

Trzymanie linii komunikacji otwartych nie musi być trudne. Wystarczy chęć bycia otwartym na ich zainteresowania. Prawie zawsze mają coś do powiedzenia.

Rozmowy o seksie

Mama mówiła, że będą takie dni

Pomogłam córce z referatem o globalnym ociepleniu na lekcje przyrody. Tego popołudnia jej młodszy brat zabrał mnie na bok i powiedział: „Mamo, muszę z Tobą porozmawiać prywatnie.” Nie miałam pojęcia, czego się spodziewać. Potem powiedział: „Chcę, byś mi opowiedziała wszystko o globalnym ociepleniu. Zima to mój ulubiony pora roku i nie chcę, by minęła.” Rozbiło mnie to, że tyle czasu poświęca na myślenie o temacie, i prowadziłam z nim świetną rozmowę.

Kobieca mądrość

Zaplanuj rozmowę z córką o miesiączce dobrze zanim wpadnie w pubertet. Wiek, w którym dziewczyny zaczynają miesiączkować, trenduje coraz niżej, i chcesz, by była poinformowana zanim faktycznie zacznie miesiączkować.

Rozmowa „O ptakach i pszczołach”, wersja nowoczesna

Rozmawianie o seksie z dziećmi kiedyś było jeszcze bardziej genujące niż dziś, więc odkładało się to na jak najpóźniej. Ale ta tajemniczość często powodowała niepotrzebne zamieszanie i lęk. Z pewnością tak było ze mną.

Gdy miałam około 9 lat, zobaczyłam podpinkę higieniczną w łazience mamy i zapytałam o nią. Zarczerwieniała i powiedziała, że powie mi, gdy będę miała 10 lat. Wydawało się, że mama zgromadziła sporo rzeczy do powiedzenia mi, gdy skończę 10 lat: to była jej standardowa odpowiedź za każdym razem, gdy zadawałam pewien rodzaj niezręcznego pytania. Nawet napisałam wiersz wtedy o wszystkich sekretach, których się dowiem w tym magicznym wieku.

No cóż, oszukałam ją. Nie długo po naszej nie-rozmoście o tej podpince, byłam u koleżanki i nie czułam się dobrze. Poszłam do łazienki i była krew na moich bieliznach. Zapaliłam się w panice i pomyślałam, że jakoś się posznałam i musię umierać.

Gdy wróciłam do domu, trzymałam to w tajemnicy tak długo, jak mogłam, ale w końcu zdenerwowałam się na tyle, by powiedzieć mamie, że muszę iść do szpitala. Zaczęła płakać i przytuliła mnie (no, najpierw mnie posztukała z jakiegoś dziwnego kulturowego powodu z jej rosyjskiego dziedzictwa – nigdy nie zrozumiałam, o co tam chodziło). Niespodziewanie, byłam zdezorientowana. Wyciągnęła tę małą różową książeczkę wydaną przez Modess i przeczytała ze mną. Wyjaśniała cykl miesiączkowy i wszystkie rzeczy, które teraz działy się z moim ciałem. Potem zabrała mnie do apteki, by kupić moje własne podpinki, a nawet kupiła mi perfumy, bym mogła czuć się jak prawdziwa kobieta.

Seks i nowoczesne dziecko

Moja mama mogła utrzymać swoją delikatność w temacie seksu, bo wtedy łatwiej było izolować dzieci od wiedzy seksualnej. Filmy, TV i reklamy były znacznie mniej eksplicite niż dziś. Jeśli poczekasz tak długo jak moja mama przed rozmową o seksie z dziećmi, możesz okazować się, że już wiedzą więcej na ten temat niż Ty. Ale będą wiedzieć o seksie bez zrozumienia Twoich własnych wartości na ten temat. Dlatego najlepiej rozmawiać o tym otwarcie i wcześnie. Rozmowa o seksie może być wtedy serią minilekcji, z których każda jest coraz bardziej szczegółowa. Oto ogólny przebieg:

Mama mówiła, że będą takie dni

Jedna kobieta naprawdę wzięła na siebie odpowiedzialność za traktowanie rozmowy o seksie poważnie. Była gotowa, gdy jej córka doszła do zadawania strasznego pytania: „Skąd się wzięłam?” Nawet przygotowała uroczy plakat z ilustracjami uśmiechniętych spermek w masłóweczkach i jajek z różowymi wstążkami. Po zaprezentowaniu swojego arcydzieła na ten temat zapytała, czy córka ma dalsze pytania. „Tak, mamo,” powiedziała wycierająca się pięciolatka. „Zosia z obok pochodzi z Montany – skąd się JA wzięłam?”

• Twoje dziecko zacznie okazować ciekawość już w wieku 5 lat, gdy typowym pytaniem wydaje się „Skąd biorą się niemowlęta?” Większość z nas nie znajduje tego zbyt trudnego – w tym wieku dzieci są zadowolone z wspaniałego wyjaśnienia o jajeczkach i nasionach.

• Gdy Twoje dziecko jest nieco starsze, prawdopodobnie zapyta o więcej szczegółów. To moment, by dać dość proste wyjaśnienie, jak mama i tata robią dziecko, i dobry czas, by wprowadzić córkę w pojęcie miesiączki. Najlepiej trzymać to proste na tym etapie – prawdopodobnie nie jest gotowa na nic innego jak zdziwienie/groza myślą o krwi.

• Gdy spodziewasz się nowego niemowlęcia, nie bądź zaskoczony, jeśli Twoje dziecko pokaże kolejną falę zainteresowania tematem seksu. Ponieważ wymagane są pewnie więcej szczegóły, możesz najbardziej czuć się komfortowo, wynajmując animowany filmik, który wyjaśnia seks na poziomie zrozumiałym dla dziecka. Te filmy mogą być bardzo przydatne, zwłaszcza jeśli nie jesteś pewien, jak poruszyć temat lub potrzebujesz trochę pomocy w przezwyciężeniu własnego genienia na ten temat.

Radzenie sobie z własnymi zawieszami na temat seksu

Rozmawianie o seksie nie jest łatwe, bo wszyscy mamy swoje problemy z nim. Ale niezależnie od tego, jak niekomfortowo możesz się czuć prowadząc te rozmowy o seksie, chcesz, by Twoje dzieci wiedziały o nim w kontekście Twoich własnych przekonań i wartości. Dzieci dzisiaj są nieustannie narażone na słowa i obrazy o seksie, od reklam w TV po wyraźne teksty muzyczne. To dezorientuje je i frustruje rodziców próbujących wpiąć zdrową postawę do tematu. I, dodając pilności naszej potrzebie prowadzenia tych rozmów, dziś stajemy przed strachem, że to, czego nie wiedzą, może im zaszkodzić, a nawet zabić.

Jak utrzymać rozmowę o seksie w komforcie

Ustalenie tonu

Kiedy rozmawiasz z dziećmi o seksie, najlepiej trzymać rozmowę rzeczową. Nigdy nie dobry pomysł, by próbować, by brzmiała jak coś brudnego lub strasznego: To nie zapobiegnie im eksperymentowaniu, tylko sprawi, że będą potrzebować terapii w przyszłości.

Ciekawość seksualna jest naturalna już w życie płodowym. Ale jeśli dziecko zostanie sprawione, by pomyślało, że pragnienia, które czuje po dojrzewaniu i w dojrzewaniu, są wrodzone złe, może stać się bardzo zdezorientowane i zacząć osądzzać się za posiadanie ich. Dając dziecku najlepszą informację i otwierając komunikację wcześnie, stworzysz atmosferę, w której Twoje dziecko bardziej prawdopodobnie podejmie mądre i odpowiednie decyzje.

Uwaga Mama!

Jeśli masz silne poglądy na temat sposobu prezentacji dyskusji o seksie dziecku, koniecznie obejrzyj jakiekolwiek filmy edukacyjne o seksie sama najpierw – tak będziesz wiedziała, co dokładnie dostaje Twoje dziecko. I, oczywiście, usiądź z dzieckiem, gdy film trwa, byś mogła wyjaśnić cokolwiek, co wydaje się mylące.

Kobieca mądrość

Otwórz dyskusje o seksie wcześnie w życiu dziecka: Nie czekaj, aż już będzie miał więcej informacji na ten temat niż Ty. W tym pokoleniu oznacza to, że prawdopodobnie powinnaś zacząć, gdy dziecko ma 5 lat.

Pamiętaj o odbiorcy

Kiedy rozmawiasz o seksie, upewnij się, że informacje, które przekazujesz, są odpowiednie do wieku dziecka. Młodsze dzieci są przede wszystkim ciekawe mechanizmu akt – choć jest odpowiednie podkreślić znaczenie miłości i zobowiązania jako integralnej części seksu. Gdy rozmawiasz z dzieckiem zbliżającym się do dojrzewania, chcesz jawniej połączyć uczucia z odpowiedzialnością: Podkreśl, że uczucia są bardzo prawdziwe, ale jasno określ, że działanie na ich podstawie ma pewne realne konsekwencje.

Zagrożenia opóźniania rozmowy

Niezależnie od tego, jak niekomfortowo czujesz się rozmawiając o seksie, do momentu, gdy Twoje dziecko trafi w wiek przeddojrzewania, lepiej, byśś już zaczęła zajmować się tematem. Wtedy Twoje dziecko na pewno będzie uczyć się o tym od innych dzieci, mediów, a nawet (bardzo możliwe) z Internetu. Te źródła mogą przedstawiać informacje seksualne z bardzo zniekształconymi perspektywami, a Ty chcesz, by Twoje własne wartości były wyraźnie na rekordzie, by dziecko rozwinęło zdrową postawę do własnej seksualności.

Jak przy każdej innej rzeczy, którą chcesz nauczyć dziecko, to Ty ustalasz parametry. Ten temat jest zbyt ważny, a konsekwencje niewiedzy zbyt poważne, by po prostu liczyć na to, że dziecko nauczy się, czego potrzebuje, w szkole lub od rówieśników. Jest mniej struktur społecznych niż kiedykolwiek. Choć większa tolerancja dla czyichś wyborów to dobra rzecz, brak jasnych zasad daje dziecku o wiele więcej wyborów, niż mógłbyś sobie wyobrazić. Nastolatki i młodzież w ciąży i zachorowują na choroby przenoszone drogą płciową w rekordowych liczbach.

Obiecaj bycie tam dla nich, مهما co

Nie będziesz w stanie zaszczepić dzieci przeciwko złym lub wczesnym doświadczeniom_seksualnym, jak zaszczepiłaś je przeciwko swince. Ale otwarta komunikacja na ten temat to Twoja najlepsza obrona przeciwko złym wyborom dziecka. Rozmawiaj z dziećmi i ułatw im rozmawianie z Tobą – będą musieli wiedzieć, że mogą do Ciebie się zwrócić o pomoc.

Uwaga Mama!

Unikaj tonu oceniącego, gdy rozmawiasz z dzieckiem o seksie – może wysłać jej komunikat odrzucenia, który zatrzyma ją przed zwróceniem się do Ciebie, jeśli naprawdę będzie potrzebowała Twojej pomocy.

Jednym z najlepszych dni mojego życia był dzień, gdy moja nastolatka córka usiadła obok mnie i zaczęła płakać. Opowiedziała mi, że 13-latka w sąsiedniej szkole wzięła w ciążę. Powiedziała, że nie rozumie, jak tak młoda dziewczyna mogła być tak głupia, by bawić się seksem. To ją potrząsło. Byłam smutna, że tak się zdenerwowała, ale czułam ekscytację, że czuła się komfortowo, mówiąc mi coś tak osobistego, i że niektóre z rzeczy, które powiedziałam jej przez lata, naprawdę dotarły.

Gdy dyskutujesz o tym, i każdym innym ważnym temacie, z dzieckiem, rozszerz szacunek dla jego myśli i opinii. Jeśli naprawdę słuchasz dziecka, będziesz wiedzieć, co ma w głowie, i ono poczuje się swobodnie, by powiedzieć Ci, gdy jest w tarapatach. Jeśli dziecko czuje się zacięte w kącik przez Twoje oskarżenia, nigdy nie poczuje się komfortowo, acz do Ciebie po odpowiedzi, gdy najbardziej Ci będzie potrzebne.