Jak uczyć dzieci nie krzywdzić innych słowami i czynami
Nauczanie dzieci, jak zachowywać się wobec innych, nie jest prostą sprawą – przeszkody takie jak różnice między światem dorosłych a światem dzieci mogą utrudniać postępy. Ale wiedza, kiedy i jak interweniować i rozwiązywać konflikty między dziećmi, może pomóc rozwinąć ich umiejętności społeczne – i zmniejszyć występowanie krzywdzących słów i czynów w domu, szkole i wszędzie tam, gdzie dziecko wchodzi w interakcje z innymi.
Instrukcje
- 1.
Zdecyduj, kiedy interweniować. Rozpoznawaj różnicę między dziecinym zachowaniem dla zabawy a tym wynikającym z antagonizmu. Według psychologa Haim Ginotta, autora „Between Parent and Child”, czasami dla dzieci nazwywanie po imionach to tylko sposób na pokazanie bliskości, np. drwienie z powodu sposobu, w jaki rówieśnik z południa mówi „y'all”. Zwracaj uwagę na intencję sprawcy i reakcję oraz uczucia ofiary. Interweniuj, gdy widzisz, że dziecko celowo chce zranić inne, np. gdy stale nazywa kogoś negatywnym przydomkiem. Dobieraj walki, by nie być nadgryzionym.
- 2.
Wykładaj o zachowaniu, nie o dziecku. Interweniuj, wyjaśniając, dlaczego dany rodzaj mowy lub czynów może krzywdzić, unikając „bierania stron” między dziećmi. Np. zamiast „Jesteś niegrzeczny”, powiedz: „Mówienie innym ‚zamknij się‘ to niegrzeczne”. W ten sposób uczysz właściwego zachowania, zamiast ciąć linię między „złym facetem” a „ofiara”.
- 3.
Umiarkuj konflikt. Zaproponuj alternatywne działania, które zastąpią krzywdzące słowa lub czyny. Angażuj dzieci w dyskusję grupową, jak rozwiązać podobny problem w przyszłości. Dla starszych dzieci możesz pozwolić im prowadzić dyskusję, bo ich poczucie dobra i zła i zdolność do twórczych alternatyw są silniejsze. Dla młodszych podawaj sugestie lub alternatywne, pozytywne rozwiązania.
- 4.
Poproś o podsumowanie. Wyciągnij odpowiedzi od wszystkich zaangażowanych dzieci, by upewnić się, że rozumieją, że zachowanie było nieodpowiednie i jak zachować się w przyszłości. Jak wskazuje książka Ginotty, dzieci mają inny styl myślenia i potrzebują przewodnictwa rodziców, by dojść do dojrzałych wniosków. Prośba o podsumowanie działa u starszych, u młodszych mogą być potrzebne pytania prowadzące.
-
Zauważ duże i małe sygnały Nauka toalety wymaga, by dziecko rozwinęło umiejętności fizyczne, poznawcze i emocjonalne. Fizyczne znaki gotowości to: suchość przez co najmniej dwie godziny, regularny rytm wypróżniania, umiejętność dotrącenia do toalety, -
Pokoje na studiachMuszę tu mieszkac?! Większość pokoi na studiach jest mała, ma ściany z bloków betonowych i wygląda jak cele policyjne – nie do końca to, co widziałeś w broszurze, prawda? Możesz być z tych ludzi, którym w ogóle nie zależy na wygląd -
Pochodząca z Midwest, teraz mieszkająca w Bay Area, Elaina to profesjonalna opiekunka dziecięca z ponad 10-letnim doświadczeniem. Szczególnie pasjonuje się opieką skupioną na rozwoju i wspólną opieką (shared childcare). Mieliśmy szansę porozmawiać z
