Dyscyplinowanie malucha: Hamuj agresję
Dyscyplinowanie malucha: Hamuj agresję
Przemoc twojego malucha zawsze wymaga natychmiastowej reakcji. Nigdy nie ignoruj aktów agresji ze strony twojego malucha (ani innych maluchów, którzy mogły przyjść na zabawę). Przemocy nie można pogodzić. Jeśli to zignorujesz, twoje dziecko pomyśli, że to w porządku. Więc reaguj szybko i jasno na uderzanie, kopanie, drapanie, ciągnięcie za włosy, dranie, pychanie, gryzienie i rzucanie rzeczy.
Kiedykolwiek twój maluch zrani inne dziecko, idź do poszkodowanego dziecka i oferuj pocieszenie jako pierwsze, nawet zanim zdyscyplinujesz swoje dziecko. Korygowanie przemocy to nie tylko kwestia dyscyplinowania twojego dziecka i nauczania go dobra od złego. To też okazja do modelowania empatii, troski i współczucia wobec innych. Więc upewnij się, że twój maluch widzi, jak oferujesz pocieszenie ofierze. Z czasem zacznie naśladować twoje zachowanie.
Kiedy oferujesz pocieszenie zranionemu dziecku, jasno powiedz swojemu maluchu, że ranić inną osobę nie jest dozwolone. Pokaż dziecku ślady po zębach lub drapanie lub siniaki na dziecku, które stało się ofiarą. Wskazuj na łzy poszkodowanego dziecka i powiedz swojemu maluchowi, co oznaczają: że twoje dziecko zraniło drugie. Na koniec, zakaz konkretnego agresywnego zachowania twojego dziecka: „Nie gryziesz – nigdy!” albo „Uderzanie nigdy nie jest dozwolone!”
Skupiając początkową uwagę na poszkodowanym dziecku, nie pozwól, by zbyt dużo czasu upłynęło przed zdyscyplinowaniem twojego dziecka. Przerwa powinna być automatyczna w przypadkach agresywnego zachowania. Ale jeśli zwlekniesz zbyt długo przed rozpoczęciem przerwy, twój maluch będzie miał trudności z połączeniem nieakceptowalnego zachowania z karą.
W drugiej połowie trzeciego roku życia, lub wcześniej, jeśli twoje dziecko wydaje się gotowe, możesz być w stanie zaangażować malucha w opiekę nad jej ofiarą. Przed lub po przerwie, twoje dziecko musi powiedzieć drugiemu maluchowi: „Przepraszam”. Zachęcaj dziecko do oferowania pocieszenia: może przez pocałunek zranionego miejsca lub przyniesienie plastra.
Nawet jeśli twoje dziecko może nie zrozumieć każdego słowa, które mówisz, będzie wiedziała z twojego tonu i wyrazu twarzy, że nie powinna była robić tego, co zrobiła. Mów ostro i stanowczo, ale staraj się unikać krzyku, który tylko przeraży twoje dziecko (i też może przerazić poszkodowane dziecko, które starasz się pocieszyć). Gdy zaczynasz krzyczeć na dziecko, jej emocjonalna reakcja na twój gniew najprawdopodobniej zablokuje jakąkolwiek inną wiadomość, którą chcesz przekazać.
Jeśli dziecko gryzie, uderza lub kopie ciebie, podczas gdy ją dyscyplinujesz, posadź ją na krześle przerwy natychmiast, delikatnie i stanowczo. (Niezależnie od tego, jak bardzo jesteś skuszony, nie rzucaj jej na krzesło.) Powiedz: „Nie kopiesz!” i rozpocznij przerwę natychmiast. Jeśli musisz panować nad swoim gniewem, zanim będziesz w stanie sprawiedliwie poradzić sobie z nieodpowiednim zachowaniem dziecka, to odejdź na minutę lub dwie.
Previous:Zasady domowe i twój czterolatek
Next:Klaść czy nie klaść?
-
Wspieraj koordynację Umiejętność układania klocków na sobie świadczy o tym, że ciało i mózg malucha współpracują. Wymaga to koordynacji oko-ręka, kontroli motoryki precyzyjnej oraz zrozumienia przyczyny i skutku. Wyznacz miejsce do budowania i zaopat -
Jedna z czytelniczek opowiedziała mi o tych lalkach porodowych i nigdy o nich nie słyszałam. Wydaje się, że są one tworzone, by pomóc dzieciom (lub niepozornym dorosłym) zrozumieć, jak dzieci przychodzą na świat. Część mnie „to rozumie”, ale druga cz -
Otrzymałam mnóstwo e-maili od kobiet mówiących, że czują się przytłoczone macierzyństwem. Nie w niebezpieczny sposób, tylko w ten „mama winy: całkowicie zajebałam i nie wiem, jak mam to wszystko ogarnąć” sposób. Na to mówię: nie powinnaś Pomyśl o tym
