• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Typowe problemy w pierwszych tygodniach karmienia piersią: Rozwiązania i wskazówki

Typowe problemy w pierwszych tygodniach karmienia piersią

Moje dziecko nie chce się przyczepić do piersi

W szpitalu pielęgniarki pewnie pomagały Ci przyczepić dziecko. Bez ich wsparcia, w domu możesz mieć problem z prawidłowym przyczepieniem. Nawet dzieci, które karmiły dobrze, mogą mieć kłopot, gdy piersi matki staną się napuchnięte i twarde przy przyjściu mleka. Oprócz frustracji, problem z przyczepieniem zagraża dobrostanowi dziecka i laktacji matki, jeśli niemowlę nie potrafi efektywnie ssąć.

Więcej: Przewodnik po karmieniu klastrowym: co to, jak długo trwa i dlaczego się dzieje?

Spróbuj strategii opisanych w artykule (str. 117–119). Jeśli w ciągu kilku godzin nie masz sukcesu, zadzwoń do pediatry i ustal plan zapewnienia dziecku odpowiedniej ilości mleka. Gorąco zalecam szybkie skonsultowanie się z konsultantką laktacji lub zadzwonienie na oddział noworodków w szpitalu, gdzie rodziłaś. Zapytaj, czy możecie wrócić na pomoc w przyczepieniu. Szpital pewnie ma sprawną elektryczną pompę, której możesz użyć na miejscu. Jeśli piersi są napuchnięte, odciśnienie trochę mleka zmiękczy sutek i areolę, ułatwiając chwyt. Wyciśnięte mleko możesz dać dziecku. Nawet jeśli przez dzień-dwa będziesz odciągać i karmić wyciśniętym mlekiem, z cierpliwością i ćwiczeniem dziecko nauczy się przyczepiać i ssąć poprawnie.

Niektóre dzieci rozwiązały problem przyczepiania dzięki silikonowej nakładce na sutek. Nakładka jest sztywniejsza i bardziej wystająca od własnego sutka matki, większość dzieci chętnie ją przyjmuje. Sutek matki jest wciągany do nakładki podczas karmienia. Po pewnym czasie karmienia z nakładką spróbuj ją zdjąć i przyczepić dziecko bezpośrednio do piersi. Nakładkę należy stosować tylko pod bezpośrednią opieką konsultantki laktacji lub specjalisty od karmienia, który upewni się, że dziecko dostaje wystarczająco mleka i monitoruje przyrost wagi. Zalecam też odciąganie resztek mleka po karmieniu z nakładką, bo nie jest to tak skuteczne jak bezpośrednie karmienie. Lekarz dziecka musi wiedzieć, że niemowlę ma trudności z karmieniem.

Jak rozbudzić sennego niemowlęcia?

Niektóre noworodki budzą się na czas i wykazują apetyt, inne nie domagają się karmień i muszą zostać namawiane do ssania. Rodzice takich dzieci często mylnie wnioskują: „Mamy takie grzeczne dziecko”. W momencie, gdy nowi rodzicy są wykończeni i przytłoczeni, pozornie zadowolone, nie domagające się niemowlę może wydawać się błogosławieństwem. Niewiedzący fachowcy często wzmieniają to błędne przekonanie, gratulując nowym rodzicom noworodka, który „śpi przez noc”.

Ale niemowlę nie domagające się karmienia nie jest błogosławieństwem. Takie dziecko na początku rodzi fałszywe poczucie sukcesu, bo wydaje się zadowolone. Wkrótce jednak nieskuteczne i rzadkie karmienie prowadzi do niedowagi u niemowlęcia i niewystarczającej laktacji. Jeśli Twoje noworodko nie domaga się karmienia co najwyżej co 3,5 h, musisz starać się je obudzić. Spróbuj poniższych sposobów na rozbudzenie z płytkiego snu (szybkie ruchy oczu, ruchy rąkami/nogami, drygania twarzy, ruchy buzią) i zachęcenie do karmienia:

• Przyciemnij światło. Niemowlęta chętniej otwierają oczy w przyciemnieniu, zamykają je przy jasnym świetle.
• Rozwiń dziecko. Dzieci zasypiają, gdy są przegrzane i zawinięte. Możesz rozebrać do pieluchy, by mniej wygodnie i bodziec do jedzenia.
• Ustaw niemowlę pionowo – usiadłe na kolanie z dłonią pod brodą lub na ramieniu jak do odwiawania. W pozycji pionowej większość dzieci odruchowo otwiera oczy.
• Wykonaj „bierne” krzesiwa. Trzymając dziecko na kolanie w pozycji siedzącej (jedną ręką pod głową), delikatnie przechyl je do tyłu do pozycji leżącej. Powoli huśtaj w bokach od siedzenia do leżenia, 4–6 razy. Zazwyczaj sprawia to otwarcie oczu.
• Mów do dziecka lub śpiewaj. Wyższym tonem, wyrazisty, podkreślaj sylaby: „J-e-s-t-e-ś g-ł-o-d-n-y-m m-a-l-u-c-h-e-m”.
• Masażuj niemowlę. Delikatnie pociągnij ramiona i nogi, poglej głowę, oblej twarz ciepłą ściereczką, masażuj stopy. Delikatnie przesuń palec wzdłuż górnej wargi – od środka na bok, po kolei każdą stronę.
• Zmień pieluchę lub zrób pielęgnację pępka. Bodziec przy zmianie i myciu pośladków może obudzić. Jeśli nie – alkoholek na podstawie pępka prawie zawsze działa. Zimny alkoholek na brzuchu niemal zawsze wywołuje reakcję.
• Daj trochę wyciśniętego mleka łyżeczką, kubeczką lub pipetką. Wyciśnij ręcznie lub pompą tyle kolostrum/wczesnego mleka, ile dasz radę. Możesz nakraplać trochę mleka na sutek, by zachęcić. Niektóre senne dzieci, pozornie niechętne do jedzenia, mają borderline niski cukier. Trochę pożywienia może je „ożywić” do stanu czujności, w którym będą mogły skutecznie ssąć.
• Stymuluj ssanie czystym małym palcem. Po umyciu rąk przyłóż paznokcie małego palca do języka dziecka i stymuluj podniebienie mięsistą częścią palca. Gdy dziecko zacznie ssąć, wyjmij palec i zaoferuj piersi.

Modyfikacje karmienia dla sennego niemowlęcia

Wiele sennych, nie domagających się dzieci radzi sobie lepiej z prostymi modyfikacjami. Jeśli niemowlę nie ssąć długo, lepiej ograniczyć karmienie do 5 min na piersi. Dzieci zazwyczaj zjedzą więcej mleka, ssąc krócej na obu piersiach, niż dłużej na jednej. Wyjątek: senne niemowlę, którego nie da się namawić do drugiej piersi po zdjęciu z pierwszej – wtedy lepiej pozwolić ssąć dłużej na pierwszej, niż przerywać i ryzykować odmowę drugiej.

Jeśli dziecko ssąć mocno tylko kilka minut i przestaje – obudź je i przełóż na drugą piersi. Trzymaj na pierwszej, dopóki połyka co parę ssania. Gdy połykanie zwalnia lub dziecko zasypia – zdejmij, obudź, przełóż na drugą stronę. Ta metoda „przełączania piersi” da więcej mleka niż pozwolenie na zasypianie przy pierwszej.

Czy moje dziecko dostaje wystarczająco mleka?

Choć nie widać dokładnie, ile mleka dziecko zjada, uważni rodzice zazwyczaj rozpoznają, czy karmienie idzie dobrze. Jeśli dziecko: dobrze się przyczepia do obu piersi, często ssze rytmicznie z słyszalnym połykaniem, wydaje się zadowolone po karmieniu, moknie 6+ pieluch dziennie, ma min. 4 żółte stolce dziennie – prawdopodobnie rośnie dobrze. Poniższy kwestionariusz z Programu Laktacyjnego w Denverze pomaga rozpoznać, czy karmienie idzie dobrze, czy potrzebna pomoc. Przy jakichkolwiek wątpliwościach zadzwoń do pediatry i uwag dziecko. Pamiętaj: wczesne wykrycie problemu ułatwia rozwiązanie.

Formularz wstępnego screeningu karmienia piersią

Wypełnij, gdy dziecko ma 4–6 dni. Jeśli zakreślisz jakąkolwiek odpowiedź w prawej kolumnie – zadzwoń do pediatry po dalszą ocenę. Im wcześniej problem, tym łatwiejsze rozwiązanie. Poproś lekarza o skierowanie do konsultantki laktacji, która obserwuje technikę i pomaga indywidualnie.

Czy czujesz, że karmienie idzie dobrze? Tak / Nie
Czy mleko już przyeszło? (czy piersi stanęły twarde i pełne między 2. a 4. dobą poporodową?) Tak / Nie
Czy dziecko potrafi przyczepić się bez problemu? Tak / Nie
Czy dziecko potrafi ssąć rytmicznie min. 10 min łącznie na karmienie? Tak / Nie
Czy dziecko zazwyczaj domaga się karmienia? (Odpowiedz „Nie”, jeśli masz sennego niemowlęcia, które trzeba budzić do większości karmień.) Tak / Nie
Czy dziecko zazwyczaj karmi z obu piersi na raz? Tak / Nie
Czy dziecko karmi co ok. 2–3 h, z max jednym dłuższym odstępem do 5 h w nocy? (min. 8 karmień w dobie?) Tak / Nie
Czy piersi są pełne przed karmieniem? Tak / Nie
Czy piersi są miększe po karmieniu? Tak / Nie
Czy sutki są mocno podrażnione? (np. sprawiają, że boisz się karmienia?) Nie / Tak
Czy dziecko ma żółte, nasienne stolce jak twaróg i musztarda? Tak / Nie
Czy dziecko ma min. 4 porządne stolce dziennie? (więcej niż „plama” na pieluchu?) Tak / Nie
Czy dziecko moknie min. 6 razy dziennie? Tak / Nie
Czy dziecko wydaje się głodne po większości karmień? (płacz, ssanie rąk, szukanie piersi, potrzeba ssaka?) Nie / Tak
Czy słyszysz rytmiczne ssanie i połykanie podczas karmienia? Tak / Nie

Copyright © Program Laktacyjny, Denver, CO. Użyto z zgody.

Kiedy słabe karmienie jest oznaką choroby?

Jednym z najważniejszych wskaźników samopoczucia niemowlęcia jest częstotliwość i jakość karmień. Rodzice, zwłaszcza matki, szybko uczą się zwyczajowego wzorca karmienia i zauważają zmiany. Małe niemowlęta mają mało sposobów na sygnalizowanie choroby. Słabe karmienie to jeden z najsilniejszych sygnałów problemu medycznego – nie wolno go ignorować. Sen w porach karmień, mniejszy apetyt, krótsze ssanie, mniejsza wytrzymałość mogą wskazywać na infekcję, wadę serca itp. Natychmiast zgłoś każdą zmianę w wzorcu karmienia lekarzowi dziecka.

Co jaundice noworodkowe ma wspólnego z karmieniem piersią?

Wiele noworodków rozwija żółtawkę skóry i biel możnowidzowych – jaundice. Rodzice pytają o jej znaczenie. U dorosłych jaundice rzadka i sygnalizuje chorobę (np. WZW). U dorosłych nigdy nie wolno jej ignorować. U noworodków pewien stopień jaundice widoczny u niemal połowy dzieci, zazwyczaj do 3. doby. Większość przypadków łagodna, nie wymaga leczenia. Kolor żółty to bilirubina – produkt rozkładu hemoglobiny z erytrocytów. Normalnie wątroba metabolizuje bilirubinę i wydala ją do jelit, skąd wychodzi ze stolcami.

Wiele czynników podnosi bilirubinę u noworodków w 1. tygodniu: więcej erytrocytów urodzeniowych (krótszy żywot), siniaki przy porodzie (erytrocyty w siniaku → bilirubina), nie dojrzała wątroba gorzej metabolizuje, bilirubina może wchłaniać się z powrotem z jelit do krwi (szczególnie przy rzadkich stolcach). Ponieważ dzieci piersiokarmiane w pierwszych dniach często dostają mniej mleka niż karteczkowane, rzadziej stolcują i mają wyższe bilirubinę. Badania potwierdzają: dzieci piersiokarmiane mają średnio wyższą bilirubinę.

Dlatego tyle zdrowych noworodków ma widoczną jaundice. Choroby mogą dalej podnosić bilirubinę: konflikt grup krwi (szybszy rozkład erytrocytów), choroby wątroby, infekcje, wady serca, niedobór hormonów tarczycy. Dlatego przy jaundice trzeba nie tylko monitorować poziom, ale też szukać przyczyny. Jaundice fizjologiczna od poważnych przyczyn wymagających leczenia.

Inny powód troski: wysoki poziom (zazwyczaj>25 mg%) toksyczny dla mózgu – uszkodzenie mózgu/słuchu. Uszkodzenie chroni monitorowanie bilirubiny (badania krwi), szukanie/leczenie przyczyn, fototerapia (lampy/focie). Rzadko – wymiana krwi. Leczenie to nie tylko „zrobienie, by żółć zniknęła” – trzeba znaleźć i wyleczyć przyczyny. Niedostateczne karmienie piersią to częsta przyczyna jaundice u piersiokarmianych, trzeba to rozpoznać i leczyć.

Jeśli zauważysz żółtawkę u dziecka – powiadom pediatrę, który zdecyduje o badaniu bilirubiny. Poproś o wagę. Wielu lekarzy nie docenia, że niedostateczne karmienie przyczynia się do jaundice. Gdy karmienie idzie źle – niedobór kalorii, nadmierna utrata wagi, brak przyrostu, rzadkie stolce, podwyższona bilirubina. Lekarz pomoże ocenić, czy poziom grozi i czy karmienie przyczynia się do problemu.

Przejrzyj normy dla piersiokarmianych opisane wcześniej. Czy dziecko dobrze się przyczepia i karmi na czas? Moknie i stolcuje normalnie? Czy mleko przyeszło? Czy dziecko dobrze opróżnia piersi? Czy straciło za dużo wagi lub zaczyna przyrastać?

Bilirubina zazwyczaj szczyci się w 3–5. dobie – gdy mleko przychodzi obficie i piersi są maksymalnie napuchnięte. W momencie, gdy piersi muszą być dobrze opróżniane, senne, żółtkowe dziecko może nie być najlepszym „pracownikiem”. Zazwyczaj zalecam szpitalną pompę wypożyczaną elektryczną matkom, których żółtkowe dzieci nie ssą mocno. Odciągając po karmieniu, estimulujesz obfity przyrost, poprawiasz przepływ i masz mleko do uzupełnienia, jeśli trzeba.

Niestety, wielu lekarzy błędnie uważa, że przy wysokiej bilirubinie trzeba przerwać karmienie piersią na chwilę. To prawie nigdy nie jest konieczne. Najczęściej przesada jaundice u piersiokarmianego dziecka wynika z niedostatecznego karmienia. Potrzebne są działania poprawiające przyjmowanie mleka, nie tymczasowe mleczko (co często zamienia się w trwałe odstawienie).

Dlaczego mam skurcze podczas karmienia?

Hormon oksytocyna, kluczowy w karmieniu, to ten sam, który powoduje skurcze macicy w porodach. W pierwszych dniach po porodzie oksytocyna uwalniana przy karmieniu kurczy wciąż powiększoną macicę. Te bóle, zwane poporodowymi, pomagają macicy wrócić do rozmiaru przedciążowego. Dyskomfort zazwyczaj silniejszy u matek wieloporodowych niż pierwszorodek. Trwają 7–10 dni. Skurcze nie tylko pomagasz w regeneracji, ale są dobrym znakiem, że odruch odpywania działa.

Moje piersi są napuchnięte i bolą

Jedną z najczęstszych wczesnych trudności jest napuchnięcie piersi przy obfitym przyjściu mleka – stają się większe, twardsze, bolesne. To poporodowe napuchnięcie piersi wynika z wahan hormonalnych po porodzie powodujących gwałtowny wzrost objętości mleka. Przeciążenie tkankami, odczyn limfatyczny i wzmożony krwiobieżenie też się do tego dodają.

Uważa się, że częste, nieograniczone karmienie w pierwszych dniach rozpuszcza zatory i zapobiega silnemu napuchnięciu. Z mojego doświadczenia – nasilenie napuchnięcia nie zawsze wyjaśnia się praktykami karmienia. Niektóre kobiety karmią od razu i często, a mimo to mają silne napuchnienie, inne nie karmią dzień-dwa i też nie napuchną. Eksperci zgadzają się: napuchnienie jest bardziej wyraźne u primerodek. Dodatkowo obserwuję: większe napuchnienie u kobiet, których piersi gwałtownie rosły w ciąży.

Szczęśliwie, napuchnienie jest stanem przejściowym, zazwyczaj kilku dni, aż organizm przyzwyczai się do produkcji i uwalniania mleka. Do końca 1. tygodnia przepływ zazwyczaj ustala się i napuchnięcie ustępuje. W międzyczasie bardzo ważne, by dziecko było pomagane w przyczepieniu i częstym karmieniu (co 2–3 h) podczas napuchnięcia. Możesz odciśnąć trochę mleka, by zmiękczyć sutek i areolę, ułatwiając chwyt. Częste opróżnianie poprawia komfort, syci dziecko i gwarantuje dalszą obfitą laktację.

Szczegółowe strategie: jak pomóc dziecku ssąć przy napuchniętych piersiach, ulżyć dyskomfortowi, poprawić przepływ – patrz artykuł „Poporodowe napuchnięcie piersi”.

Moje sutki bolą

Ból sutków to jedna z najczęstszych skarg matek karmiących. Wczesne, łagodne podrażnienie, zaczynające się w 2. dobie, jest tak powszechne, że uważa się je za normę. Zazwyczaj pierwsza minuta po przyczepieniu jest najbardziej dyskomfortowa. Spróbuj technik oddechowych Lamaze przed karmieniem, by się zrelaksować i nie napięciać w oczekiwaniu bólu.

Po pierwsze: dbaj o prawidłową pozycję karmienia i przyczepienie dziecka. Wczesne bóle sutków zazwyczaj wynikają z błędnego przyczepienia. Inna strategia: zaczynaj karmienie od mniej bolącej piersi, bo dziecko ssze mocniej na początku, do momentu odpywania. Gdy mleko płynie i karmienie jest wygodniejsze, przełóż na drugą stronę. Staram się, by obie piersi dostawały równy bodziec i opróżnianie. Częste, krótsze karmienia lepsze niż długie przy rzadkich odstępach. Większość matek czuje ulgę po nałożeniu śluzowego środka na sutki. Zalecam lanolinę USP zmodyfikowaną (stopień medyczny), np. Lansinoh dla Matek Karmiących Piersią lub PureLan. Dostępne u producentów pomp, La Leche League, konsultantek laktacji, sklepach materińskich. Osusz sutki i nałóż cienką warstwę lanoliny po każdym karmieniu. Lanolinę medyczną nie trzeba zdziałać przed karmieniem.

Ponieważ objętość kolostrum jest mała, niektóre dzieci tworzą silne podciśnienie ssąc w pierwszych dniach, drażniąc sutki. Gdy zaczyna się obfita produkcja, dziecko generuje mniejsze podciśnienie, ból zazwyczaj ustępuje. Do końca 1. tygodnia powinieneś mieć mały, jeśli w ogóle, dyskomfort.

Silny lub utrudniający ból sutków NIE jest normalny. Jeśli boisz się karmienia, ból trwa całe karmienie, masz pęknięcia/rozerwy, ból nie poprawia się po przyjściu mleka – szukaj pomocy. Powiadom swojego i lekarza dziecka, poproś o skierowanie do konsultantki laktacji.

Czy mogę karmić według rozkładu, a nie na żądanie?

Większość zwolenników karmienia piersią mocno podkreśla wagę karmienia na żądanie całą dobę dla młodych niemowląt. Niektórzy wychowawcy cenią jednak strukturę i porządek w życiu niemowlęcia przez wczesne ustalenie przewidywalnych wzorców karmienia i snu. Inni uważają tę filozofię za kontrowersyjną. Moim zdaniem rodzice powinni starać się zaspokajać potrzeby niemowlęcia natychmiast, by budować poczucie miłości, bezpieczeństwa, zaufania. Niespełnianie potrzeb z powodu sztywnego harmonogramu może uszkodzić emocjonalny rozwój dziecka. Zwolennicy regularności twierdzą o sukcesie karmienia wg harmonogramu i wczesnym przespaniu nocy.

Oczywiście szeroki wachlarz stylów wychowawczych może dawać zdrowe, szczęśliwe dzieci. Ale niektóre dzieci łatwiej rozwijają regularność. Silnie uważam, że unikalne potrzeby niemowlęcia mają priorytet nad pragnieniem rodziców o przewidywalność. Choć niektóre dzieci piersiokarmiane dobrze rosną na harmonogramie, moim wrażeniem większość najlepiej rośnie na żądanie. Karmienie piersią najlepiej idzie, gdy niemowlęta zostają w bliskim kontakcie z matką i mogą karmić bez ograniczeń. W pewnych przypadkach sztywny harmonogram doprowadził do niedorozwoju dziecka.

Jak mogę odciągnąć trochę mleka?

Wiele nowych matek w pierwszych tygodniach musi odciągnąć mleko, np. by ulżyć napuchnięciu, jeśli dziecko nie opróżnia piersi. Uważam, że wszystkie kobiety karmiące powinny nauczyć się odciągania ręcznego. Wtedy, nawet bez pompy lub jeśli pompa nie działa, nadal można odciągnąć mleko. Przecież zawsze masz rękę!

Odciąganie ręczne

Wymaga ćwiczeń – bądź cierpliwa. Zawsze myj ręce przed dotykaniem piersi i zbieraniem mleka. Dla najlepszych efektów: najpierw delikatnie masażuj piersi od zewnątrz do sutka. Dobry moment na naukę: gdy mleko odpływa. Ciepłe okłady/prysznic pomagają uruchomić przepływ. Ułóż kciuk nad sutkiem, dwa pierwsze palce pod nim, ok. 2,5–3,5 cm od podstawy sutka. Palce nad zatokami mlekowymi (rozszerzone rury mleczne pod areolą). Następnie przyciśnij kciuk i palce w stronę klatki piersiowej. Potem delikatnie zwiń kciuk i palce razem (jakbyś robiła odciski kciuka i palca). Ruch zwijania wypycha mleko z rozszerzonych rur pod areolą. Przechyl się do przodu i zbieraj kapnące mleko do czystego kubka/pojemnika szerokiego. Unikaj, by mleko nie spływało po palcach. Powtarzaj ruchy dociskowe i zwijające, aż mleko przestanie płynąć. Na początku kilka kropel na docisk, ale wkrótce strumienie z kilku otworów rur. Obracaj pozycję kciuka i palców wokół sutka, by opróżnić wszystkie zatoki mlekowe.

Pompy ręczne, bateryjne, małe elektryczne

Wiele matek kupuje pompę do odciągania przy napuchnięciu, przy pominiętym karmieniu, do zgromadzenia zapasu na nieobecność. Dostępna ogromna oferta: proste ręczne, bateryjne, małe elektryczne. Każda ma unikalne cechy i cenę. Kobiety mają różne doświadczenia – trudno uogólnić, co najskuteczniejsze/wygodne. Sugeruję przejrzeć opcje z konsultantką laktacji, która doradzi. Przed zakupem małej pompy rozważ, czy szpitalna pompa wypożyczalna elektryczna nie będzie lepsza.

Szpitalne pompy wypożyczalne elektryczne

Zgodnie z ogólnym uznaniem, najskuteczniejsze, wydajne i wygodne są szpitalne pompy wypożyczalne elektryczne z systemem podwójnym (jednoczesne oba piersi). Oprócz szybkości i wygody – wybitnie skuteczne w utrzymywaniu i wręcz zwiększaniu laktacji. Wiele oferuje w pełni automatyczne cykllowanie i regulację prędkości oraz podciśnienia. Takie pompy niezwykle pomocne: przy silnym napuchnięciu; utrzymywaniu laktacji przy pracy/chorobie/przedszczycie dziecka; zwiększaniu niskiej laktacji; odciąganiu po nieskutecznych karmieniach (np. problem ssania u dziecka). Musisz kupić własne zestawy do zbierania, oprócz opłaty za wypożyczenie. Stawek opłacalniejsze przy dłuższym wypożyczeniu. Większość matek uważa, że skuteczność, wygoda i komfort opłacają koszt. W wielu przypadkach (np. przedszczyt) koszt wypożyczenia pokrywa ubezpieczenie, gdy lekarz potwierdzi konieczność mleka matki dla zdrowia dziecka. Szpitale, konsultantki, La Leche League, Nursing Mothers Counsel, punkty WIC, gabinety lekarzy kierują do wypożyczalni.

Co jeśli moje dziecko potrzebuje mleka uzupełniającego?

Mimo napomnień o nie dawaniu piersiokarmianym dzieciom mleka uzupełniającego, faktem jest, że niektóre noworodki nie dostają wystarczająco mleka z karmienia. Jeśli dziecko straciło za dużo wagi lub nie przyrasta odpowiednio, pediatra może przepisać dodatkowe karmienia. Dobro dziecka to priorytet. Zaspokojenie potrzeb odżywczych pośrednio pomoże karmieniu – wysycone dziecko ssze lepiej niż niedożywione.

Mój priorytet: odciągnąć piersi matki po karmieniu, by uzyskać bogate w tłuszcz końcówkowe mleko (hindmilk) do uzupełnienia. Jeśli objętość mleka matki nie wystarczy – konieczne może być mleczko modyfikowane (lub przetworzone mleko darowane, gdzie dostępne).

Jeśli butelka niepożądana, inne metody uzupełniania: urządzenie SNS, kubeczek, łyżka, pipetka. Nie zalecam uzupełniania bez wskazań medycznych. Ale nie mogę zgodzić się na przedtrzymywanie odżywienia od niedożywionego dziecka. Zawsze, gdy uzupełnianie jest przepisane, trzeba dążyć do jak najskuteczniejszego karmienia, zwiększania laktacji i ostatecznego powrotu do pełnego karmienia piersią.