• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

9 dingen die u niet moet zeggen tegen een ouder die slaaptraindt

Ik startte met slaaptraining bij mijn jongste baby op jonge leeftijd. Als derde keer moeder wist ik maar al te goed hoe ellendig iedereen in ons gezin is wanneer ze slaaptekort lijdt, en dus wilde ik zo snel mogelijk goede slaapgewoontes vastleggen — iets wat ik bij mijn eerste twee kinderen niet op consistente manier deed en wat ik bereuide.

Het werkte: Mijn baby sloot al vroeg de nacht door, en ik was een zeer gelukkige moeder. Maar slaaptraining is controversieel: Hoewel veel experts aanbevelen dat baby's 4 tot 6 maanden oud zijn voordat men ermee begint, is er geen harde leeftijd of methode. En zeker is het niet geschikt voor elke baby of elk gezin. Gegeven al die factoren, heb ik op onze slaaptrainingstocht echte klusjes gehoord — en mijn mede-slaaptrainingsmama's ook. Onder de reacties die echt niet helpen:

1. "Je moet je baby niet lief hebben." Okay, je hebt me! Dat moet de reden zijn dat ik buiten de deur van haar kinderkamer zat, mijn ogen uithuilend de eerste paar keer dat we slaaptraining probeerden. Maar hier is de harde waarheid: Ik heb me toegewijd aan slaaptraining van mijn baby omdat ik zoveel zorg had voor het algehele welzijn van ons hele gezin. In werkelijkheid was het werken aan een slaapschema voor mijn baby een daad van liefde niet alleen voor haar, maar ook voor haar broertjes en zusjes, mijn man en mezelf.

2. "Doe je je baby geen kwaad?" Eigenlijk niet. Een recent onderzoek gepubliceerd in Pediatrics keek naar baby's tussen 6 en 16 maanden die niet de nacht door sliepen, en vond dat geleidde extinctie (of "laten huilen") slaaptraining geen stress veroorzaakte bij de baby. Niet alleen dat, baby's die 'laten huilen' deden, vielen sneller in slaap en wakkerden minder 's nachts. Wat precies mijn ervaring was.

3. "Het werkt niet." Toch wel voor mij. Slaaptraining is niet de juiste keuze voor elk gezin, natuurlijk. Maar het is zo: Het een week lang proberen bij middagslapen levert geen resultaten op. Ik besteedde weken aan een heel gedisciplineerde routine. Ik liet mijn baby geleidelijk een minuut of twee langer huilen telkens, voordat ik ingreep. Uiteindelijk keerde die verhouding zich om; minder huilen en meer slaap.

4. "Dat is gewoon wreed." Als mijn man zijn vuile kleren over de vloer gooit, kan ik een beetje wreed worden. Maar bij mijn baby? No way. Het feit dat ik haar een paar minuten liet huilen voordat ik ingreep — haar helpend om zichzelf te kalmeren en zelf in te slapen — ontkent niet hoe we de meeste van onze tijd doorbrachten, namelijk vol liefdevolle knuffels en liefde.

5. Kijk van minachting (geen woorden). Als een gezichtsuitdrukking kan zeggen: "Wat voor ouder vindt het okay om een arme, weergeloze kind te laten achter om een natuurlijke, biologische behoefte zelf uit te zoeken," dan heb ik die zeker gezien.

6. "Wat zal dit met haar doen als ze ouder is?" Nu mijn kleine 3 is, kan ik je vertellen: ze slaapt elke nacht door. En tijdens de wakker uren is ze gelukkig en goed aangepast. Met vrienden! Alleen soms draait haar hoofd om, alsof ze wil weten (in een kraakje, duivelse stem) waarom ik haar jaren geleden martelde door haar te slaaptrainen. Grappig, natuurlijk. En in alle ernstigheid: een studie uit 2012 gepubliceerd in Pediatrics, die keek naar 6-jarigen die op 7 maanden leeftijd door ouders gerapporteerde slaapproblemen hadden, en wel of niet gedragsmatige slaapinterventies hadden gekregen, vond dat "gedragsmatige slaaptechnieken geen gemarkeerde langdurige effecten (positief of negatief) hebben."

7. "Slaaptraining is egoïstisch." Als doen wat het beste is voor je gezin als geheel egoïstisch is, dan okay. Schuldig zoals aangeklaagd.

8. "Ik kan mijn baby niet horen huilen." Ik begrijp dat absoluut — want ik voel hetzelfde. Geen slaaptrainingsouder geniet van het horen van hun kind huilen. We zijn geen slechte moeders die afspeellijstjes maken op Pandora met de geluiden van onze baby's die wenen, huilen, friemelen, schreeuwen en anderszins ontevreden zijn. Baby's huilen, en dat huilen is zwaar voor elke ouder. Maar het is ook zwaar om in een eeuwige mist te leven, humeurig en ellendig te zijn. En het gezicht van je kind zien vervallen als je erdoorheen snaapt door gebrek aan slaap, en je je volledig buitenspel voelt. Slaaptraining heeft me absoluut geholpen controle te krijgen over ons gezinsleven. Dus hoewel het niet makkelijk was, bereu het niet.

9. "Ik gok dat je bij kind #3 er gewoon klaar mee bent." Klaar met wat? Mijn kind liefhebben? Doen wat ik geloof dat het beste is voor haar? Eeh, nee. Zeker, ik ben niet meer zo helderogig en bosbes als in mijn twintigers, toen mijn eerste geboren werd. Maar ik heb ook veel geleerd. Zoals, dat het niet betekent dat ik over de bank moet hurkelen om bij haar te zijn, alleen omdat mijn baby even huilt. Baby's huilen. Het is hoe ze communiceren. En soms betekent dat huilen: "Ik ben moe. Laat me even rustig, zodat ik kan proberen in te slapen. Zonder dat je boven me zweeft."