Jak sprawić, by dziecko zachowywało się poprawnie w kościele

Prawdziwym testem zachowania dziecka jest nawa kościelna – siedzenie nieruchomo, cicho i pogodziście przez długi czas to wyzwanie dla małych. Dziecko może nie rozumieć większości kazania, co sprawia, że kościół jest mniej ciekawy. Rodzice martwią się zachowaniem w ławkach – każdy piszczyk czy uderzenie przyciąga oceny innych wiernych. Z trochą praktyki i kierunku dziecko poprawi zachowanie, byście mogli modlić się jako rodzina.

Potrzebne rzeczy

  • Torebka
  • Notes
  • Kredki
  • Długopis
  • Przekąski
  • Biblia
  • Kocyk
  • Pluszak

Instrukcje

  1. Oceń ofertę kościoła – wybierz najlepszą msze, jeśli jest wybór. Poszukaj mszy luźniejszej, rodzinnej. Jeśli wszystkie te same – wybierz godzinę pasującą do nastroju dziecka. Jeśli jest drażliwe pod południe – idź na ranną.

  2. Spakuj torbę z przedmiotami pomagającymi skupieniu. Notes, kredki/długopisy do rysowania/pisania. Przekąski na wypadek głodu. Własna Biblia, jeśli chce. Ulubiony kocyk/pluszak – spokój i komfort.

  3. Ustal oczekiwania co do zachowania PRZED wyjściem z domu. Oczekiwania w kościele inne niż w sklepie. W sklepie: rozmawiasz, patrzysz, chodzisz. W kościele: siedzisz nieruchomo, cisza. Powiedz jasno, jak ma się zachowywać.

  4. Ustal sygnały przypominające o zachowaniu. Jeśli za głośno – palec na ustach. Jeśli ma usiąść – wskazuj na ławkę. Daj też dziecku sygnały: tajny znak na toaletę/złe samopoczucie. Komunikacja bez krzyków w nawie.

  5. Przyjdźcie wcześnie, by nie biec do miejsc. Spacer wokół budynku lub bieg po podwórku – spalenie energii.

  6. Zaspokoj podstawowe potrzeby przed wejściem. Toaleta, przełożenie pieluchy, picie, przekąska. Komfort = mniej narzekania.

  7. Usiądź w miejscu pasującym do temperamenti dziecka. Gdy głośno przy innych dzieciach – ciche miejsce u dorosłych. Gdy lepiej skupia blisko ołtarza – na froncie. Jeśli wielokrotne wyjścia – na końcu, przy boku.

  8. Angażuj dziecko w mszy maximalnie. Zachęcaj do śpiewu żałmów. Wskazuj słowa w Pisma, by śledził. Rozmawiaj po mszy, by zbudować zainteresowanie.

  9. Chwal za dobre zachowanie. Kciuk w górę, szeptana pochwała w trakcie. Po mszy konkretne: „Podoba mi się, jak wstawałeś i siadałeś z wszystkimi. Tak cicho byłeś. Dziękuję za super zachowanie”.

  10. Wyprowadź dziecko z nawy, jeśli zachowanie nieakceptowalne. Timeout na uspokojenie, by wrócić. Unikaj robienia z czasu poza nawią atrakcji – inaczej dziecko będzie prowokować, by wyjść.

Previous:

Next: