Jak pomóc dziecku, które jest ofiarą przymusowania – 10 strategii

Dziecko ofiarą przymusowania to ogromny stres: cofanie się, odmowa idowania do szkoły. Przymusowanie niszczy emocjonalnie. To nie drąganie – to stały, krzywdzący terror: psychiczny, werbalny, fizyczny.

Rozmowa z dzieckiem

  1. Naucz zgłaszania. „Jeśli jesteś ofiarą – powiedz dorosłemu. Jeśli widzisz – zgłoś”. Dziecko, które się wyznało – jest odważne. Starsze rodzeństwo może opowiedzieć swoje doświadczenia – młodsze częściej posłucha brata/siostry.
  2. Zasada „Mów, idź, donoś” (WebMD). Jeśli bezpiecznie: patrz w oczy, powiedz: „Nie boję się cię”. Nie uciekaj. Idź. Potem powiedz dorosłemu.
  3. Cyberprzymusowanie – nie odpowiadaj. Pokaż wiadomość dorosłemu, zablokuj nadawcę.
  4. Wyjaśnij przymusowanie emocjonalne/społeczne. Wykluczanie – bolesne. Dziewczyny częściej. Plotki, „wsadzanie noża w plecy”. Omów reakcje: humor jako asertywność. Wymyśl kreatywne odpowiedzi, by agresor nie dostał satysfakcji.
  5. Odradzaj walkę. Eskalacja niebezpieczeństwa. Ucz uciekania (KidsHealth).

Dodatkowe strategie

  1. System „kumpla”. Zostań z przyjacielem – nigdy nie będziesz sam z agresorem. Unikaj go. Bądź kumplem dla innej ofiary.
  2. Nie daj się sprowokować do złości. To cel agresora. Spokój i brak płaczu = wygrana.
  3. Triki uspokajające. Liczenie do 10, głębokie oddechy. „Poker face” do momentu bezpieczeństwa.
  4. Ucieczka ≠ fejtność. Ignoruj, trzymaj się wyprostowo, odejdź. Jeśli naciska – twierdzo: „Przestań”. Potem ignoruj. Udawaj SMS/rozmowę telefonem. Wyglądaj na nieinteresowanego.
  5. Usuń motywację. Agresor chce Twój telefon? Nie przynoś go do szkoły / nie pokazuj.

Previous:

Next: