• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Emotionele problemen en toilettraningproblemen

Emotionele oorzaken van badkamergerelateerde problemen zijn onder de meest uitdagende om aan te pakken, aangezien jonge kinderen zelden in staat zijn hun verwarring, angst, of vrees in woorden te kleden. Gedragingen zoals ontlasten (poepen) in een hoek van de slaapkamer, dagelijkse ongelukjes op school na veel maanden volledige droogte, of smeken om terug te keren naar luiers zijn verontrustend en zelfs angstaanjagend voor veel ouders – meer nog wanneer ze de oorzaak niet begrijpen.

Eenmaal fysieke oorzaken uitgesloten, kunnen de redenen achter veel van deze gedragingen ontdekt worden door eventuele veranderingen in het leven of de emotionele ontwikkeling van uw kind te overwegen, hun andere gedragingen te observeren en zorgvuldig te luisteren naar wat ze zeggen.

Toilettraning regressie: waarom het gebeurt &hoe te reageren

Een grote verandering in het leven van een kind kan ertoe leiden dat ze terugvallen tijdens toilettraning. Regressie kan om gelijke redenen plaatsvinden lang na de toilettraning. Een nieuw baby in het gezin, een verhuizing naar een nieuw huis, gezinsconflict, of een andere emotioneel stressvolle situatie kan ertoe leiden dat uw kind terugkeert naar een eerdere stand van badkamermeesterlijkheid. Dit kan bedplassen, plassen, ontlasting uithouden en zelfs poepen op ongeschikte plekken omvatten. Inwendige stress gevormd door de normale ontwikkeling van uw kind kan haar badkamergedrag eveneens beïnvloeden.

Wanneer uw kind probeert hun ongelukjes te verbergen

Op ongeveer 3-jarige leeftijd beginnen kinderen de capaciteit te ontwikkelen om ongemak, of schaamte, te ervaren wanneer ze iets gedaan hebben wat ze weten dat fout is. Echter, de meeste kinderen op deze leeftijd weten niet wat ze met deze gevoelens moeten doen. Een kind dat verlangt naar de goedkeuring van hun ouders kan plotseling beginnen zich verlegen of beschaamd te voelen na een badkamerongeluk, ongeacht hoe acceptant hun ouders eigenlijk zijn. Als resultaat kunnen ze beweren het toilet gebruikt te hebben toen ze eigenlijk op de vloer van de woonkamer hebben geplast. Ze kunnen hun natte ondergoed verbergen, of zelfs proberen de rommel op te ruimen voordat u het ziet.

Er is geen aanleiding om een kind dat zich zo gedraagt te bekritiseren of te straffen. Immers, ze hebben gedemonstreerd dat ze weten wat correct badkamergedrag is en proberen zo goed ze kunnen om het "werkelijkheid te laten worden." De beste reactie wanneer u uw kind ontdekt die hun ongelukjes voor u verbergt, is om ze zacht te vertellen dat u weet dat ze een ongelukje hadden, dat het oké is, en dat u weet dat ze het de volgende keer beter zullen doen. Vraag ze dan om u te helpen opruimen, en praat met hen over specifieke manieren waarop jullie beiden hen kunnen helpen weer op de rails te komen.

Andere gevoelens en emotionele situaties kunnen uw jonge kind overweldigen en hen laten gedragen op manieren die op het eerste gezicht verrassend lijken. Een verlangen naar meer aandacht kan ertoe leiden dat ze meer ongelukjes in scène zetten om u in gesprek of emotionele interactie te betrekken. Als ze voelen dat u te controlerend bent over toiletgebruik – constant vragen of ze moeten gaan in plaats van hen hun eigen gedrag laten sturen – kunnen ze weerstaan gaan tot het te laat is en ze een ongelukje hebben. Een actievere verbeelding en een neiging tot magisch denken kan ertoe leiden dat ze de toilet vrezen en beginnen het te vermijden. Zelfs een wens om een ander kind te bevrienden door hen na te bootsen kan leiden tot regressief badkamergedrag als het andere kind niet toiletgetraind is. Ten slotte kan een tijdelijke wens om terug te keren naar bekoostelde babyheid, wat bijna alle jonge kinderen op een gegeven moment ervaren, uw kind vragen of ze weer luiers mogen dragen.

Uw kind ondersteunen

Voor toiletgetrainde kinderen, alsook voor die nog in training zijn, duurt regressie in toiletgebruik meestal niet lang. Reageer kalm en gebruik het als een kans om uw kind te ondersteunen en te communiceren. Help uw kind het probleem identificeren, sympathiseer met hun gevoelens, en help hen praktische oplossingen vinden. Zo'n bewijs van uw steun en begrip zal helpen haar te ontspannen en uiteindelijk vooruit te gaan.

Tijdens deze tijd, probeer grote concessies te vermijden zoals terugkeren naar luiers. Overweeg in plaats daarvan om ze trainingsbroekjes onder hun ondergoed te laten dragen voor een tijdje, het potje in hun kamer te zetten, hen te begeleiden naar de kleuterschoolbadkamer voordat de schooldag begint, of op andere manieren te compromitteren tot ze zich veiliger voelen.