Wywiad z opiekunką: 5 pytań do Elaina

Pochodząca z Midwest, teraz mieszkająca w Bay Area, Elaina to profesjonalna opiekunka dziecięca z ponad 10-letnim doświadczeniem. Szczególnie pasjonuje się opieką skupioną na rozwoju i wspólną opieką (shared childcare).

Mieliśmy szansę porozmawiać z Elaina, by dowiedzieć się więcej o jej mądrości opiekuńczej i tym, co napędza ją do doskonalenia w pracy.

1. Jak weszłaś w opiekę?

Zaczęłam w 1996 r., lato przed liceum. Pierwsze zlecenia u sąsiadów – żyłam w dzielnicy rodzinnej, mamy prosiły mnie o 20 USD za pilnowanie dzieci, gdy robiły zakupy same. To kuliło się: w liceum rodzice z sąsiedztwa płacili mi za odbieranie dzieci ze szkoły i spacerowanie do domu – czasem ponad 10 dzieci naraz!

W początkach lat 2000 pracowałam jako sekretarka w kancelarii prawnej. Pewnego dnia posłano mnie do domu właściciela po dokumenty – zauważyłam, że jego żona prowadzi opiekę domową. Zrozumiałam, że to lepsze dopasowanie dla mnie niż biuro, więc zacząłam u niej pracować. To był moment, gdy naprawdę weszłam w profesjonalną opiekę jako niania.

2. Dlaczego kochasz opiekę nad dziećmi?

Jako dziecko myślałam, że nie jestem mądra. Nie radziłam sobie z matmą i naukami ścisłymi – tak cenionymi w naszej ekonomii technologicznej. Zajęło mi dużo czasu zrozumienie, że istnieje wiele sposobów bycia inteligentnym i że łatwiej wybitnie się w tym, co się kocha. Używam doświadczeń moich trudności w tradycyjnej edukacji, by tworzyć lepsze doświadczenia uczenia się dla dzieci w mojej opiece. Skupiam się na aktywnościach uczących przez siły dziecka i staram się odpowiadać na ich ewoluujące potrzeby, by wspierać growth mindset i budować odporność. Kocham dawać dzieciom celowe szansy na konstruowanie wiedzy poza konwencjonalną szkołą.

3. Wspomniałaś o budowaniu zaufania z rodzinami. Jak Ci to wychodzi?

Ludzie myślą, że rodzice mają całą moc. Uważam to za wadę w branży opiekuńczej, konkretnie dla opiekunów. Traktuję swoją pracę jako prawdziwą pracę – nie taką, gdzie siedzę na kanapie i jem chipsy.

Ok. 10 lat temu usiadłam i stworzyłam listę pytań do rodziców na rozmowę rekrutacyjną. Używam jej z każdą nową rodziną. Stworzyłam też ankietę na swojej stronie, którą proszę rodziców wypełnić zanim umówimy się na rozmowę. Ankieta pyta o rodzinę, harmonogram, idealne wymagania i inne tematy, które uważam za cenne, by upewnić się, że będziemy dobrze współpracować.

Traktujem siebie jako produkt, który sprzedaję rodzicom: obaj moi rodzice byli stanowczymi, pracowitymi przedsiębiorcami – miałam świetne modele. Proszę o feedback i recenzje, by rozważyć, co mogę zaoferować i jak najlepiej służyć społecznościom, w których pracuję. To pomaga, bo większość rodziców widzi we mnie profesjonalistkę i traktuje mnie z szacunkiem. To buduje lepszą relację pracodawca-pracownik i bardziej satysfakcjonujące środowisko pracy. Gdy czuję, że moje rodziny mnie cenią, robię wszystko, by być dla nich dostępna i ugodowa!

4. Jaki moment zwrotny w karierze zapadł Ci w pamięć?

Opuściłam wspaniałe przedszkole po śmierci mamy i wróciłam do nianowania. Po kilku latach matka rodziny przepisała nasz kontrakt bez mojej ani męża konsultacji. Gdy w końcu przeczytałam, odmówiłam podpisania – były rzeczy, których nie robię. Np. contract wymieniał prace domowe, a ja zawsze jasno: nie robię „zarządzania domostwem” ani sprzątania. Pomyślałam: „To w pełni mnie wykorzystuje, muszę odejść TERAZ”. Więc odejdziałam. Były konsekwencje zawodowe i niepewność przyszłości, ale wzięłam władzę, by zdecydować, że jestem w środowisku szkodliwym dla mojego dobra osobistego i zawodowego.

Nianie – nie musicie zostać w środowisku, które nie szanuje Was. Nie możecie pozwolić na bycie niewidzialnymi. Wszyscy mówią: bądźcie szanujący wobec rodzin i wrażliwi na ich potrzeby: my musimy okazać tę samą uprzejmość i szacunek sobie. Nic złego w szukaniu rodziny/przedszkola, gdzie czujesz się ceniona, Twoja oddaność jest doceniana i jesteś traktowana z godnością. Jesteśmy częścią gospodarki. Musimy nauczyć się traktować siebie tak, jak uczymy dzieci traktować innych. Ze szacunkiem, kompromisem i uwzględnieniem.

5. Jak chciałabyś, by wyglądała Twoja kariery opiekuńcza w przyszłości?

Chcę stworzyć bezpieczne miejsce dla dzieci i rodzin. Dążę do posiadania domu. Wt–czw: część etatowa opieka dla 3–4 dzieci. Raz w miesiącu w piątek: otwieram placówkę dla rodziców chcących playdate’y, jogę rodzinną, wycieczki, muzykę. Ostatecznie: przestrzeń dla rodziców (szczególnie samotnych, o niskich dochodach, rodziców kolorowych) na rozmowy o domowym nauczaniu, funduszach na studia, zdrowiu, finansach, stylu życia, społeczności. Chcę też, by mój dom był miejscem, gdzie inne nianie mogą przygotowywać materiały – wolontariat w Peggy Notebaert uzależnił mnie od systemów Ellison die cut! Chcę prosty zestaw i pokój jako „bibliotekę zabawek”. Już pracuję nad zestawami! Jeśli zaoszczędzę na dom w kilku latach – następny krok: licencja, granty, pożyczki na małą firmę.

Więcej Wywiadów z Opiekunami

PRZECZYTAJ: Historia Uchechukwu

PRZECZYTAJ: Historia Yoselin

Previous:

Next: