• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Waarom snurk mijn peuter?

Het was al erg genoeg toen nachtelijke gerommel van je partner naast je in bed klonk. Maar nu hoor je diezelfde geluiden uit de kamer van je peuter. Hoe kan iemand zo klein en lief zo luid en graspende geluiden produceren?

De waarheid is dat kinderen van 3 jaar en ouder vaak snurken, meestal tijdens de diepere slaapfasen. Ongeveer 27 procent van de kinderen snurkt incidentieel (geclassificeerd als mild, tijdelijk snurken) en ongeveer 10 tot 12 procent snurkt vaker regelmatig (genaamd primair snurken), volgens de National Sleep Foundation.

Hoewel veel van dit gewoon normale nachtgeluid is, is luid, aanhoudend snurken iets waar je je kinderarts over moet spreken, want het stoort de zoveel benodigde slaap van je kind en kan een teken zijn van een onderliggend probleem.

Wat veroorzaakt snurken bij peuters?

Wanneer je kind slaapt, ontspannen alle spieren in zijn/haar lichaam — inclusief de tong en de spieren aan de achterkant van de keel — wat de luchtwegen iets narrower maakt.

Het geluid dat je hoort wanneer je peuter snurkt, is eigenlijk de trilling van weefsels in de achterkant van de keel. Het volume hangt af hoeveel lucht er doorheen gaat en hoe snel het weefsel trilt.

Enkele veelvoorkomende redenen achter de nachtelijke concertjes van je kindje kunnen zijn:

• Bovenste luchtweginfecties. Verkoudheden en de griep zijn veelvoorkomende oorzaken van incidenteel snurken. Als de neus van je kind verstopt raakt, is hij/zij gedwongen door de mond te ademen, wat de kans op snurken vergroot.
• Seizoensallergieën. Pollen, gras, stof en andere allergenen kunnen de weefsels in de neus en keel van je kind ontstoken maken, wat congestie en — jup, snurken — veroorzaakt.
• Slechte luchtkwaliteit. Blootstelling aan rook van anderen, e-sigaret rook of andere binnenverontreinigingen kan het voor kinderen moeilijker maken normaal te ademen, wat de kans op snurken vergroot. Passief roken maakt kinderen ook vatbaarder voor bovenste luchtweginfecties, die ook snurken kunnen triggeren.
• Vergrote adenoïden of tonsillen. De adenoïden zijn knotterig lymfeus weefsel waar de neus de keel ontmoet. De tonsillen zijn twee klonters lymfeus weefsel aan de achterkant van de keel. Deze structuren zijn bedoeld om je kind te beschermen tegen infectie door ingeademde virussen en bacteriën te vangen. In het proces kunnen ze echter geïnfecteerd en opgezwollen raken en de luchtstroom tijdens slaap blokkeren. Soms worden de adenoïden en tonsillen bij peuters vergroot zonder duidelijke reden. Als dat het geval is, lost het probleem meestal vanzelf op tot 7 of 8 jaar wanneer deze weefsels stoppen met groeien.

Als het snurken van je peuter niet verklaard kan worden door een van de veelvoorkomende redenen bovenaan, kan er iets erger aan de hand zijn, zoals:

• Astma. Dat kan ook moeilijker maken voor je kind normaal te ademen, wat snurken waarschijnlijker maakt.
• Overgewicht. Extra gewicht kan luchtwegen vernauwen en potentiëel leiden tot snurken.
• Obstructieve slaapapnee (OSA). Deze zeldzame maar ernstige aandoening treedt op wanneer de luchtwegen van je kind tijdelijk geblokkeerd zijn omdat de spieren die de keel open houden tijdens slaap ontspannen, wat leidt tot korte ademstillingen. De pauzes laten een alarm in de hersenen afgaan dat het lichaam vertelt weer te ademen; dat kan ervoor zorgen dat een kind snurkt of kauwt, even wakker wordt en weer begint te ademen. Deze cyclus van herhaalde slaapstoringen kan voorkomen dat hij/zij een goede nachtrust krijgt, wat leidt tot dagtijdsmoeheid, hoofdpijn, concentratieproblemen en irritabiliteit. OSA kan veroorzaakt worden door vergrote adenoïden of tonsillen, maar kan ook voortkomen uit overgewicht. Kinderen met bepaalde medische aandoeningen zoals Down-syndroom, cerebrale parese en craniofaciale afwijkingen kunnen ook meer geneigd zijn tot OSA.

Wat kun je doen aan snurken bij peuters?

Een incidentele aanval van snurken is meestal geen zorgen, vooral als de boosdoener tijdelijk is, zoals een verkoudheid. Maar als het raam-rattelende geluid het voor jou (of je kind) moeilijker maakt te slapen, zijn er oplossingen.

• Verhoog het hoofd van je peuter. Een kussen onder het hoofd van je kind kan de ademhalingswegen openen — maar alleen als hij/zij minstens 18 maanden oud is en het veilig is om met een kussen te slapen. Je moet nog steeds voorzichtig zijn, want peuters kunnen kussens als trappen gebruiken om uit hun bedje te klimmen. Baby's mogen nooit met kussens of andere zachte beddengoed in hun bedje slapen.
• Vergemakkelijk de verstopping. Voor verkoudheden en allergieën kunnen neusaspirators en zoutoplossingen helpen de rotzooi uit de neusgangen van je kind te halen zodat hij/zij makkelijker kan ademen. Als dat niet helpt bij allergieën, kun je ook met de kinderarts van je peuter overleggen of allergiemedicatie voor peuters aanbevolen is. Geef je kind nooit allergie- of verkoudheidsmedicatie zonder toestemming van je kinderarts.
• Pak mogelijke allergietriggers aan. Je kunt ook proberen allergietriggers uit de kamer van je kind te halen. Stofzuig goed, haal verstofde knuffels weg, wissel van dun dekens en verenkussens naar non-allergeen varianten en verbannen de huisdieren ergens anders in huis (sorry, Poes).
• Verbeter de luchtkwaliteit. Als jij of een ander gezinslid rookt, kan stoppen met roken de blootstelling van je kind aan passief roken beperken en potentieel helpen om 's nachts makkelijker te ademen. Verdacht je de luchtkwaliteit in huis? Stofzuig en vezel regelmatig om stof kwijt te raken, verander filters in geforceerde verwarmingssystemen regelmatig en overweeg een luchtzuiverer in de kamer van je kind.

Wanneer naar de huisarts voor snurken

Geen nodig de dokter te bellen als je kindje een paar dagen snurkt als hij/zij ziek is en een verstopte neus heeft of anderszins verstopt is. Maar als het snurken frequenter is of lijkt je kleintje overdag te beïnvloeden, is het een goed idee om de kinderarts te spreken.

De American Academy of Pediatrics (AAP) adviseert dat alle regelmatige snurkers gescreend worden door een zorgverlener, omdat nachtelijk snurken — en de slaapverlies dat het kan veroorzaken — kan leiden tot gedrags- en emotionele problemen overdag.

Je moet contact opnemen met de dokter als:

• Je kind meer dan drie nachten per week snurkt.
• Hij/zij lijkt te keuchen of moeite heeft met ademen tijdens slaap.
• Hij/zij overdag minder alert of ongebruikelijk moe lijkt.
• Hij/zij klacht over hoofdpijn.
• Hij/zij heeft moeilijker focussen.

Als de kinderarts obstructieve slaapapnee verdacht, kan hij/zij je doorverwijzen voor aanvullende tests, zoals een overnachting slaapstudie. Daaruit kan een kinderslaapspecialist onderliggende factoren — zoals overgewicht of vergrote adenoïden of tonsillen — identificeren en de beste manier bepalen om het probleem onder controle te krijgen.