• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Jak leczyć przeładowanie gniewem u dzieci

Przeładowanie gniewem to problem wykraczający poza okazjonalny wybuch gniewu. Dzieci z tym problemem błyskawicznie reagują intensywnym gniewem, pisze psycholog kliniczny David Gottlieb w „Anger Overload in Children”. Leczenie zazwyczaj obejmuje interwencję profesjonalną, ale terapia nie dotyczy tylko dziecka. Ty też musisz w niej uczestniczyć i uczyć się strategii behawioralnych do domu. Rozpoznając znaki nadchodzącego ataku, używając werbalnych impulsów i oferując alternatywne zachowania, możesz pomóc dziecku kontrolować gniew.

Rozpraszanie dziecka

Znając zachowania przy przeładowaniu gniewem, możesz zidentyfikować sygnały przed wybuchem. Gdy napięcie rośnie, możesz rozpraszać dziecko. Nawet jeśli budowa trwa minuty, natychmiastowe wstawanie z alternatywną aktywnością może dusić gniew zanim wybuchnie. Wybór aktywnego rozproszenia, np. granie w piłkę na dworze lub tańce do muzyki, przekierowuje narastający gniew w zdrowszy, społecznie akceptowalny ventyl.

Pozytywne wzmocnienie

Leczenie dziecka z przeładowaniem gniewem to nie tylko czekanie na zapaść. Stosowanie pozytywnego wzmocnienia, gdy dziecko pokazuje samokontrolę lub zatrzymuje wybuch zanim nastąpi, może przerwać cykl. Możesz pochwalić werbalnie, używając konkretnych stwierdzeń: „Podoba mi się, jak zatrzymałaś się i wzięłaś oddech zamiast krzyczeć. To dało ci czas na pomyślenie, co zrobisz dalej”.

Przykłady gniewu

Możliwe, że dziecko nie realizuje, jak silny ma gniew i jak wpływa na innych. Pokazanie przykładu przeładowania gniewu pomaga zidentyfikować własne uczucia i zrozumieć konsekwencje. Możesz też pokazać przykłady pozytywnych lub społecznie akceptowanych zachowań. Np. oglądanie filmu z postacią skrajnie złością otwiera drzwi do rozmowy o problemach dziecka.

Dawanie słów dziecku

Niektóre dzieci z przeładowaniem gniewem potrzebują dorosłego, by dostarczyć słowa niezbędne do wyrażenia silnych emocji. Daj dziecku zwrot lub zdanie do użycia w stresujących sytuacjach. Np. jeśli dziecko wpadnie w furię przy każdym błędzie w matematyce, nieudanej bramce w piłce lub zapomnieniu słówka, naucz sposobu na powiedzenie, co czuje. To alternatywa werbalna może zatrzymać utratę kontroli i pomóc zrozumieć, że gniew jest fehl am Platz. Możecie razem rozwijać te zwroty: „Postarałem się jak najlepiej”, „Potrafię się kontrolować”.

Stosowanie odpowiednich konsekwencji

Gdy techniki rozpraszania lub chwały nie działają, wchodzą konsekwencje. Jeśli dziecko nie potrafi się kontrolować i ignoruje twoje słowa, możesz dać jasną konsekwencję. Dopasuj ją do wieku i wykroczenia. Np. powiedz 10-latkowi, że jeśli zignoruje propozycje alternatyw i kontynuuje wybuch, straci czas na TV.