Techniki samo-uspokajania dla dzieci

Dzieci są tak samo wrażliwe na stres i lęk jak dorośli. Gdy nie potrafią radzić sobie z negatywnymi emocjami, behawior eskaluje do hysteryk, strachów, niepokoju. Naucząc samoregulacji, dajesz dziecku narzędzie do kontroli nad sobą i relaksu. Najlepszy moment na wprowadzenie technik: gdy dziecko nie jest zestresowane (ConnectAbility).

Ćwiczenia oddechowe

Oddech brzuszny: wdech nosem (brzuch się podnosi), wydech ustami (brzuch opada). Tlenowanie i usuwanie CO2 obniża ciśnienie i tętno (Harvard Medical School). Dla małych: dmuchanie w kolorowy wiatraczek (by się kręcił powoli) lub duże bąbelki. Dla starszych: dmuchanie na wyimaginowane świeczki na torcie lub nadmuchiwanie balonu (ręce jako balon). Jeśli żuje gumę – bąbelki jak największe, by nie pękały.

Relaksacja mięśniowa (progresywna)

Lęk sprowadza krew nasyconą tlenem do dużych grup mięśniowych – napięcie (Uniwersytet Teksasu). Progresywna relaksacja to zwalnia. Młodsze dziecko: ciągnie barki do uszu (5 s) – puszcza. Ściska piłeczkę w każdej dłoni (5 s) – puszcza. Skręca palcami u stóp (5 s) – puszcza. Starsze: dodatkowo bicepsy, brzuch, uda, łydki. Każda grupa 5 powtórzeń.

Wizualizacja i medytacja

Uczą uspokajania ciała i umysłu, samokontroli (Gayle Peterson). Najlepiej w ciszy, komfortowo. Dziecko zamyka oczy, Ty prowadzisz cichym głosem. Młodsze: wyobrażaj bąbelki, do których wkładasz złe emocje – one uciekają w powietrzu. Starsze (Danny Dreyer, „Real Simple”): kula śnieżna – płatki śniegu to negatywne emocje. Medytując, widzi, jak opadają na dno. Potem skupia się na oddechu lub uczuciu rąk.

Słuchanie muzyki

Spokojna muzyka obniża hormony stresu, ciśnienie, tętno (PsychCentral). Młodsze: kolysanki w słuchawkach. Starsze: playlistę relaksacyjną (spa) na odtwarzaczu. Lub gra na cichym instrumencie: deszczowiec, cymbały, tybetańska miska śpiewająca.

Previous:

Next: