• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Nadmierna śmieszkowość u dzieci – przyczyny i radzenie sobie

Każde dziecko ma swoją śmiało stronę, ale czasami śmieszkowość może wydawać się nadmierna lub nieuzasadniona. Choć nasz instynkt jako dorosłych może sugerować karanie lub szczępanie dzieci za nadmierną śmieszkowość, lepszym wyborem jest ustalenie przyczyny takiego zachowania.

Poszukiwanie uwagi

Według Lucy Daniels Center, dostawcy usług zdrowia psychicznego dla dzieci, badania sugerują, że dzieci są świadome i szukają ilości uwagi, jaką uważają za konieczną do rozwoju. Z różnych przyczyn dorośli nie dają dzieciom uwagi, której pragną. W rezultacie niektóre dzieci uciekają w nadmierną śmieszkowość, by przyciągnąć uwagę rodziców, nauczycieli i opiekunów. Nawet jeśli uzyskiwana uwaga jest negatywna, dzieci wykazujące to zachowanie zaspokajają swoją potrzebę. Jeśli nadmierna śmieszkowość jako zachowanie poszukujące uwagi utrudnia się, dorośli powinni przeanalizować swoje interakcje z dzieckiem i spróbować zaspokoić jego potrzebę bycia zauważonym.

Lęk

Niektóre dzieci wykazują nadmierną śmieszkowość jako próbę radzenia sobie z lękiem. Zwłaszcza lęk związany z przebywaniem w szkole lub żłobku może sprawiać, że dzieci zachowują się śmieszkowo w takich sytuacjach. Jeśli lęk szkolny pozostanie nierozpoznany i nierozwiązany, nadmierna śmieszliwość może nasilić się i zamienić w zachowanie zakłócające, prowadzące do kłopotów. W przypadkach lęku szkolnego nadmierna śmieszliwość może towarzyszyć zachowaniom takim jak drżenie, nerwowe ruchy, szybkie mówienie i unikanie kontaktu wzrokowego. Dorośli powinni szukać tych objawów i pomagać lękowym dzieciom, akceptując i potwierdzając ich strachy poprzez empatyczne słuchanie.

Nadpobudliwość

Dzieci z deficytem uwagi mogą wydawać się nadmiernie śmieszki, często w nieodpowiednich miejscach i sytuacjach. Gdy na dzieci z deficytami uwagi nakłada się duże wymagania skupienia, często czują się przytłoczone, gdy ich mózgi przechodzą w tryb nadpobudliwości. Nadmierna śmieszliwość może być skutkiem tego wzrostu aktywności mózgu, zwłaszcza w głośnych, zatłoczonych miejscach jak sklepy. Nadpobudliwe dzieci wykazują też nadmierną śmieszliwość w szkole w wyniku oczekiwania długiego skupienia.

Choroba afektywna dwubiegunowa

Normalne jest, by dzieci miały zmienne nastroje, ale skrajne w obie strony mogą oznaczać stan medyczny. Nadmierna śmieszliwość przez dłuższy czas, połączona z dramatycznymi wahami nastroju, może być wskaźnikiem choroby afektywnej dwubiegunowej u dzieci. Dzieci z tą chorobą często wykazują skrajne zmiany poziomu energii, zachowania i nastroju, które zaczynają utrudniać codzienne życie. Jeśli rodzice lub opiekunowie zauważą nadmierną śmieszliwość, taką jak hysteryczny śmiech lub zaraźliwa radość bez wyraźnej przyczyny, połączoną z częstym płaczem, szybkim mówieniem i zmianami nawyków (przesypianie, najedzenie), powinni skonsultować się z lekarzem.