Pomoc dziecku z autyzmem w radzeniu sobie z nerwowym ruszaniem (fidgeting)

Autyzm ma wiele objawów. Jednym z nich może być nerwowe ruszanie (fidgeting) – powtarzalne ruchy rąk i nóg wynikające z lęku. Dzieci, które się ruszają, mogą być posmiewane lub wykluczane przez rówieśników, dlatego możecie chcieć pracować z dzieckiem nad zmniejszeniem tego zachowania w codziennym życiu.

Zrozumienie fidgetingu jako objawu autyzmu

Poświęcie czasu na zrozumienie objawów autyzmu. Jeśli Wasze dziecko ma autyzm, jego fidgeting może drażnić innych, np. nauczyciela lub kolegów. To może utrudnić nawiązywanie przyjaźni, zwłaszcza jeśli dziecko nie rozumie własnego zachowania. Jako rodzic ważne jest, by zrozumieć: dziecko nie rusza się, by celowo drażnić, ale to objaw autyzmu. Prawdopodobnie robi to z lęku, a karanie może tylko pogorszyć lęk. Bądźcie adwokatem dziecka przed rodziną, przyjaciółmi i nauczycielami, by zrozumieli to zachowanie.

Rozmowa z dzieckiem o fidgetingu

Porozmawiajcie z dzieckiem o jego nerwowym ruszaniu, bez oskarżania ani kary. Dziecko może nie zdawać sobie sprawy, że jego zachowanie rozprasza lub irytuje innych. Wyjaśnijcie, co znaczy „fidgeting” i pokazujcie przykłady: bębnienie palcami, stukanie ołówkiem, stukanie nogami. Używajcie konkretnego języka, unikajcie metafór i przesad – to może być trudne do zrozumienia dla dziecka z autyzmem.

Konstruktywne alternatywy dla rozpraszającego fidgetingu

Zbierzcie zasoby ze sklepów i katalogów ze sprzętem dla dzieci ze specjalnymi potrzebami. Wielu rodziców i nauczycieli odnotowuje sukcesy stosując „fidgety” w klasie – ciche manipulatywki lub małe zabawki, z którymi dzieci mogą manipulować, gdy są zestresowane, bez hałasu i zakłócania innych. Inni odkrywają, że lęk u dzieci z autyzmem można częściowo złagodzić za pomocą ciężkiego kocu lub kamizelki podczas lekcji. Jeśli fidgeting dziecka staje się rozpraszający w domu lub szkole, jedna z tych opcji może pomóc zminimalizować problemy i zapewnić ciche ruszanie bez drażnienia rodzeństwa lub kolegów.

Praca z dzieckiem nad modyfikacją zachowania

Choć fidgeting jest objawem autyzmu i sam w sobie nie jest problemem, jego wpływ na interakcje społeczne może być trudny dla dziecka. Możecie wymyślić specjalne hasło w rodzinie, gdy fidgeting staje się nadmierny. Możecie też rozwijać metody minimalizowania zachowania w domu, w bezpiecznym środowisku. Gdy to opanuje, możecie zachęcić do ćwiczenia w szkole.

Poszukiwanie pomocy profesjonalnej

Jeśli dziecko doświadcza ciężkich objawów autyzmu i jest nieszczęśliwe lub niezadowolone, rozważcie pomoc profesjonalną. Leki lub terapia mogą pomóc zminimalizować objawy i cieszyć się szczęśliwszym, bardziej produktywnym życiem.

Previous:

Next: