Kamienie milowe motoryki drobnej u dzieci – co i kiedy powinno umieć

Joyce Powell i Charles A. Smith (National Network for Child Care): choć każde dziecko robi to w swoim tempie, „eksperci zgadzają się, że istnieją ‚normalne’ znaki rozwoju”. Umiejętności osiągane do konkretnego wieku to kamienie milowe.

Rozwój motoryki drobnej = zdolność kontrolowania małych ruchów rąk i palców: chwytanie przedmiotu, trzymanie łyżeczki, ubieranie.

Niemowlęta 0–6 mc

Noworodki: odruch chwytany, ale nie trzymają. 1 mc: pięść do ust. 2 mc: trzymają mały przedmiot na kilka sekund, poruszają go ku twarzy. Obserwują dłonie, palce, pierwsze sięganie do zabawek. 3 mc: sięganie do pobliskich przedmiotów, chwytanie zabawek, próba włożenia do ust. Chwyt celowy, nie odruchowy. 4–5 mc: machanie zabawkami w rękach. 6 mc: przepisywanie przedmiotów z ręki w rękę.

Niemowlęta 7–12 mc

Od 7 mc: bicianie, trzęsanie zabawek, wstawianie do ust. Chwyt kciuk-kazalec (pincer). 8 mc: dobrowolne otwieranie/zamykanie dłoni. 9 mc: samodzielne jedzenie kawałków. Łączenie dłoni, wskazywanie palcem wskazującym, „Pat-a-Cake”. 10 mc: preferencja ręki, budowanie wieżyczek z kubków/klocków. 12 mc: mieszanie łyżką, wkładanie kształtów do sortera, trzymanie kredki i rysowanie.

Maluchy (12 mc – 2 lata)

Dalszy rozwój. 15 mc: wbijanie kolków w tablicę, układanie puzzli z wkładkami. Trzymanie przedmiotu w każdej ręce. Próby samodzielnego ubierania. 2 lata: nawlekanie dużych kulek na sznurowadło, kontrolowane rysowanie/malowanie. Wyraźna preferencja ręki. Zapinanie/odpinanie dużych guzików, używanie noża, widelca, łyżki z rosnącym sukcesem.