6 kroków, by wyleczyć dziecko od narzekania
„Ale mamo-o!” Znajome brzmienie? Dzieci narzekają w każdym wieku, czy to maluch pragnący nowej zabawki, czy nastolatek chcący zostać poza domem godzinę po godzynie powrotu. Narzekające dziecko na pewno podrażni nerwy, dlatego zetnij ten zły nawyk w zarodku dzięki tym wskazówkom i strategiom.
Zwróć uwagę
Często dziecko narzeka, bo wie, że to wywoła reakcję. Zrób pierwszy krok i nadaj sobie cel: pytaj dziecko o jego myśli i opinie. Jeśli poczuje, że wnosi wkład w to, co robisz, rzadziej będzie sięgać po narzekanie, by przyciągnąć uwagę.
Nazwij to po imieniu
Trudno uwierzyć, ale narzekanie z czasem staje się mniej taktyką, a więcej nawykiem. Gdy dziecko zacznie narzekać, zwróć na to uwagę – może nawet nie zdawać sobie sprawy, że to robi.
Jeśli dziecko jest młodsze, po prostu zapytaj: „Jak prosi się miło?” Przypomnienie to pomoże wyjść z nawyku zawsze narzekania, gdy chce czegoś.
Jeśli dziecko jest starsze, zwróć uwagę na narzekanie, pytając, jak może zmienić swój sposób mówienia. Zamieniając to w lekcję, dziecko zacznie realizować, kiedy narzeka, i zacznie zmieniać nawyk.
Weź głęboki oddech
Trudno zachować cierpliwość przy narzekającym dziecku, ale strata panowania może tylko pogorszyć sytuację. Zanim wybuchniesz, weź głęboki oddech i przypomnij sobie, że dziecko prawdopodobnie narzeka, bo potrzebuje Twojej pomocy. Zareaguj na potrzebę dziecka (np. otwarcie pudełka z płatkami) z cierpliwością, a to prawdopodobnie przejdzie na nie.
Bądź modelem do naśladowania
Posłuchaj siebie przy kolejnej rozmowie z małżeństwem lub przy telefonie z przyjacielem. Czy Ty narzekasz? Dzieci biorą wzorce behawioralne od Ciebie, więc jeśli usłyszą Cię narzekającego, one też to zrobią. Szansa, że nawet nie zdajesz sobie z tego sprawy.
Bądź stanowczy
Niezależnie od wieku dziecka, musi się nauczyć, że narzekanie nie pomoże mu zdobyć tego, czego chce.
Gdy dziecko zacznie narzekać, powiedz coś w stylu: „Posłucham, gdy będziesz do mnie mówić spokojnie”, i trzymaj się słowa. Choć może to wymagać praktyki i cierpliwości, dziecko ostatecznie nauczy się używać spokojnego i racjonalnego głosu, gdy czegoś potrzebuje lub chce.
Stosuj pozytywne wzmocnienie
Gdy dziecko mówi uprzejmie lub miło, zwróć na to uwagę i zareaguj. Mówienie: „Lubię, jak użyłaś form grzecznościowych”, pokaże dziecku, że jego wysiłki nie zostają niezaawansowane, i że nie musi narzekać, by dostać to, czego potrzebuje.
To samo dotyczy starszych dzieci i nastolatków. Jeśli nastolatek podejdzie do Ciebie w dojrzały sposób w sprawie, czegoś potrzebuje lub chce, pozytywna reakcja utrzyma ten trend.
-
Badania pokazują, że dzieci dzisiaj prowadzą bardziej zaplanowane i ustrukturyzowane życie niż kiedykolwiek wcześniej, i spędzają znacznie mniej czasu na świeżym powietrzu niż pokolenia starsze, gdy były dziećmi. Według jednego brytyjskiego badania, -
Empatia to dziwna cecha – prawie wszyscy chcą, ale mało kto umie ją prawdziwie dać i odebrać. W świecie nastawionym na samo zaspokajanie – w niedobrze, a popyt ogromny. Jeszcze większy powód, by nauczyć następne pokolenie, co to znaczy mieć empatię -
Maszyny do białego szumu, plastry z rumiankiem, czerwone lampki nocne – rodzice dzieci, które źle śpią, gotowi są na niemal wszystko, by ułatwić im zasypianie. Walki o pójście do łóżka są wyczerpujące dla wszystkich, a ich skutki odczuwa się następne
