5 umiejętności, których możesz się nauczyć jako nowy rodzic

„Będę bardzo szybka”, mówi moja przyjaciółka, wkraczając do kabiny prysznicowej.

To szczyt lata na obozie rodzinnym, który wprowadził restrykcje wodne, i jest nas około 5 kobiet w kolejce do prysznica.

Zanim się zorientuję, moja przyjaciółka wychodzi z kabiny i wołam: „Wow, nie żartowałaś, mówiąc, że będziesz szybka! Prysznic mamy, co?” Ona uśmiecha się do mnie. Obie wiemy, jak robić szybkie prysznice z małymi dziećmi; moglibyśmy napisać o tym książkę.

Nie zawsze mogłam tak szybko prysznicować, jednak. To sprawia, że zastanawiam się – jakie inne losowe umiejętności nabrałam głównie z powodu bycia rodzicem?

1. Zdolność ograniczania pryszniców do długości dwóch minut lub mniej

Zauważyłam, że długość moich pryszniców jest odwrotnie proporcjonalna do wieku i liczby moich dzieci. Jedno noworodko? Łatwiejsze po tych pierwszych kilku tygodniach dostosowywania się do nowego rodzicielstwa: dźwięki prysznica mogą rzeczywiście uśpić większość z nich na pełnym brzuchu. Z przedszkolakiem i maluchem teraz, musiałam podjąć poważne decyzje o tym, co stanowi „konieczność” w prysznicu. Golenie? Tylko pod pachami. Mycie włosów? Zostaw na weekendy. W naszym domu, gdy my i mąż zamieniamy czas prysznicowy, zadajemy sobie jedno pytanie: robisz pełny prysznic czy tylko ciało?

2. Zdolność otrzenia pośladków noworodka jedną chusteczką.

Zajęło to chwilę, by nauczyć się tej umiejętności, ale narodziła się z konieczności. Gdy ma się tylko jedną chusteczkę, bo maluch zrobił grę z wyjmowaniem wszystkich, poza ostatnią, by oczyścić stół kawowy, a potem wyrzucił je (bo, cholera, ty nauczyłaś go wyrzucać użyte chusteczki), trzeba improwizować. Kluczem jest usunięcie jak największej ilości bałaganu, obierając pieluchą samą w sobie przed jej zdjęciem. Następnie użyj chusteczki bardzo oszczędnie, by usunąć wszystkie pozostałe… rzeczy.

3. Posiadanie zawsze gotowej listy dziwaczkowych piosenek dla dzieci, które można użyć do odciągania, rozrywki lub zachęcania do współpracy.

Nauczylam się wcześnie, że prawie każda dyrektywa, którą chciałam, by moja córka wykonała, mogła być zaśpiewana na melodię „Frère Jacques”: „Załóżmy buty, załadujmy buty, idziemy! Na plac zabaw! Trzymaj stopy proszę, trzymaj stopy proszę, dziękuję bardzo! Dziękuję bardzo!

Denerwujące? Cholernie tak. Skuteczne? W melodię 98 procent. Albo coś takiego.

4. Realizacja, że ludzie nie oceniają Cię tak bardzo, jak wszyscy mówią.

Pamiętam, jak bardzo martwiłam się o wylot z niemowlęciem, by odwiedzić rodzinę. Czy wszyscy nie nienawidzą latania z niemowlakami? Co jeśli moje dziecko płakało? Karmąc piersią moje niemowlę w strefie odpraw przed lotem w jedną wczesną podróż, ściągnęła moją chustę do karmienia i pamiętam moją wstyd przy nagłym odsłonięciu.

Ale podczas gdy zatrzymałam oddech, nikt w tej strefie nie rzucił na mnie brudnych spojrzeń. Nikt na tym locie nie wystąpił ani nie dostał werbalnie irytowany, gdy nasze dziecko zrobiło się kapryśne i miało brzydki wyciek z pieluchy. W rzeczywistości, nigdy nie doświadczyłam żadnych z tych reakcji. Spojrzenia i komentarze, które dostałam, mówiły: „Robisz świetnie!” albo „Solidarność.” albo „Mogę pomóc?” albo „Wasze dzieci są urocze i opowiem Wam o moich wnukach.”

Nauczylam się nie przepraszać za rzeczy, za które nie muszę przepraszać, jak za to, że moje dzieci są dziećmi.

Powiązane:
Jak zapakować torebkę na lot z niemowlęciem

5. Docenianie małych zwycięstw.

Pamiętałaś, by przenieść ubrania z pralki do suszarki, zanim zaczęły pachnieć pleśnią? Podaj piątka. Oddałaś te książki biblioteczne na czas? Pomyślnie schowałaś warzywa w jedzeniu dzieci (albo zdecydowałaś się nie czuć winy za nakarmienie rodziny 5$ Hot n Ready pizzą na obiad)? Wygrywasz dzień. W porównaniu do czegokolwiek, jakim mogło być Twoje życie przed dziećmi, te mogą wydawać się tak małymi ziemniakami, ale nie wstydź się liczyć każde „małe” zwycięstwo za to, co jest, zwłaszcza wczesnych dniach. Krok po kroku – dasz radę.

Previous:

Next: