• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Dlaczego grupowanie dzieci według zdolności działa

Czas na czwartoklasistów w Washburn Elementary School, w Bloomington, Minnesota, na pracę z językiem angielskim. Po dyskusji w klasie o Chicken Sunday, książce promującej przyjaźnie wielokulturowe, Kim Avaloz, ich nauczycielka, kieruje 19 uczniów do jednego z pięciu przypisanych stanowisk pracy. Grupy są zorganizowane na podstawie testów standaryzowanych, a także nieformalnych ocen, i zaprojektowane tak, by zgromadzić dzieci pracujące na podobnych umiejętnościach. Niektórzy pogrążają się w powieściach w kąciku czytelniczym. Inni używają laptopa i słuchawek, by spróbować czytać razem z płynnym czytelnikiem. Inna grupa bierze się za pisanie. Avaloz łączy się z trzema grupami dziennie, rotując tak, by każdy uczeń otrzymał indywidualną uwagę. Używa tej samej techniki do matematyki. Grupy są elastyczne, więc dziecko może być w wolniejszej grupie przy ułamkach dziesiętnych i szybszej przy geometrii, i może zmieniać poziomy w ciągu roku.

• Pobierz ten do druku plan powrotu do szkoły!

Teraz, gdy Common Core – rygorystyczny zestaw wymaganych umiejętności dla uczniów w klasach K–12 – został wdrożony w 43 stanach, nauka naszych dzieci jest w krajowym świecie reflektorów. Ale zupełnie inna rozmowa dzieje się wśród administratorów, nauczycieli i badaczy edukacji: Jaki jest najskuteczniejszy sposób na zapewnienie dzieciom w szkole podstawowej indywidualnej uwagi?

• Kup przybory szkolne w Shop Parents!

Odpowiedzią, coraz częstszą, jest to, co zrobiła Avaloz: grupować dzieci według zdolności. Choć Departament Edukacji nie wydał oświadczenia politycznego o optymalnym podejściu do nauczania, raport z National Assessment of Educational Progress pokazuje, że większość nauczycieli dzieli swoje klasy według zdolności czytania i/lub matematyki. To ustawienie jest szczęśliwym medium między „śledzeniem” (popularną strategią przez większość XX wieku, która umieszczała uczniów w oddzielnych klasach na podstawie zdolności, co wciąż dzieje się w klasach 6–12) a uczyczeniem tej samej lekcji każdemu dziecku. Większość klas ma podgrupy tylko dla tych dwóch przedmiotów głównych, z uczniami uczonymi razem przy innych przedmiotach.

Lata badań przeprowadzonych przez Freiderica Morrisona, Ph.D., profesora edukacji w University of Michigan, w Ann Arbor, i Carola McDonalda Connora, Ph.D., profesora psychologii w Arizona State University w Tempe, wykazały, że uczniowie nauczani w małych grupach dopasowanych do ich poziomu czytania osiągnęli zyski w literacy, które były średnio o dwa miesiące wyższe rocznie niż dzieci nauczane podejściem całokształtowym dla całej klasy.

Większa inwestycja

Do zwolenników grup uczenia się należy Amanda Stanton-Geddes. Gdy jej pierworodek został umieszczony w wolniejszej grupie czytania w jego szkole podstawowej w Belmont, Kalifornia, zobaczyła natychmiastową korzyść. „Struktura i dodatkowe wsparcie dały mu szansę na rozwój umiejętności, i teraz nie jest już w tej grupie” – mówi.

Wyzwaniem z dostosowywaniem planu lekcji do wielu poziomów jest to, że wymaga to dodatkowej pracy dla nauczycieli. Avaloz mówi, że planowanie grup matematycznych i czytania w jej klasie zużywa cały przydzielony czas przygotowawczy w dzień szkolny oraz dodatkowe godziny w weekend. Mówi jednak, że inwestycja czasu jest warta, bo podejście sprawiło, by była bardziej skuteczną nauczycielką.

Nie wszyscy edukatorzy są na pokładzie, jednak. Ponadto grupowanie uczniów może powodować dodatkowy stres dla rodziców, którzy martwią się, słusznie czy nie, o tym, co poziom dziecka sugeruje o jej akademickiej przyszłości. „Sprawiło mi to niepokój, że moja córka pomyśli, że nie jest mądra” – mówi mama z Minneapolis, o umieszczaniu jej córki w wolniejszej trzecioklasowej grupie czytania. „Bałam się, że nauczyciele obniżą swoje oczekiwania co do tego, co może osiągnąć”. Gdy rozmowy z administratorami w szkole nie dały efektu, mama zapisała córkę na prywatne korepetycje. Prze piątej klasy jej dziecko awansowało do najlepszych grup czytania i matematyki.

Głównym zarzutem wobec grupowania jest to, że pozbawia uczniów szansy na uczenie się od tych, którzy rozwiązują problemy inaczej. Gdy są umieszczani razem, silniejsi uczniowie pomagają podciągnąć słabszych. W zamian są ekspozycjonowani na alternatywne sposoby myślenia o rzeczach. Umieszczenie w grupie „niskiej” może też uszkodzić samoocenę dziecka. „Kiedy wyciągasz dzieci, które zmagają się, tracisz iskierkę, która pojawia się, gdy łączysz ich z tymi, którzy to rozumieją” – mówi Linda Gojak, byłą prezydentę komunikacji dla National Council of Teachers of Mathematics, non-profitu z ponad 80 000 członkami.

Ważność umieszczania

Niektórzy administratorzy też martwią się, że w dzisiejszej hiperkonkurencyjnej kulturze rodzicielskiej, próba wpuszczenia dziecka do przyspieszonej grupy uczenia się stała się własnym rodzajem wyścigu zbrojeń – z potencjalnie negatywnymi konsekwencjami dla uczniów. „Nie każde dziecko może być w topie 10 proc. przez cały czas” – wskazuje Randi Weingarten, prezydent American Federation of Teachers. Mówi, że zamiast lobbyzowania, by ich dziecko trafiło do najwyższego poziomu, zaniepokojeni rodzice lepiej by zrobili, gdyby adwokowali dla grupy, która jest „właśnie odpowiednia” dla niego.

Decyzja o użyciu elastycznych grup uczenia się do czytania lub matematyki zazwyczaj dzieje się na poziomie dystryktu. Jednak metody nauczania różnią się od szkoły do szkoły, a nawet od klasy do klasy (w zależności od chęci nauczyciela do wdrożenia podgrup). Te różnice mogą mieć znaczący wpływ na edukację dziecka, w szkole podstawowej i dalej. Aby upewnić się, że edukacyjne potrzeby Twojego dziecka są spełnione, postępuj zgodnie z tą listą kontrolną.

Uzyskaj szczegóły od swojej szkoły

Porozmawiaj z nauczycielem swojego dziecka o tym, jak jest złożona klasa. Czy szkoła wspiera dzieci o różnych zdolnościach, i jakie kryteria są używane do ich określenia? Jeśli grupy są ustalone na cały rok, to może być czerwoną flagą, że program wklepuje dzieci w szablony zamiast pozwalać im rosnąć.

Przyjmij perspektywę „Mocne i słabe strony”

Twoje dziecko prawdopodobnie będzie zręczne w niektórych umiejętnościach i zmagać się z innymi. „Często uczeń uczy się najwięcej w klasie, w której się zmaga, a nie w tej, w której naturalnie się wyznacza” – mówi Weingarten.

Pomóż dziecku zaakceptować swój poziom

Nawet jeśli Twoja szkoła stara się zamaskować fakt, że grupy uczenia się są związane z osiągnięciami, dzieci zazwyczaj dokładnie wiedzą, gdzie stoją. Jeśli Twoje dziecko pyta o swój poziom, odpowiedz w tych liniach: „Ta grupa pracuje w tempie, którego Twoja nauczycielka myśli, że będzie dobrze dla Ciebie”. Niezależnie od tego, do której grupy jest przydzielony, szukaj znaków postępu – i chwal, gdy je zobaczysz. Chyba że nauczyciel Twojego dziecka to zaleca, wstrzymaj się z korepetycjami. „Pchanie ucznia do zaawansowanej matematyki, zanim jest gotowy rozwojowo, może się odwrócić” – mówi Gojak. „Małe dzieci muszą opanowywać umiejętności we własnym tempie i często dopiero w szkole średniej przychodzą do siebie akademicko”.

Przeanalizuj dane

Jeśli wierzysz, że Twoje dziecko nie zostało umieszczone w odpowiedniej grupie, spotkaj się z nauczycielem, by omówić swoje obawy. Eksperci mówią, że zakres ocen powinien być użyty do oceny poziomów uczenia się. Prośbę o przejście przez analizę powinna wyjaśnić wszelkie niejasności. Jeśli wciąż czujesz, że dziecko nie zostało odpowiednio umieszczone, to daje Ci otwarcie, by nacisnąć na zmianę.

Dostosuj się do zainteresowań dziecka

Badania wskazują, że dzieci uczą się najlepiej, gdy są otoczone uczniami z podobnymi pasjami. „Jeśli dzieci są w robotykę, zombie lub rolnictwo, czytanie razem pozwala im na zaangażowane dyskusje” – mówi Joseph Renzulli, Ed.D., dyrektor The National Research Center on the Gifted and Talented. Ponieważ Twoja szkoła może nie mieć zasobów na grupowanie dzieci w ten sposób, bądź proaktywny. Spróbuj założyć kluby czytelnicze lub zapisać na dodatkowe zajęcia po lekcjach z dziećmi, które dzielą to samo hobby (klub chemii kuchennej, kto chce?). Ta strategia jest szczególnie korzystna dla uczniów w dystryktach, które nie stosują podejścia małych grup.