• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Praten met kinderen over miskraam

Als er een miskraam plaatsvindt, zijn soms de moeilijkste mensen om erover te praten je andere kinderen. Afhankelijk van de leeftijd van je kinderen en of je ze over de zwangerschap hebt verteld, moet je misschien iets zeggen.

Praten met kinderen over zwangerschapsverlies

Zelfs als ouder kan het moeilijk zijn om te weten wat je moet zeggen. Hier zijn enkele dingen om in gedachten te houden wanneer je met je kinderen praat over een miskraam of stervengeboorte.

Oudere kinderen

Als je kinderen tieners (of pubers) zijn, wees open en eerlijk en leg uit wat er gebeurd is in termen die ze begrijpen. Verzeker ze dat het met je goed gaat en dat een miskraam of stervengeboorte niet betekent dat er iets mis is met je.

Leg de redenen uit waarom miskramen en stervengeboortes gebeuren en zorg ervoor dat ze begrijpen dat er niets anders had gedaan kunnen worden om de verlies te voorkomen.

Erken dat je oudere kinderen de verlies van de baby samen met je kunnen verwerken. De baby die je verloor, was de broer of zus van je oudere kind, en ze kunnen ook een gevoel van verlies voelen.

Je kunt toestaan dat je oudere kinderen je troosten, mits je erkent dat ze ook kunnen rouwen. In sommige gevallen kan een miskraam je gezin dichter bij elkaar brengen. Het stelt oudere kinderen ook in staat om empathie te oefenen.

Hoewel deze kansen voor verbinding en groei niet wegwerken aan de rouw van je gezin na een miskraam of stervengeboorte, kunnen ze een kleine "zilveren randje" zijn.

Jongere kinderen

Als je je jongere kinderen over de zwangerschap hebt verteld, moet je uitleggen dat er iets is gebeurd dat de verlies heeft veroorzaakt. Gebruik woorden en concepten die ze gemakkelijk herkennen en begrijpen.

Bijvoorbeeld, jonge kinderen begrijpen woorden als "miskraam" misschien niet. Je moet misschien definities en uitleg in eenvoudigere termen geven.

Als je kinderen te jong zijn om het concept van zwangerschap te begrijpen, of als je je kinderen niet over de zwangerschap hebt verteld, kun je ervoor kiezen om niet te vertellen dat je een miskraam hebt gehad.

Kinderen pikken de emoties van de volwassenen om hen op en hun gedrag kan veranderen als reactie. Als je jonge kinderen meer aanhankelijk of ongemakkelijk zijn dan normaal, probeer geduldig en begripvol te zijn.

Je kinderen pikken misschien op dat je je verdrietig voelt zonder te weten waarom. In dit geval moet je misschien een soort uitleg geven.

Kinderen helpen het nieuws te verwerken

Ongeacht hoe oud je kinderen zijn, zijn er verschillende strategieën die je kunt gebruiken om hen te helpen de informatie die je ze hebt gegeven te verwerken. Hier zijn een paar dingen die je kunt doen.

Benadruk dat het niet hun schuld is

Als je kinderen oud genoeg zijn om te begrijpen dat je verdrietig bent, zorg er dan voor dat je benadrukt dat het niet hun schuld is (onafhankelijk van de uitleg die je kiest). Je moet hun duidelijk maken dat je verdrietig bent omdat je de baby mist, niet vanwege iets wat ze deden (of niet deden).

Verzeker je kinderen van je liefde en beantwoord eventuele vragen die ze hebben over wat er gebeurd is.

De in het VK gevestigde Miscarriage Association stelt ouders voor om een analogie te gebruiken waarbij zwangerschap wordt uitgelegd alsof het zaden planten in een tuin is – alleen sommige zaden groeien tot volwassen planten. Je hoeft met kleine kinderen niet in grote detail te gaan. Je kunt ervoor kiezen om uit te leggen dat de baby gewoon niet goed groeide of dat het niet langer in mams buik kon blijven en het bij dat laten.

Moedig gezinsactiviteiten aan

Ongeacht de leeftijd van je kinderen, overweeg om iets samen als gezin te doen om afscheid te nemen van de baby. Je kunt bijvoorbeeld kiezen voor een begrafenis of een boom planten ter herinnering aan de baby. Als je religieus bent, wil je misschien een traditie gebruiken die zinvol is in je geloof.

Voor kinderen (vooral jonge kids) kan het "stil zitten" deel van het rouwen dat vereist is bij bijeenkomsten of diensten, moeilijk zijn.

Een herdenkingstuin aanleggen is een manier om je kinderen te betrekken bij het eren van je baby. De activiteit kan hen helpen om met hun rouw om te gaan, terwijl ze zich ook kunnen bewegen.

Zorg voor jezelf

Er is een oud gezegde: "Als mama niet gelukkig is, is niemand gelukkig." Er zit veel waarheid in die uitspraak. Ouders bepalen de toon voor gezinsinteracties. Een van de belangrijkste taken voor ouders is hun kinderen helpen manieren te vinden om met hun eigen rouw om te gaan.

Eerst moeten ze ervoor zorgen dat ze goed voor zichzelf zorgen. Omgaan met een recente miskraam zal voor elke ouder anders zijn. Afleiding kan helpen, maar probeer niet je rouw te ontvluchten.

Weerstand de drang om je druk te maken met andere activiteiten om weg te komen van je rouw. Rouwen is hoe je erkent dat je miskraam ertoe deed – en dat het pijn doet.

Steun op je steunsysteem van vrienden en familie. Zoek mensen om met te praten die gewoon kunnen luisteren en geen behoefte voelen om dingen te "repareren". Je kunt troost vinden in praten met anderen die een miskraam hebben meegemaakt. Delen met een ander kan heel helend zijn, maar alleen als de ander goed met hun eigen verlies omgaat.

Je kunt een depressie ontwikkelen na een miskraam. Dit is normaal. Je kunt ook gecompliceerde rouw, angststoornissen, of zelfs post-traumatische stressstoornis ervaren na een miskraam.

Als je depressief of angstig wordt na een zwangerschapsverlies, weet dan dat het geen teken van zwakte is om hulp te zoeken bij een counselor.

Als je rouw voelt alsof het meer is dan "normaal rouwen", praat dan met je huisarts. Zij kunnen je helpen de steun te krijgen die je nodig hebt. Onthoud dat voor jezelf zorgen noodzakelijk is voordat je je gezin kunt helpen om te verwerken.

De kern

Als ouders doen we vaak alles mogelijk om onze kinderen te beschermen tegen verdriet en slecht nieuws. Helaas kan de wens om onze kinderen te beschermen ze soms juist meer alleen en verängstigd laten voelen.

Rouwen bij kinderen kan er heel anders uitzien dan bij volwassenen. Bovendien, als een kind ziet dat hun ouders ongemakkelijk zijn, kunnen ze alles in hun vermogen doen om ze op te beuren. In het midden van hun rouw, kunnen ouders het gedrag verkeerd interpreteren als betekent dat hun kind ongeroerd is door de verlies.

Als ouder kan je worstelen om met ze over de verlies te praten. Alleen jij weet wat de beste manier is voor je gezin om hun rouw te verwerken. Wat voor anderen werkt, is misschien niet het beste voor jou en je kinderen.

Je krijgt waarschijnlijk een aanzienlijk hoeveelheid advies over hoe je het rouwproces aan moet pakken van welwillende vrienden, maar wat voor je vrienden met hun eigen kinderen werkt, zal niet noodzakelijk het beste zijn voor jou en je kinderen.

Vertrouw erop dat je in de beste positie bent om je kind te helpen rouwen.

Kinderboeken over zwangerschapsverlies

Er zijn verschillende boeken die je kunnen helpen het onderwerp zwangerschapsverlies met jongere kinderen aan te pakken, waaronder:

• Mollys rozenstruik door Janice Cohn en Gail Owens. Dit boek richt zich op kinderen van 4 tot 7 jaar en biedt een anekdotische verhaaltje waarin een jong meisje genaamd Molly verdrietig is over de miskraam van haar moeder. Hun gezin verwerkt hun rouw samen en plant een rozenstruik.
• We gingen een baby krijgen, maar we kregen een engeltje door Pat Schwiebert en Taylor Bill. Dit 24-pagina's prentenboek dat erop gericht is om ouders te helpen zwangerschapsverlies aan kinderen uit te leggen.