Klaść czy nie klaść?

Klaść czy nie klaść?

Co dokładnie uczysz swoje dziecko, gdy kląniesz je lub uderzasz za akt nieodpowiedniego zachowania? Czy uczy to twoje dziecko, by nie uderzało w żadnych okolicznościach? Czy uczy nie uderzać kogoś, chyba że jest on znacznie większy i może za to nie odniosć konsekwencji? Jak sprzeczne jest, byś powiedział, że twoje dziecko nie może uderzać ani krzywdzić nikogo innego – ale ty możesz zranić je, zawsze, gdy uważasz, że to odpowiednie? Czy twój maluch wyciągnie stąd lekcję moralną?

Zanim kląniesz, uderzysz lub uderzysz swojego malucha lub przedszkolaka, pamiętaj, że jesteś pierwszym i najlepszym modelem odpowiedniego zachowania twojego malucha. Klanie, uderzanie, bicie rodzica dlatego prawdopodobnie doprowadzi dziecko nie do mniej agresywnego zachowania, ale do większego. Jeśli zamiast tego zademonstrujesz dobroć wobec jakiejkolwiek ofiary nieodpowiedniego zachowania dziecka i stanowczą niezgodę wobec twojego dziecka, to to, co twoje dziecko ostatecznie znaśladuje (choć z pewnością nie od razu).

Amerykańska Akademia Pediatrii przeciwia się wszelkim formom kary cielesnej. Zbyt często kara cielesna jest stosowana bezwzględnie i arbitralnie. Klanie – a tym bardziej policzek – najczęściej zdarza się spontanicznie, a nie po minucie lub dwóch rozważenia. I ponieważ obie są często administrowane w gniewie, klanie i policzek zbyt łatwo przekraczają granicę do kary fizycznej. Z tych powodów nie możemy zalecać kary cielesnej jako środka dyscyplinarnego.