Rozwój psychologiczny we wczesnym dzieciństwie

W wieku 2–7 lat dzieci przeżywają gwałtowny wzrost fizyczny. Jednocześnie rozwijają się psychicznie i emocjonalnie, poznając świat. Badacze opracowali teorie opisujące fazy rozwoju psychologicznego w latach wczesnego dzieciństwa.

Etapy rozwoju poznawczego

Jean Piaget, badacz rozwoju dziecka, stworzył teorię etapów rozwoju intelektualnego. Wskazał, że dzieci przechodzą przez cztery etapy. W wieku 2–7 lat znajdują się w estadio preoperacyjnym. Cechuje je myślenie egocentryczne, używanie języka do wyrażania potrzeb i pragnień oraz symboli do reprezentowania przedmiotów, wedle Uniwersytetu Hawaj.

8 etapów rozwoju

Erik Erikson, psycholog, zaproponował 8 etapów rozwoju w 1956 r., wedle Instytutu Rozwoju Dziecka. Teoretyzował, że każdy etap to emocjonalny kryzys, który musi zostać rozwiązany, zanim przejdzie się do następnego. Wiek 2–4 lata: autonomia vs wstyd. Dzieci, które to pokonują, zyskują pewność siebie i dumę z nowych umiejętności. Wiek 3–5 lat: inicjatywa vs poczucie winy. Dzieci uczą się współpracy i rozwijają wyobraźnię w aktywnej zabawie. Następny etap: pracowitość vs poczucie niższości. W tym okresie dzieci uczą się samodyscypliny i nawigowania w formalnych strukturach społecznych, ucząc się w szkole.

Teoria kulturowo-historyczna

Lew Wygocki, rosyjski teoretyk, nie zgadzał się z psychologami wierzącymi, że dzieci rozwijają się poznawczo bez wpływu innych. Uważał, że rozwój psychologiczny dziecka wynika z interakcji społecznych. Uczą się umiejętności społecznych, wiedzy i zachowań w relacjach z rodziną, nauczycielami i rówieśnikami.

Teoria environmentalistyczna

B.F. Skinner, John Watson i Albert Bandura wierzyli, że rozwój to wynik reakcji dziecka na środowisko. W teorii environmentalistycznej psychiczny wzrost dziecka opiera się na jego odpowiedziach na czynniki pozytywne i negatywne w otoczeniu, wedle Północno-Centralnego Regionalnego Laboratorium Edukacyjnego.

Sekwencyjny wzrost

Dzieci są unikalne i rozwijają się w swoim tempie, wedle Reach Out Michigan. Jednak umiejętności psychospołeczne nabiera się w kolejności sekwencyjnej. Wiek 2–3,5 roku: szybkie nabywanie języka, dużo energii, poczucie niezależności przy wciąż obecnej zależności od opiekunów. Wiek 3,5–5 lat: dzielenie się, na zmianę, nauka współpracy, eksperymenty z wczesną literackością i pojęciami druku. Wiek 5–8 lat: większa pewność umiejętności, większa współpraca w zabawie.

Previous:

Next: