• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Pomysły na dyscyplinę dla upartego 4-latka

Przejście z lat malucha do wczesnego dzieciństwa może być frustrujące dla rodziców z powodu wzmożonej skłonności dziecka do wybuchów. Według Centrum Doskonalości w Rozwoju Wczesnodziecięcym, 4-latki wrodzenie skłonne do używania hysterii i przemocy fizycznej wobec rodziców i rodzeństwa jako metody radzenia sobie z problemami i negatywnymi emocjami. Rodzice nie tylko powinni o tym wiedzieć, ale być przygotowani z zestawem narzędzi dyscyplinarnych na takie działania.

Kontrola środowiska

• 4-latki są podatne na rozpraszanie. Czasami emocja przejmuje kontrolę, prowadząc do nieodpowiednich czynów. Ale ta emocja zazwyczaj ma źródło, zazwyczaj wynikające ze środowiska. Dziecko ignorujące wezwanie rodziców do drzemki, bo ogląda TV, może niechcący się buntować, bo jest zbyt zaangażowana w program. Wyłączenie telewizora to forma kontroli środowiska – usuwasz bodziec powodujący bunt.

Ograniczenie uprawnień

• W wieku 4 lat dzieci uczą się wolności, w większości pochodzącej od rodzicielskich uprawnień. Dziewczyna bawiąca się zabawkami po kolacji robi to, bo rodzice na to pozwalają. Ale może nie chcieć odkładać zabawek na czas snu. Według psychologa Johna Gottmana i współautorów „Raising an Emotionally Intelligent Child”, zalecaną praktyką jest dyscyplina pokazująca dysaprobatę rodziców nadużywania uprawnień poprzez ich odbieranie. Np. rodzic może odebrać synowi prawo do gier wideo na dzień, jeśli nie odłoży padu po prośbie.

Systemy ostrzeżeń

• Rozwój systemu ostrzeżeń działa dobrze z młodszymi dziećmi. System ostrzeżeń to werbalny system mówiący dzieciom, że zachowują się nieodpowiednio, ale w sposób dający im szansę na poprawę przed dyscypliną. Np. możesz wymyślić system „światłofora”, w którym mówisz „żółte światło”, gdy dziecko robi coś nie tak. Dajesz mu czas na poprawę przed powiedzeniem „czerwone światło”, co oznacza interwencję i konsekwencję.

Ignorowanie

• Niektóre akty buntu napędzane są pragnieniem uwagi. Kontrintuicyjna, ale czasem użyteczna metoda dyscypliny upartego 4-latka to ignorowanie prób przyciągnięcia uwagi. Stosuj ignorowanie tylko gdy niegrzeczność nie jest niebezpieczna, ciężka ani utrudniająca – np. dziecko chowa własne rękawiczki, gdy kazujesz je założyć. Wtedy zamiast kary za bunt, po prostu udajesz niewiedzę: „No to szukaj dalej. Jeśli nie znajdziesz, pójdziemy bez nich. Będziesz musiał trzymać ręce w kieszeniach, by nie zmarznąć”.