Jak radzić sobie z dzieckiem o trudnym charakterze

Nawet najszczęśliwsze dzieci mają momenty złego humoru. Wybuchy: od głośnych hysterii po milczącą igrankę, a nawet uderzenia, drapanie, gryzienie. Reakcja na pojedyncze incydenty różni się od pracy z dzieckiem, które stale wykazuje złość. Jeśli Twoje dziecko należy do drugiej grupy – pracuj nad postawą i wyglądem na świat.

Instrukcje – krok po kroku

  1. Zlokalizuj przyczynę. Złość może oznaczać: przemoc/zaniedbanie/opuszczenie w przeszłości, zły wzorzec u dorosłych, nadmierne czerstnienie, głód/pragnienie, przepracowanie. Notuj każdy wybuch z kontekstem.
  2. Podjąj działanie. Gdy znasz przyczynę – działaj. Złe zachowanie to odpowiedź na jedną z przyczyn. Pokazanie, że dorosły wkracza z pomocą, daje dziecku bezpieczeństwo i relaks.
  3. Bądź modelem dobrego zachowania. Optymizm, elastyczność, chłodna głowa – dziecko uczy się na przykładzie. Wskazuj momenty, gdy Ty mógłbyś wybuchnąć, a nie zrobiłeś.
  4. Porozmawiaj. Wybierz moment relaksu: „Czy wiesz, co cię tak drażni?”. Jeśli za młode na słowa – „terapia zabawą”: zabawki, scenka gniewu w życiu. Dziecko może nieświadomie zdradzić przyczynę.
  5. Daj narzędzia (wskazówki). Jak reagować w stresie? Rozpoznawanie wzrostu gniewu: wyjście z sytuacji, miejsce spokoju, sztuka, samo-rozmowa uspokajająca, odliczanie do 10 z głębokim oddechem.
  6. Trwaj w tym. Zmiana postawy to proces. Konsekwencja = klucz.